Atos 20

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Catiꞌ gröꞌ dxi rusbö́ naꞌ guc lu yödz Éfeso, bulidzëꞌ Pablo yuguꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ bchiziëꞌ icj nagquëꞌ didzaꞌ. Gdöd niꞌ bunidëꞌ lequëꞌ len laꞌ buláꞌalentëꞌ lequëꞌ. Brujëꞌ niꞌ atiꞌ gyijëꞌ luyú Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Gdödëꞌ yuguꞌ yödz luyú niꞌ, ruzéjniꞌtsquinëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ bdxinëꞌ luyú Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Niꞌ gzoëꞌ Pablo gdu ca tsonn beoꞌ. Catiꞌ chzoa cuenëꞌ tu lëꞌi barco tsijëꞌ luyú Siria, gúquibeꞌinëꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío quië laꞌzönëꞌ lëꞌ. Qui lë ni naꞌ bguel‑lëꞌë nöz zhuöjëꞌ luyú Macedonia, atiꞌ bdxinëꞌ yödz Filipos.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Zjáclenëꞌ lëꞌ tsazxö́n Sópater, zxiꞌnëꞌ Pirro, bönniꞌ Berea, len Aristarco len Segundo, yuguꞌ bönniꞌ Tesalónica, len Gayo, bönniꞌ Derbe, lencaꞌ biꞌi Timoteo len Tíquico len Trófimo, yuguꞌ bönniꞌ Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Niꞌr yajnörquëꞌ lahuëꞌ Pablo bönniꞌ ni, yjaquëꞌ yödz Troas, ga niꞌ gulabözëꞌ lëꞌ.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Lu yödz Filipos naꞌ, nedaꞌ, Lucas, yajtsagaꞌ‑nëꞌ Pablo. Catiꞌ chgdöd lni catiꞌ tahuëꞌ bönniꞌ judío yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi, gyaztuꞌ tu lëꞌi barco len buzaꞌtuꞌ Filipos naꞌ. Gdöd gayuꞌ dza budzagtuꞌ bönniꞌ niꞌ yajnörquëꞌ lahuëꞌ Pablo, yjaquëꞌ Troas, atiꞌ niꞌ bugaꞌntuꞌ gadx dza.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Dza domingo guludubëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo quië lahuëꞌ yöt xtil le rusáꞌ ládxiꞌruꞌ ca gutiëꞌ Jesucristo. Niꞌ busëdnëꞌ lequëꞌ Pablo, len le ral‑laꞌ uzë́ꞌë niꞌ catiꞌ zaꞌ reníꞌ dza naꞌ, xtsey bëꞌë didzaꞌ, ga bdxintë gdöd ladxiꞌ yël.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ga niꞌ nudubquëꞌ nac lu yuꞌu xtsaꞌ, atiꞌ nacuáꞌ niꞌ zian le taꞌgúꞌu yeníꞌ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Zoabiꞌ niꞌ biꞌi Eutico, röꞌbiꞌ ga raꞌa leniꞌ qui yuꞌu naꞌ, atiꞌ nadö́dr yël queëbiꞌ le rtunn lban runëꞌ Pablo. Ga niꞌ röꞌbiꞌ rasbiꞌ biꞌi naꞌ nac ga bunn cuia yuꞌu, atiꞌ raszbiꞌ caꞌ gbíxtëbiꞌ, böxjbiꞌ ga bdxíntëbiꞌ zxan yuꞌu. Náttëbiꞌ gululisëꞌ‑biꞌ.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Bötjëꞌ Pablo zxan yuꞌu naꞌ, atiꞌ yajxóëꞌ lëbiꞌ, len bunidëꞌ‑biꞌ. Niꞌr gudxëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Catiꞌ chbubenëꞌ xtsaꞌ Pablo, gdel‑lëꞌë yöt xtil, gdahuëꞌ. Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo ga bdxintë zil bal. Gdöd niꞌ burujëꞌ niꞌ.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Biꞌi bönniꞌ raꞌbán naꞌ gbixbiꞌ, nabanbiꞌ guluchë́ꞌë‑biꞌ len szxöni guluzíꞌ zxönëꞌ.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Gnörtuꞌ yajchentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ gdödtuꞌ ga bdxintuꞌ yödz Asón quië tsajtsagtuꞌ‑nëꞌ niꞌ Pablo, gac ca naꞌ chben xtídzaꞌtuꞌ, le guꞌnnëꞌ Pablo tsijëꞌ niꞌ sëꞌiz niꞌë.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Catiꞌ chbudzagtuꞌ‑nëꞌ lu yödz Asón naꞌ, grénlenëꞌ netuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ gyeajtuꞌ Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Buzáꞌ niꞌ barco, atiꞌ dza buróp bdxintuꞌ töd li ga zoa luyú bidx nazíꞌ lei Quío, atiꞌ yetú dza caꞌ gdödtuꞌ töd li ga dë Samos len bdxintuꞌ yödz Trogilio ga niꞌ gzoatuꞌ tu chiꞌi. Yetú dza caꞌ bdxintuꞌ yödz Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Cni bentuꞌ le chbenëꞌ queëꞌ Pablo tödzëꞌ Éfeso, cui tseynëꞌ luyú Asia, le run bayúdx soëꞌ Jerusalén catiꞌ nac dza Pentecostés chquiꞌ sáquiꞌnëꞌ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ Pablo lu yödz Mileto, bsölëꞌë nu yajlídz bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Éfeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Catiꞌ guladxinëꞌ ga zoëꞌ Pablo, lëꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Yuguꞌ dza benaꞌ xchinëꞌ Xanruꞌ lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ, ga bdxintë grödxaꞌ niꞌa queëliꞌ, atiꞌ zian le guc quiaꞌ le gzxiꞌ bëꞌ nedaꞌ niꞌa qui le cunác glunëꞌ quiaꞌ bunách judío cutaꞌyejlëꞌ.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Bénteczaꞌ lban ga zoaliꞌ qui yúguꞌtë le ruziꞌliꞌ xbey, len busëddaꞌ lbiꞌiliꞌ yalj lulu ga nudubliꞌ len gap nac lu yuꞌu lidxliꞌ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Benaꞌ lnaꞌ lau laugac bunách judío len laugac bunách gzaꞌa quië lubíꞌi ládxiꞌgac, luhuöác queëꞌ Dios, len laꞌyejlëꞌ Xanruꞌ Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Naꞌa, chnunëꞌ quiaꞌ Dios Böꞌ Laꞌy tsijaꞌ Jerusalén, len cutu nözdaꞌ bizxa gac quiaꞌ niꞌ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Yúguꞌtë yödz ga rdaꞌ, rguíxjöiꞌnëꞌ nedaꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, rëꞌ nedaꞌ laꞌguꞌë nedaꞌ lidx guia len lusacaꞌ ziꞌë nedaꞌ bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Cutu bi runi nedaꞌ qui lë naꞌ gac, zal‑laꞌ gatiaꞌ o cugatiaꞌ, san ruiꞌ ládxiꞌzgaꞌ udx gunaꞌ le chbdel‑laꞌa runaꞌ, quië gunaꞌ dxin naꞌ budödëꞌ lu naꞌa Xanruꞌ Jesús, le nac gunaꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa ca nac le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios. Cni gunaꞌ len yöl‑laꞌ rudziji.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’Naꞌa, yúguꞌtëliꞌ naꞌ chbenaꞌ lban lauliꞌ ca rna bëꞌë Dios, nözdaꞌ cutur gléꞌiliꞌ nedaꞌ.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Qui lë ni naꞌ, le nacz rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ naꞌa dza. Cutu nabagaꞌa nedaꞌ queëliꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Cutu bi bucáchiꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ, san gdíxjöiꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ yúguꞌtë le rnëꞌ Dios.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Qui lë ni naꞌ, gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ, len gul‑gún chiꞌi yúguꞌtë bunách queëꞌ Cristo, le nuzóëꞌ libiꞌliꞌ Dios Böꞌ Laꞌy quië uyuliꞌ lequëꞌ, len gun chiꞌiliꞌ bunách queëꞌ Xanruꞌ, Nu naꞌ, uláz quequëꞌ gutiëꞌ, bulaljëꞌ xchönëꞌ le böáꞌuinëꞌ lequëꞌ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Chnözdaꞌ, töd uzáꞌa ga zoaliꞌ, laꞌyáz ga zoaliꞌ nup lëꞌni lusnít bunách queëꞌ Cristo, lunëꞌ ca tunbaꞌ böꞌcuꞌ zugaꞌ sniaꞌ, tuꞌsnitbaꞌ yuguꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Laꞌrujëꞌ bönniꞌ nútsaꞌquëꞌ ladjliꞌ, atiꞌ luꞌë didzaꞌ cunácz quië lubijëꞌ quégaczëꞌ nup taꞌyejlëꞌ Cristo nútsaꞌgac ladjliꞌ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Qui lë ni naꞌ, gul‑zóa ban ladxiꞌ len gul‑tsajnéy ca benaꞌ nedaꞌ gdu ca tsonn iz, rël len të dza buchiziaꞌ icj nagliꞌ tu tuliꞌ ga bdxintë grödxaꞌ queëliꞌ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, rguꞌa lbiꞌiliꞌ lu nëꞌë Dios. Rnabaꞌ lahuëꞌ uzáꞌ ladxëꞌë queëliꞌ, gunëꞌ ca rna xtidzëꞌë. Dios gunëꞌ lbiꞌiliꞌ tsutsu len gunëꞌ ga gdél‑liꞌliꞌ gunliꞌ tsazxö́n nup nubijëꞌ quizi queëꞌ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Gatga gzë ladxaꞌa le naqui quequëꞌ böchiꞌ lzaꞌa. Cutu gzë ladxaꞌa dumí, o lariꞌ quequëꞌ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Nö́ziczliꞌ dxiꞌa, naꞌ cuinczaꞌ benaꞌ dxin quië gac gaꞌuaꞌ le byadzj quiaꞌ len quegac nup gulacuaꞌlen nedaꞌ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ca nac yúguꞌtë le benaꞌ, buluiꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ cni ral‑laꞌ gunruꞌ dxin quië gac gáclenruꞌ nup bi taꞌyadzji. Ral‑laꞌ tsajneyruꞌ didzaꞌ bëꞌë Xanruꞌ Jesús, gnëꞌ: “Uzíꞌr xbey nu bi runö́dzj ca nu bi rziꞌ.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, buzechu zxibëꞌ, atiꞌ benëꞌ tsazxö́n yúguꞌtëꞌ, gululidzëꞌ Dios.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Niꞌr gulabödxëꞌ yúguꞌtëꞌ, atiꞌ gulunidëꞌ yenëꞌ Pablo, len glahuëꞌ lëꞌ bzxidu.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Cni glunëꞌ le guluhuiꞌnnëꞌ niꞌa qui didzaꞌ naꞌ bëꞌë Pablo, gnëꞌ: “Cutur gléꞌiliꞌ nedaꞌ.” Tsazxö́n yjáclenëꞌ lëꞌ, guladxinëꞌ ga grenëꞌ lëꞌ lëꞌi barco.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.