Atos 19
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Tsal niꞌ zoëꞌ Apolos lu yödz Corinto, gdödëꞌ Pablo gap nacuáꞌ yödz yelatiꞌ raꞌl, atiꞌ bdxinëꞌ Éfeso. Niꞌ yajxaquëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Niꞌr gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pablo gnëꞌ:
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni ruꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ, guladilëꞌ nis le chtaꞌyejlëꞌë Xanruꞌ Jesús.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Catiꞌ bxoa nëꞌë lequëꞌ Pablo, rulidzëꞌ Dios, dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ gluꞌë didzaꞌ yubl, len gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Glaquëꞌ bönniꞌ ni gdu chinnuëꞌ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Gdu ca tsonn beoꞌ zoëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ gyaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, len lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban lauquëꞌ. Bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nacz le rguíxjöꞌë ca rna bëꞌë Dios.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Niꞌr bzid icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ laꞌquëꞌ len cutu gulayejlëꞌë Cristo, atiꞌ gulanë́ ziꞌë qui didzaꞌ queëꞌ Xanruꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ. Niꞌr buláꞌalenëꞌ lequëꞌ Pablo len bubijëꞌ quizi nup taꞌyejlëꞌ Cristo. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ bunách ni taꞌyejlëꞌ Cristo didzaꞌ ga naꞌ tuꞌdubëꞌ lu yuꞌu ga rusëdnëꞌ bunách Tiranno.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Cni bénteczëꞌ Pablo gdu ca chop iz, atiꞌ cni guc, gulayöni didzaꞌ ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesús yúguꞌtë bunách gap nacuáꞌ yödz luyú Asia, bunách judío len bunách gzaꞌa.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Dios benëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön lu nëꞌë Pablo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Cni guc, gulaziꞌë yuguꞌ láriꞌdauꞌ béguëꞌë icjëꞌ Pablo len yuguꞌ lariꞌ tslaꞌa bugal‑lëꞌ lëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ, atiꞌ yjuaꞌquëꞌ leygac gap nacuáꞌ nup teꞌi, atiꞌ guluhuöaquëꞌ ca nac guidzhuë́ꞌ qui queëquëꞌ, len gulurúj böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách naꞌ.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Niꞌr glëꞌnnëꞌ lugunëꞌ dxin lëꞌ Xanruꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ judío udá dzag tuꞌbijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, quië lubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, taꞌnë́ꞌ:
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Cni glunëꞌ gadx bönniꞌ zxiꞌnëꞌ Esceva, bönniꞌ judío, bönniꞌ blau ladjquëꞌ bxuz uná bëꞌ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Bubíꞌi didzaꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gna:
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Niꞌr gxítiꞌë bönniꞌ naꞌ yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, yjenëꞌ lequëꞌ ziꞌ len buxicjëꞌ yúguꞌtëꞌ, le gzxáquiꞌrnëꞌ ca lequëꞌ. Cni guc, xguídgaczëꞌ len huë́ꞌgactëzëꞌ guluzxundjëꞌ lu yuꞌu niꞌ gadxëꞌ bönniꞌ naꞌ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ca guc lë ni gzë didzaꞌ atiꞌ gulayöni yúguꞌtë nup nacuáꞌ Éfeso, bunách judío len bunách gzaꞌa, atiꞌ yúguꞌtëꞌ gládxinëꞌ Dios. Qui lë ni naꞌ glunëꞌ zxön lëꞌ Xanruꞌ Jesús.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Lëzcaꞌ guladxinëꞌ zian bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo len gulaxóalëpëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ len gulaguíxjöꞌë le chglunëꞌ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ zian bönniꞌ, ziꞌal glunëꞌ yöl‑laꞌ udzáꞌ. Djuaꞌquëꞌ yuguꞌ guich udzáꞌ quequëꞌ, atiꞌ guluzéguiꞌë leygac laugac yúguꞌtë bunách. Gululabëꞌ tsca zácaꞌgac guich naꞌ, guc gdu chi un mil dumí plata.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Cni guc, gzëtsca didzaꞌ len bdél‑liꞌtsca bunách xtidzëꞌë Xanruꞌ. Gdu ládxiꞌquëꞌ gulayejlëꞌë Cristo.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Gdöd glac lë ni, benëꞌ queëꞌ Pablo tsijëꞌ Jerusalén, san ziꞌal ral‑laꞌ tödëꞌ yuguꞌ yödz luyú Macedonia len Acaya, atiꞌ gnëꞌ:
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ luyú Macedonia chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ táclenbiꞌ lëꞌ, lëcbiꞌ Timoteo len Erasto, san bugaꞌnëꞌ lëꞌ nabáb dza luyú Asia naꞌ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Dza niꞌ glun rusbö́ bunách Éfeso, atiꞌ guladáꞌbaguëꞌë xtidzëꞌë Xanruꞌ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Benëꞌ ga glunëꞌ rusbö́ naꞌ Demetrio, bönniꞌ bëdx guia plata. Runczëꞌ yuguꞌ lidx bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag náquicni plata qui dios quequëꞌ, lënu Diana. Szxöni gulaziꞌë dumí bönniꞌ tunëꞌ dxin ni.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Butubëꞌ yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ tunëꞌ laꞌ dxin niz Demetrio, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Rléꞌiliꞌ len ryö́niliꞌ ca runëꞌ Pablo naꞌ. Clëgz Éfeso ni, san gdu luyú Asia chbdél‑liꞌnëꞌ bunách zian, atiꞌ chbutsë́ꞌë ca tunëꞌ, rëꞌ lequëꞌ: “Cutu nacgac dios le nungac bunách.”
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Clëgz zoa banádx ugáꞌn caꞌz dxin ni runruꞌ, san lëzcaꞌ zoa banádx ugáꞌn caꞌz gdauꞌ qui dios zxön lënu Diana. Cni gac, ugáꞌn caꞌz yöl‑laꞌ zxön queënu, dios ni taꞌyíj ládxiꞌgac‑nu bunách gdutë luyú Asia lencaꞌ gdutë yödzlyú.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ naꞌ, gulaleynëꞌ, atiꞌ gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Cni guc, glun rusbö́ bunácx gdutë lu yödz naꞌ, atiꞌ tuz glaquëꞌ, len jaréluꞌquëꞌ yjaquëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ. Glaꞌyjëꞌ niꞌ Gayo len Aristarco, bönniꞌ nababquëꞌ Macedonia len dzagquëꞌ Pablo.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Catiꞌ guꞌnnëꞌ Pablo tsaziëꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ, cutu caꞌ gluꞌë lëꞌ latj bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ qui luyú Asia, bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ Pablo dxiꞌa. Gulasölëꞌë queëꞌ nup glátaꞌyu lahuëꞌ cu tsijëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ naꞌ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Ga niꞌ tunëꞌ rusbö́ len taꞌbödxyëꞌë, tu le taꞌnë́ꞌ laꞌquëꞌ, len yetú le taꞌnë́ꞌ yelaꞌquëꞌ, le chrö́ꞌgaczëꞌ bröli bönniꞌ zian naꞌ tunëꞌ rusbö́, len yelatiꞌz cuguluhuöatëꞌ cutu nözcnëꞌ bizx quië naꞌ nudubquëꞌ niꞌ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Niꞌr gulabijëꞌ Alejandro ladj bunách zian naꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ guludxiguëꞌë lëꞌ lauquëꞌ. Buluꞌë len nëꞌë Alejandro naꞌ, quië laꞌböꞌë dxiz, le guꞌnnëꞌ guꞌë didzaꞌ gaclen yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ laugac yúguꞌtë bunách naꞌ.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ naquëꞌ judío, gluꞌë tsazxö́n zidzj didzaꞌ yúguꞌtëꞌ gdu ca chop hora, taꞌnë́ꞌ:
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Niꞌr benëꞌ bönniꞌ uzúj qui yúlahuiꞌ ga laꞌbö́ꞌ dxiz bunách zian naꞌ, gnëꞌ:
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Nutu nu gac táꞌbagaꞌ lë ni. Qui lë ni naꞌ run bayúdx soaliꞌ dxiz, len cutu bi gúntëzliꞌ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Nachë́ꞌgacliꞌ‑nëꞌ ni bönniꞌ ni, len cutu taꞌbanëꞌ le dzöꞌ gdauꞌ, len cutu taꞌnë́ xöhuëꞌë queënu dios queëliꞌ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ zoa didzaꞌ bizxj quequëꞌ Demetrio len bönniꞌ bëdx guia plata nacuáꞌlenëꞌ lëꞌ, len nútiꞌtëz bönniꞌ, dë latj ga nu uzë́ nag lequëꞌ, atiꞌ zoa nu cuequi xbey lequëꞌ. Niꞌ huac luquí lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Naꞌa, chquiꞌ dë yetú le gnabliꞌ, huac ucaꞌnruꞌ tsahuiꞌ lei catiꞌ ludúb bönniꞌ yúlahuiꞌ ca naꞌ rna bëꞌ yúlahuiꞌ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Zoa banádx nu uquí rëꞌu niꞌa qui rusbö́ ni guc naꞌa, gna rdáꞌbagaꞌruꞌ yúlahuiꞌ. Cutu bi gac quíxjöꞌruꞌ bizx quië guc rusbö́ ni.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni, busölëꞌë lidxgac bunách zian naꞌ nudubgac niꞌ.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.