Atos 21
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Gdöd buláꞌalentuꞌ lequëꞌ, gyuꞌutë nöz barco naꞌ, atiꞌ tinz gyeajtuꞌ ga zoa luyú bidx nazíꞌ lei Cos. Dza buróp naꞌ, gdödtuꞌ yetú latj nazíꞌ lei Rodas, atiꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ len bdxintuꞌ yödz Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Niꞌ yajxácaꞌtuꞌ barco yubl zeaj luyú Fenicia. Grentuꞌ lëꞌi barco naꞌ, atiꞌ gyuꞌutë nöz.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Gdödtuꞌ ga naláꞌ Chipre, dë tslaꞌa yögl, atiꞌ gyeajtuꞌ luyú Siria. Niꞌ gyaz barco naꞌ lu yödz Tiro, le ral‑laꞌ tsajcáꞌn niꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Lu yödz Tiro naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ niꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu gadx dza. Le chbuluiꞌinëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy le ral‑laꞌ gac queëꞌ Pablo, glëꞌ lëꞌ cutu tsijëꞌ Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Catiꞌ chbzaꞌa dza naꞌ, burujtuꞌ niꞌ, atiꞌ tsazxö́n gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ yúguꞌtëꞌ len yuguꞌ ngul quequëꞌ len yuguꞌ biꞌi quequëꞌ, ga bdxíntëtuꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ. Raꞌ nis zxön niꞌ buzechu zxibtuꞌ len bulidztuꞌ‑nëꞌ Dios.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Budx bunidaꞌ lzaꞌtuꞌ tutuꞌ yetutuꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ lequëꞌ yhuöjquëꞌ lidxquëꞌ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Buzaꞌtë barco naꞌ lu yödz Tiro, atiꞌ ga yajséy bdxin lu yödz Tolemaida. Niꞌ burujtuꞌ lëꞌi barco naꞌ. Bugaptuꞌ Dios bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ tu dza.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, burujëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ dzagtuꞌ‑nëꞌ netuꞌ gyeajtuꞌ yödz Cesarea. Niꞌ gyaztuꞌ lu yuꞌu lidxëꞌ Felipe, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lëꞌ. Runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa Felipe naꞌ, len bitsëꞌë gadxëꞌ bönniꞌ niꞌ gulucuꞌë dza niꞌtë quië láclenëꞌ bunách queëꞌ Cristo.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nacuaꞌbiꞌ tap biꞌi ngul raꞌbán queëꞌ Felipe naꞌ, tuiꞌbiꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Gdöd gdzeytuꞌ niꞌ chop tsonn dza, niꞌr bdxinëꞌ Agabo, bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, narujëꞌ luyú Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Bönniꞌ ni duyúëꞌ netuꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë pan guid queëꞌ Pablo. Béguëꞌë niꞌa naꞌ cuinëꞌ, gnëꞌ:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Catiꞌ byö́nituꞌ didzaꞌ ni, gútaꞌyutuꞌ lahuëꞌ Pablo, netuꞌ len nup nacuáꞌ niꞌ, cui tsijëꞌ Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gnëꞌ:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Le cutu gzxáquiꞌtuꞌ‑nëꞌ didzaꞌ, cutur bi gudxtuꞌ‑nëꞌ, atiꞌ gnatuꞌ:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Catiꞌ chguladö́d dza naꞌ, bupaꞌtuꞌ queëtuꞌ, atiꞌ gyeajtuꞌ Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, nacuꞌë Cesarea, atiꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Mnasón, bönniꞌ Chipre. Rejlëꞌë Cristo dza niꞌtë, atiꞌ ral‑laꞌ tsajgaꞌntuꞌ lidxëꞌ bönniꞌ ni.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Catiꞌ bdxintuꞌ Jerusalén, len yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bö́chiꞌruꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dza buróp naꞌ gyázlenëꞌ netuꞌ Pablo lu yuꞌu, yajyutuꞌ‑nëꞌ Jacobo, atiꞌ nudubquëꞌ niꞌ yúguꞌtë bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Jerusalén.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Catiꞌ chbugapëꞌ Dios lequëꞌ Pablo, buluiꞌinëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le benëꞌ Dios lu nëꞌë lëꞌ ga nacuáꞌ bunách gzaꞌa.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Niꞌr glëꞌ Pablo:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Chgulayönnëꞌ yuguꞌ le tuiꞌ quiuꞌ didzaꞌ bunách, taꞌná rguꞌu yöl‑luꞌu yúguꞌtë bönniꞌ judío nútsaꞌquëꞌ ladj bunách gzaꞌa, quië lucaꞌnëꞌ le gna bëꞌë Moisés, len rna béꞌinuꞌ lequëꞌ cu laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌcbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ quequëꞌ, len cu lunëꞌ ba laꞌn yuguꞌ le nalë́biruꞌ runruꞌ rëꞌu, bunách judío.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ¿Nacx gunruꞌ naꞌa? Hualaꞌrúj bunách zian catiꞌ laꞌyöni chbdxinuꞌ ni.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Naꞌa, ben lë ni rëtuꞌ liꞌ. Nacuáꞌlenëꞌ netuꞌ ni tapëꞌ bönniꞌ, chnazíꞌ lu naꞌquëꞌ lahuëꞌ Dios tu le lunëꞌ.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Bchëꞌë quiuꞌ yuguꞌ bönniꞌ ni, len ben tsazxö́n lequëꞌ gun dxiꞌa cuinliꞌ ca nac qui gdauꞌ, len gdizxj liꞌ le ral‑laꞌ laꞌguizxjëꞌ quië lun yutuz icjquëꞌ. Niꞌr laꞌnöznëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ judío cutu nacz lë naꞌ taꞌnë́ꞌ quiuꞌ, san lëzcaꞌ liꞌ runuꞌ le nac dxiꞌa len runuꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ca nac quegac bunách gzaꞌa, nup niꞌ chtaꞌyejlëꞌ Cristo, chben xtídzaꞌtuꞌ len buzujtuꞌ lu guich ca ral‑laꞌ lunëꞌ. Cutu run bayúdx lun chiꞌë yuguꞌ lë ni tunëꞌ bönniꞌ judío, san tuz:
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Niꞌr bchëꞌë queëꞌ Pablo tapëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ dza buróp niꞌ ben dxiꞌa cuinëꞌ tsazxö́n len lequëꞌ ca nac qui gdauꞌ. Niꞌr gyaziëꞌ löꞌa gdauꞌ, quië gac bëꞌ bizxa dza udx lunëꞌ le tuꞌún dxiꞌa cuinquëꞌ, dza niꞌ ral‑laꞌ tsjuaꞌquëꞌ le laꞌguꞌë lahuëꞌ Dios qui queëquëꞌ.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Catiꞌ chzoa gzaꞌa gadx dza naꞌ, gulaléꞌinëꞌ Pablo laꞌquëꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia, zoëꞌ löꞌa gdauꞌ. Glunëꞌ ga glun rusbö́ bunách zian, atiꞌ gulazönëꞌ Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Cni gulanë́ꞌ le gulaléꞌinëꞌ Pablo ziꞌal lu yödz dzaguëꞌ Trófimo, bönniꞌ Éfeso, len táquinëꞌ gluꞌë gdauꞌ bönniꞌ ni.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Cni guc, guludúb yúguꞌtë bunách yödz, len gulaguirëꞌ niꞌ. Niꞌr gulazönëꞌ Pablo len glaꞌyjëꞌ lëꞌ, gulubijëꞌ lëꞌ löꞌa gdauꞌ, atiꞌ laꞌ guluseyjtëꞌ ga nu ryaz löꞌa gdauꞌ naꞌ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Catiꞌ chtáquicznëꞌ ludöddëꞌ Pablo, bdxin didzaꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Byönnëꞌ tun rusbö́ yúguꞌtë bunách Jerusalén.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Laꞌ butubtëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ taꞌná béꞌinëꞌ lequëꞌ bönniꞌ blau ni, atiꞌ jaréluꞌë gyéajlenëꞌ lequëꞌ ga naꞌ tun rusbö́ bunách naꞌ. Catiꞌ gulaleꞌi bunách niꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gulusanëꞌ taꞌguinëꞌ Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Niꞌr gbiguëꞌë bönniꞌ blau naꞌ, len gzxönëꞌ Pablo, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lúguëꞌë lëꞌ chop du guia. Gdöd niꞌ gnabnëꞌ bunách zian niꞌ, rnëꞌ:
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Taꞌbödxyaꞌa bunách zian naꞌ, len qui queëgac ca taꞌná. Cni guc, cutu bi guc tséjniꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, le tun rusbö́ bunách naꞌ, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l laꞌchë́ꞌë Pablo lu yuꞌu zxön ga tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Catiꞌ guladxinëꞌ ga nac niꞌyëpiꞌ qui yuꞌu zxön naꞌ, gluiꞌnëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le dxíadiꞌigac lequëꞌ bunách zian,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 le zaꞌc cúdzuꞌquëꞌ bunách naꞌ, taꞌbödxyaꞌa, taꞌná:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Catiꞌ niꞌ gulazú lauquëꞌ laꞌguꞌë Pablo lu yuꞌu zxön niꞌ, lëꞌ gudxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Naruꞌ clëg liꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ dza lahui niz butubëꞌ bönniꞌ guladáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ, atiꞌ bchëꞌë lu latj caꞌz gdu choaꞌ gayuꞌë bönniꞌ gdödi bunách?
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ Pablo, gnëꞌ:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Bëꞌë lëꞌ latj bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gzuinëꞌ Pablo ga nac niꞌyëpiꞌ, len bchis nëꞌë quië laꞌcuáꞌ dxiz bunách zian niꞌ. Catiꞌ chgulacuꞌë dxiz, bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo lu didzaꞌ hebreo.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.