Atos 19

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tsal niꞌ zoëꞌ Apolos lu yödz Corinto, gdödëꞌ Pablo gap nacuáꞌ yödz yelatiꞌ raꞌl, atiꞌ bdxinëꞌ Éfeso. Niꞌ yajxaquëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Niꞌr gnabnëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pablo gnëꞌ:
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni ruꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ, guladilëꞌ nis le chtaꞌyejlëꞌë Xanruꞌ Jesús.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Catiꞌ bxoa nëꞌë lequëꞌ Pablo, rulidzëꞌ Dios, dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ gluꞌë didzaꞌ yubl, len gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Glaquëꞌ bönniꞌ ni gdu chinnuëꞌ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Gdu ca tsonn beoꞌ zoëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ gyaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, len lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ benëꞌ lban lauquëꞌ. Bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ lequëꞌ nacz le rguíxjöꞌë ca rna bëꞌë Dios.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Niꞌr bzid icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ laꞌquëꞌ len cutu gulayejlëꞌë Cristo, atiꞌ gulanë́ ziꞌë qui didzaꞌ queëꞌ Xanruꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ. Niꞌr buláꞌalenëꞌ lequëꞌ Pablo len bubijëꞌ quizi nup taꞌyejlëꞌ Cristo. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ bunách ni taꞌyejlëꞌ Cristo didzaꞌ ga naꞌ tuꞌdubëꞌ lu yuꞌu ga rusëdnëꞌ bunách Tiranno.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Cni bénteczëꞌ Pablo gdu ca chop iz, atiꞌ cni guc, gulayöni didzaꞌ ca nac queëꞌ Xanruꞌ Jesús yúguꞌtë bunách gap nacuáꞌ yödz luyú Asia, bunách judío len bunách gzaꞌa.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Dios benëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön lu nëꞌë Pablo.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Cni guc, gulaziꞌë yuguꞌ láriꞌdauꞌ béguëꞌë icjëꞌ Pablo len yuguꞌ lariꞌ tslaꞌa bugal‑lëꞌ lëꞌë laꞌquëꞌ bönniꞌ, atiꞌ yjuaꞌquëꞌ leygac gap nacuáꞌ nup teꞌi, atiꞌ guluhuöaquëꞌ ca nac guidzhuë́ꞌ qui queëquëꞌ, len gulurúj böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách naꞌ.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Niꞌr glëꞌnnëꞌ lugunëꞌ dxin lëꞌ Xanruꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ judío udá dzag tuꞌbijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, quië lubijëꞌ böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, taꞌnë́ꞌ:
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Cni glunëꞌ gadx bönniꞌ zxiꞌnëꞌ Esceva, bönniꞌ judío, bönniꞌ blau ladjquëꞌ bxuz uná bëꞌ.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Bubíꞌi didzaꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gna:
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Niꞌr gxítiꞌë bönniꞌ naꞌ yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, yjenëꞌ lequëꞌ ziꞌ len buxicjëꞌ yúguꞌtëꞌ, le gzxáquiꞌrnëꞌ ca lequëꞌ. Cni guc, xguídgaczëꞌ len huë́ꞌgactëzëꞌ guluzxundjëꞌ lu yuꞌu niꞌ gadxëꞌ bönniꞌ naꞌ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ca guc lë ni gzë didzaꞌ atiꞌ gulayöni yúguꞌtë nup nacuáꞌ Éfeso, bunách judío len bunách gzaꞌa, atiꞌ yúguꞌtëꞌ gládxinëꞌ Dios. Qui lë ni naꞌ glunëꞌ zxön lëꞌ Xanruꞌ Jesús.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Lëzcaꞌ guladxinëꞌ zian bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo len gulaxóalëpëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ len gulaguíxjöꞌë le chglunëꞌ.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ zian bönniꞌ, ziꞌal glunëꞌ yöl‑laꞌ udzáꞌ. Djuaꞌquëꞌ yuguꞌ guich udzáꞌ quequëꞌ, atiꞌ guluzéguiꞌë leygac laugac yúguꞌtë bunách. Gululabëꞌ tsca zácaꞌgac guich naꞌ, guc gdu chi un mil dumí plata.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Cni guc, gzëtsca didzaꞌ len bdél‑liꞌtsca bunách xtidzëꞌë Xanruꞌ. Gdu ládxiꞌquëꞌ gulayejlëꞌë Cristo.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Gdöd glac lë ni, benëꞌ queëꞌ Pablo tsijëꞌ Jerusalén, san ziꞌal ral‑laꞌ tödëꞌ yuguꞌ yödz luyú Macedonia len Acaya, atiꞌ gnëꞌ:
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ luyú Macedonia chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ táclenbiꞌ lëꞌ, lëcbiꞌ Timoteo len Erasto, san bugaꞌnëꞌ lëꞌ nabáb dza luyú Asia naꞌ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Dza niꞌ glun rusbö́ bunách Éfeso, atiꞌ guladáꞌbaguëꞌë xtidzëꞌë Xanruꞌ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Benëꞌ ga glunëꞌ rusbö́ naꞌ Demetrio, bönniꞌ bëdx guia plata. Runczëꞌ yuguꞌ lidx bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag náquicni plata qui dios quequëꞌ, lënu Diana. Szxöni gulaziꞌë dumí bönniꞌ tunëꞌ dxin ni.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Butubëꞌ yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ tunëꞌ laꞌ dxin niz Demetrio, atiꞌ gudxëꞌ lequëꞌ:
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Rléꞌiliꞌ len ryö́niliꞌ ca runëꞌ Pablo naꞌ. Clëgz Éfeso ni, san gdu luyú Asia chbdél‑liꞌnëꞌ bunách zian, atiꞌ chbutsë́ꞌë ca tunëꞌ, rëꞌ lequëꞌ: “Cutu nacgac dios le nungac bunách.”
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Clëgz zoa banádx ugáꞌn caꞌz dxin ni runruꞌ, san lëzcaꞌ zoa banádx ugáꞌn caꞌz gdauꞌ qui dios zxön lënu Diana. Cni gac, ugáꞌn caꞌz yöl‑laꞌ zxön queënu, dios ni taꞌyíj ládxiꞌgac‑nu bunách gdutë luyú Asia lencaꞌ gdutë yödzlyú.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ naꞌ, gulaleynëꞌ, atiꞌ gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Cni guc, glun rusbö́ bunácx gdutë lu yödz naꞌ, atiꞌ tuz glaquëꞌ, len jaréluꞌquëꞌ yjaquëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ. Glaꞌyjëꞌ niꞌ Gayo len Aristarco, bönniꞌ nababquëꞌ Macedonia len dzagquëꞌ Pablo.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Catiꞌ guꞌnnëꞌ Pablo tsaziëꞌ ga nacuáꞌ bunách zian naꞌ, cutu caꞌ gluꞌë lëꞌ latj bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Lëzcaꞌ cni glunëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ qui luyú Asia, bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ Pablo dxiꞌa. Gulasölëꞌë queëꞌ nup glátaꞌyu lahuëꞌ cu tsijëꞌ löꞌa yúlahuiꞌ naꞌ.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ga niꞌ tunëꞌ rusbö́ len taꞌbödxyëꞌë, tu le taꞌnë́ꞌ laꞌquëꞌ, len yetú le taꞌnë́ꞌ yelaꞌquëꞌ, le chrö́ꞌgaczëꞌ bröli bönniꞌ zian naꞌ tunëꞌ rusbö́, len yelatiꞌz cuguluhuöatëꞌ cutu nözcnëꞌ bizx quië naꞌ nudubquëꞌ niꞌ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Niꞌr gulabijëꞌ Alejandro ladj bunách zian naꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ guludxiguëꞌë lëꞌ lauquëꞌ. Buluꞌë len nëꞌë Alejandro naꞌ, quië laꞌböꞌë dxiz, le guꞌnnëꞌ guꞌë didzaꞌ gaclen yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ laugac yúguꞌtë bunách naꞌ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ naquëꞌ judío, gluꞌë tsazxö́n zidzj didzaꞌ yúguꞌtëꞌ gdu ca chop hora, taꞌnë́ꞌ:
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Niꞌr benëꞌ bönniꞌ uzúj qui yúlahuiꞌ ga laꞌbö́ꞌ dxiz bunách zian naꞌ, gnëꞌ:
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Nutu nu gac táꞌbagaꞌ lë ni. Qui lë ni naꞌ run bayúdx soaliꞌ dxiz, len cutu bi gúntëzliꞌ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Nachë́ꞌgacliꞌ‑nëꞌ ni bönniꞌ ni, len cutu taꞌbanëꞌ le dzöꞌ gdauꞌ, len cutu taꞌnë́ xöhuëꞌë queënu dios queëliꞌ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ zoa didzaꞌ bizxj quequëꞌ Demetrio len bönniꞌ bëdx guia plata nacuáꞌlenëꞌ lëꞌ, len nútiꞌtëz bönniꞌ, dë latj ga nu uzë́ nag lequëꞌ, atiꞌ zoa nu cuequi xbey lequëꞌ. Niꞌ huac luquí lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Naꞌa, chquiꞌ dë yetú le gnabliꞌ, huac ucaꞌnruꞌ tsahuiꞌ lei catiꞌ ludúb bönniꞌ yúlahuiꞌ ca naꞌ rna bëꞌ yúlahuiꞌ.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Zoa banádx nu uquí rëꞌu niꞌa qui rusbö́ ni guc naꞌa, gna rdáꞌbagaꞌruꞌ yúlahuiꞌ. Cutu bi gac quíxjöꞌruꞌ bizx quië guc rusbö́ ni.
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni, busölëꞌë lidxgac bunách zian naꞌ nudubgac niꞌ.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.