Atos 19

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tsal niꞌ zoëꞌ Apolos lu yödz Corinto, gdödëꞌ Pablo gap nacuáꞌ yödz yelatiꞌ raꞌl, atiꞌ bdxinëꞌ Éfeso. Niꞌ yajxaquëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Niꞌr gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Pablo gnëꞌ:
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni ruꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ, guladilëꞌ nis le chtaꞌyejlëꞌë Xanruꞌ Jesús.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Catiꞌ bxoa nëꞌë lequëꞌ Pablo, rulidzëꞌ Dios, dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ gluꞌë didzaꞌ yubl, len gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Glaquëꞌ bönniꞌ ni gdu chinnuëꞌ.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Gdu ca tsonn beoꞌ zoëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ gyaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, len lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban lauquëꞌ. Bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nacz le rguíxjöꞌë ca rna bëꞌë Dios.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Niꞌr bzid icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ laꞌquëꞌ len cutu gulayejlëꞌë Cristo, atiꞌ gulanë́ ziꞌë qui didzaꞌ queëꞌ Xanruꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ. Niꞌr buláꞌalenëꞌ lequëꞌ Pablo len bubijëꞌ quizi nup taꞌyejlëꞌ Cristo. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ bunách ni taꞌyejlëꞌ Cristo didzaꞌ ga naꞌ tuꞌdubëꞌ lu yuꞌu ga rusëdnëꞌ bunách Tiranno.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Cni bénteczëꞌ Pablo gdu ca chop iz, atiꞌ cni guc, gulayöni didzaꞌ ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesús yúguꞌtë bunách gap nacuáꞌ yödz luyú Asia, bunách judío len bunách gzaꞌa.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Dios benëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön lu nëꞌë Pablo.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Cni guc, gulaziꞌë yuguꞌ láriꞌdauꞌ béguëꞌë icjëꞌ Pablo len yuguꞌ lariꞌ tslaꞌa bugal‑lëꞌ lëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ, atiꞌ yjuaꞌquëꞌ leygac gap nacuáꞌ nup teꞌi, atiꞌ guluhuöaquëꞌ ca nac guidzhuë́ꞌ qui queëquëꞌ, len gulurúj böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách naꞌ.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Niꞌr glëꞌnnëꞌ lugunëꞌ dxin lëꞌ Xanruꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ judío udá dzag tuꞌbijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, quië lubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, taꞌnë́ꞌ:
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Cni glunëꞌ gadx bönniꞌ zxiꞌnëꞌ Esceva, bönniꞌ judío, bönniꞌ blau ladjquëꞌ bxuz uná bëꞌ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Bubíꞌi didzaꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gna:
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Niꞌr gxítiꞌë bönniꞌ naꞌ yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, yjenëꞌ lequëꞌ ziꞌ len buxicjëꞌ yúguꞌtëꞌ, le gzxáquiꞌrnëꞌ ca lequëꞌ. Cni guc, xguídgaczëꞌ len huë́ꞌgactëzëꞌ guluzxundjëꞌ lu yuꞌu niꞌ gadxëꞌ bönniꞌ naꞌ.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Ca guc lë ni gzë didzaꞌ atiꞌ gulayöni yúguꞌtë nup nacuáꞌ Éfeso, bunách judío len bunách gzaꞌa, atiꞌ yúguꞌtëꞌ gládxinëꞌ Dios. Qui lë ni naꞌ glunëꞌ zxön lëꞌ Xanruꞌ Jesús.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Lëzcaꞌ guladxinëꞌ zian bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo len gulaxóalëpëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ len gulaguíxjöꞌë le chglunëꞌ.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ zian bönniꞌ, ziꞌal glunëꞌ yöl‑laꞌ udzáꞌ. Djuaꞌquëꞌ yuguꞌ guich udzáꞌ quequëꞌ, atiꞌ guluzéguiꞌë leygac laugac yúguꞌtë bunách. Gululabëꞌ tsca zácaꞌgac guich naꞌ, guc gdu chi un mil dumí plata.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Cni guc, gzëtsca didzaꞌ len bdél‑liꞌtsca bunách xtidzëꞌë Xanruꞌ. Gdu ládxiꞌquëꞌ gulayejlëꞌë Cristo.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Gdöd glac lë ni, benëꞌ queëꞌ Pablo tsijëꞌ Jerusalén, san ziꞌal ral‑laꞌ tödëꞌ yuguꞌ yödz luyú Macedonia len Acaya, atiꞌ gnëꞌ:
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ luyú Macedonia chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ táclenbiꞌ lëꞌ, lëcbiꞌ Timoteo len Erasto, san bugaꞌnëꞌ lëꞌ nabáb dza luyú Asia naꞌ.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Dza niꞌ glun rusbö́ bunách Éfeso, atiꞌ guladáꞌbaguëꞌë xtidzëꞌë Xanruꞌ.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Benëꞌ ga glunëꞌ rusbö́ naꞌ Demetrio, bönniꞌ bëdx guia plata. Runczëꞌ yuguꞌ lidx bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag náquicni plata qui dios quequëꞌ, lënu Diana. Szxöni gulaziꞌë dumí bönniꞌ tunëꞌ dxin ni.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Butubëꞌ yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ tunëꞌ laꞌ dxin niz Demetrio, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Rléꞌiliꞌ len ryö́niliꞌ ca runëꞌ Pablo naꞌ. Clëgz Éfeso ni, san gdu luyú Asia chbdél‑liꞌnëꞌ bunách zian, atiꞌ chbutsë́ꞌë ca tunëꞌ, rëꞌ lequëꞌ: “Cutu nacgac dios le nungac bunách.”
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Clëgz zoa banádx ugáꞌn caꞌz dxin ni runruꞌ, san lëzcaꞌ zoa banádx ugáꞌn caꞌz gdauꞌ qui dios zxön lënu Diana. Cni gac, ugáꞌn caꞌz yöl‑laꞌ zxön queënu, dios ni taꞌyíj ládxiꞌgac‑nu bunách gdutë luyú Asia lencaꞌ gdutë yödzlyú.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ naꞌ, gulaleynëꞌ, atiꞌ gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Cni guc, glun rusbö́ bunácx gdutë lu yödz naꞌ, atiꞌ tuz glaquëꞌ, len jaréluꞌquëꞌ yjaquëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ. Glaꞌyjëꞌ niꞌ Gayo len Aristarco, bönniꞌ nababquëꞌ Macedonia len dzagquëꞌ Pablo.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Catiꞌ guꞌnnëꞌ Pablo tsaziëꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ, cutu caꞌ gluꞌë lëꞌ latj bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ qui luyú Asia, bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ Pablo dxiꞌa. Gulasölëꞌë queëꞌ nup glátaꞌyu lahuëꞌ cu tsijëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ naꞌ.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Ga niꞌ tunëꞌ rusbö́ len taꞌbödxyëꞌë, tu le taꞌnë́ꞌ laꞌquëꞌ, len yetú le taꞌnë́ꞌ yelaꞌquëꞌ, le chrö́ꞌgaczëꞌ bröli bönniꞌ zian naꞌ tunëꞌ rusbö́, len yelatiꞌz cuguluhuöatëꞌ cutu nözcnëꞌ bizx quië naꞌ nudubquëꞌ niꞌ.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Niꞌr gulabijëꞌ Alejandro ladj bunách zian naꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ guludxiguëꞌë lëꞌ lauquëꞌ. Buluꞌë len nëꞌë Alejandro naꞌ, quië laꞌböꞌë dxiz, le guꞌnnëꞌ guꞌë didzaꞌ gaclen yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ laugac yúguꞌtë bunách naꞌ.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ naquëꞌ judío, gluꞌë tsazxö́n zidzj didzaꞌ yúguꞌtëꞌ gdu ca chop hora, taꞌnë́ꞌ:
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Niꞌr benëꞌ bönniꞌ uzúj qui yúlahuiꞌ ga laꞌbö́ꞌ dxiz bunách zian naꞌ, gnëꞌ:
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Nutu nu gac táꞌbagaꞌ lë ni. Qui lë ni naꞌ run bayúdx soaliꞌ dxiz, len cutu bi gúntëzliꞌ.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Nachë́ꞌgacliꞌ‑nëꞌ ni bönniꞌ ni, len cutu taꞌbanëꞌ le dzöꞌ gdauꞌ, len cutu taꞌnë́ xöhuëꞌë queënu dios queëliꞌ.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ zoa didzaꞌ bizxj quequëꞌ Demetrio len bönniꞌ bëdx guia plata nacuáꞌlenëꞌ lëꞌ, len nútiꞌtëz bönniꞌ, dë latj ga nu uzë́ nag lequëꞌ, atiꞌ zoa nu cuequi xbey lequëꞌ. Niꞌ huac luquí lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Naꞌa, chquiꞌ dë yetú le gnabliꞌ, huac ucaꞌnruꞌ tsahuiꞌ lei catiꞌ ludúb bönniꞌ yúlahuiꞌ ca naꞌ rna bëꞌ yúlahuiꞌ.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Zoa banádx nu uquí rëꞌu niꞌa qui rusbö́ ni guc naꞌa, gna rdáꞌbagaꞌruꞌ yúlahuiꞌ. Cutu bi gac quíxjöꞌruꞌ bizx quië guc rusbö́ ni.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni, busölëꞌë lidxgac bunách zian naꞌ nudubgac niꞌ.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.