Atos 21
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Gdöd buláꞌalentuꞌ lequëꞌ, gyuꞌutë nöz barco naꞌ, atiꞌ tinz gyeajtuꞌ ga zoa luyú bidx nazíꞌ lei Cos. Dza buróp naꞌ, gdödtuꞌ yetú latj nazíꞌ lei Rodas, atiꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ len bdxintuꞌ yödz Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Niꞌ yajxácaꞌtuꞌ barco yubl zeaj luyú Fenicia. Grentuꞌ lëꞌi barco naꞌ, atiꞌ gyuꞌutë nöz.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Gdödtuꞌ ga naláꞌ Chipre, dë tslaꞌa yögl, atiꞌ gyeajtuꞌ luyú Siria. Niꞌ gyaz barco naꞌ lu yödz Tiro, le ral‑laꞌ tsajcáꞌn niꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Lu yödz Tiro naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ niꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu gadx dza. Le chbuluiꞌinëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy le ral‑laꞌ gac queëꞌ Pablo, glëꞌ lëꞌ cutu tsijëꞌ Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Catiꞌ chbzaꞌa dza naꞌ, burujtuꞌ niꞌ, atiꞌ tsazxö́n gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ yúguꞌtëꞌ len yuguꞌ ngul quequëꞌ len yuguꞌ biꞌi quequëꞌ, ga bdxíntëtuꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ. Raꞌ nis zxön niꞌ buzechu zxibtuꞌ len bulidztuꞌ‑nëꞌ Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Budx bunidaꞌ lzaꞌtuꞌ tutuꞌ yetutuꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ lequëꞌ yhuöjquëꞌ lidxquëꞌ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Buzaꞌtë barco naꞌ lu yödz Tiro, atiꞌ ga yajséy bdxin lu yödz Tolemaida. Niꞌ burujtuꞌ lëꞌi barco naꞌ. Bugaptuꞌ Dios bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ tu dza.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, burujëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ dzagtuꞌ‑nëꞌ netuꞌ gyeajtuꞌ yödz Cesarea. Niꞌ gyaztuꞌ lu yuꞌu lidxëꞌ Felipe, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lëꞌ. Runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa Felipe naꞌ, len bitsëꞌë gadxëꞌ bönniꞌ niꞌ gulucuꞌë dza niꞌtë quië láclenëꞌ bunách queëꞌ Cristo.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Nacuaꞌbiꞌ tap biꞌi ngul raꞌbán queëꞌ Felipe naꞌ, tuiꞌbiꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Gdöd gdzeytuꞌ niꞌ chop tsonn dza, niꞌr bdxinëꞌ Agabo, bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, narujëꞌ luyú Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Bönniꞌ ni duyúëꞌ netuꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë pan guid queëꞌ Pablo. Béguëꞌë niꞌa naꞌ cuinëꞌ, gnëꞌ:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Catiꞌ byö́nituꞌ didzaꞌ ni, gútaꞌyutuꞌ lahuëꞌ Pablo, netuꞌ len nup nacuáꞌ niꞌ, cui tsijëꞌ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gnëꞌ:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Le cutu gzxáquiꞌtuꞌ‑nëꞌ didzaꞌ, cutur bi gudxtuꞌ‑nëꞌ, atiꞌ gnatuꞌ:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Catiꞌ chguladö́d dza naꞌ, bupaꞌtuꞌ queëtuꞌ, atiꞌ gyeajtuꞌ Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, nacuꞌë Cesarea, atiꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Mnasón, bönniꞌ Chipre. Rejlëꞌë Cristo dza niꞌtë, atiꞌ ral‑laꞌ tsajgaꞌntuꞌ lidxëꞌ bönniꞌ ni.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Catiꞌ bdxintuꞌ Jerusalén, len yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bö́chiꞌruꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Dza buróp naꞌ gyázlenëꞌ netuꞌ Pablo lu yuꞌu, yajyutuꞌ‑nëꞌ Jacobo, atiꞌ nudubquëꞌ niꞌ yúguꞌtë bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Jerusalén.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Catiꞌ chbugapëꞌ Dios lequëꞌ Pablo, buluiꞌinëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le benëꞌ Dios lu nëꞌë lëꞌ ga nacuáꞌ bunách gzaꞌa.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Niꞌr glëꞌ Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Chgulayönnëꞌ yuguꞌ le tuiꞌ quiuꞌ didzaꞌ bunách, taꞌná rguꞌu yöl‑luꞌu yúguꞌtë bönniꞌ judío nútsaꞌquëꞌ ladj bunách gzaꞌa, quië lucaꞌnëꞌ le gna bëꞌë Moisés, len rna béꞌinuꞌ lequëꞌ cu laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌcbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ quequëꞌ, len cu lunëꞌ ba laꞌn yuguꞌ le nalë́biruꞌ runruꞌ rëꞌu, bunách judío.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Nacx gunruꞌ naꞌa? Hualaꞌrúj bunách zian catiꞌ laꞌyöni chbdxinuꞌ ni.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Naꞌa, ben lë ni rëtuꞌ liꞌ. Nacuáꞌlenëꞌ netuꞌ ni tapëꞌ bönniꞌ, chnazíꞌ lu naꞌquëꞌ lahuëꞌ Dios tu le lunëꞌ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Bchëꞌë quiuꞌ yuguꞌ bönniꞌ ni, len ben tsazxö́n lequëꞌ gun dxiꞌa cuinliꞌ ca nac qui gdauꞌ, len gdizxj liꞌ le ral‑laꞌ laꞌguizxjëꞌ quië lun yutuz icjquëꞌ. Niꞌr laꞌnöznëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ judío cutu nacz lë naꞌ taꞌnë́ꞌ quiuꞌ, san lëzcaꞌ liꞌ runuꞌ le nac dxiꞌa len runuꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ca nac quegac bunách gzaꞌa, nup niꞌ chtaꞌyejlëꞌ Cristo, chben xtídzaꞌtuꞌ len buzujtuꞌ lu guich ca ral‑laꞌ lunëꞌ. Cutu run bayúdx lun chiꞌë yuguꞌ lë ni tunëꞌ bönniꞌ judío, san tuz:
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Niꞌr bchëꞌë queëꞌ Pablo tapëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ dza buróp niꞌ ben dxiꞌa cuinëꞌ tsazxö́n len lequëꞌ ca nac qui gdauꞌ. Niꞌr gyaziëꞌ löꞌa gdauꞌ, quië gac bëꞌ bizxa dza udx lunëꞌ le tuꞌún dxiꞌa cuinquëꞌ, dza niꞌ ral‑laꞌ tsjuaꞌquëꞌ le laꞌguꞌë lahuëꞌ Dios qui queëquëꞌ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Catiꞌ chzoa gzaꞌa gadx dza naꞌ, gulaléꞌinëꞌ Pablo laꞌquëꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia, zoëꞌ löꞌa gdauꞌ. Glunëꞌ ga glun rusbö́ bunách zian, atiꞌ gulazönëꞌ Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Cni gulanë́ꞌ le gulaléꞌinëꞌ Pablo ziꞌal lu yödz dzaguëꞌ Trófimo, bönniꞌ Éfeso, len táquinëꞌ gluꞌë gdauꞌ bönniꞌ ni.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Cni guc, guludúb yúguꞌtë bunách yödz, len gulaguirëꞌ niꞌ. Niꞌr gulazönëꞌ Pablo len glaꞌyjëꞌ lëꞌ, gulubijëꞌ lëꞌ löꞌa gdauꞌ, atiꞌ laꞌ guluseyjtëꞌ ga nu ryaz löꞌa gdauꞌ naꞌ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Catiꞌ chtáquicznëꞌ ludöddëꞌ Pablo, bdxin didzaꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Byönnëꞌ tun rusbö́ yúguꞌtë bunách Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Laꞌ butubtëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ taꞌná béꞌinëꞌ lequëꞌ bönniꞌ blau ni, atiꞌ jaréluꞌë gyéajlenëꞌ lequëꞌ ga naꞌ tun rusbö́ bunách naꞌ. Catiꞌ gulaleꞌi bunách niꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gulusanëꞌ taꞌguinëꞌ Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Niꞌr gbiguëꞌë bönniꞌ blau naꞌ, len gzxönëꞌ Pablo, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lúguëꞌë lëꞌ chop du guia. Gdöd niꞌ gnabnëꞌ bunách zian niꞌ, rnëꞌ:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Taꞌbödxyaꞌa bunách zian naꞌ, len qui queëgac ca taꞌná. Cni guc, cutu bi guc tséjniꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, le tun rusbö́ bunách naꞌ, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l laꞌchë́ꞌë Pablo lu yuꞌu zxön ga tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Catiꞌ guladxinëꞌ ga nac niꞌyëpiꞌ qui yuꞌu zxön naꞌ, gluiꞌnëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le dxíadiꞌigac lequëꞌ bunách zian,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 le zaꞌc cúdzuꞌquëꞌ bunách naꞌ, taꞌbödxyaꞌa, taꞌná:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Catiꞌ niꞌ gulazú lauquëꞌ laꞌguꞌë Pablo lu yuꞌu zxön niꞌ, lëꞌ gudxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Naruꞌ clëg liꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ dza lahui niz butubëꞌ bönniꞌ guladáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ, atiꞌ bchëꞌë lu latj caꞌz gdu choaꞌ gayuꞌë bönniꞌ gdödi bunách?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ Pablo, gnëꞌ:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Bëꞌë lëꞌ latj bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gzuinëꞌ Pablo ga nac niꞌyëpiꞌ, len bchis nëꞌë quië laꞌcuáꞌ dxiz bunách zian niꞌ. Catiꞌ chgulacuꞌë dxiz, bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo lu didzaꞌ hebreo.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.