Atos 17

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Guladödëꞌ Pablo len Silas lu yödz Anfípolis len lu yödz Apolonia, atiꞌ guladxinëꞌ lu yödz Tesalónica, ga niꞌ zoa tu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo gdu galj dza, len ca runczëꞌ, gyijëꞌ ga zoa yuꞌu naꞌ catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Busálj laꞌnëꞌ len buluiꞌinëꞌ lequëꞌ rusëdi le nayúj lu guich laꞌy run bayúdx sacaꞌ quiꞌë Cristo, Nu naꞌ tunëꞌ löz bönniꞌ judío duslë́ꞌ lequëꞌ, atiꞌ töd gatiëꞌ ubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut. Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pablo:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Niꞌr gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, atiꞌ glunëꞌ tsazxö́n Pablo len Silas. Lëzcaꞌ cni gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios. Lëzcaꞌ gulayéjlëꞌnu Cristo ngul blau zian.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Niꞌr lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ Pablo bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ, gulutubëꞌ bönniꞌ cunacquëꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ taꞌdazëꞌ caꞌ. Catiꞌ chgulutubëꞌ bunách zian, glunëꞌ ga glun rusbö́ gdu lu yödz naꞌ, atiꞌ bayúdx gulayaziëꞌ lidxëꞌ Jasón quië lubijëꞌ Pablo len Silas laugac bunách naꞌ tun rusbö́.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Catiꞌ cutu guludzölnëꞌ Pablo len Silas, gulabijëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lequëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ. Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jasón ni gluꞌë lequëꞌ lidxëꞌ. Taꞌdáꞌbaguëꞌë zxba queëꞌ César, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu, yúguꞌtë bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ: “Zoëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, lëꞌ Jesús.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaböꞌë baguíꞌi bönniꞌ lu yödz len bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Niꞌr, gdöd gulaziꞌë dumí le bucáꞌngarëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ naꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ, gulusanëꞌ lequëꞌ.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo len Silas bö́chiꞌruꞌ niꞌ, niꞌ nac chdzöꞌl, zjaquëꞌ yödz Berea. Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gulayaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío nacuꞌë niꞌ.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Glacrëꞌ tsahuiꞌ bönniꞌ ni ca bönniꞌ nacuꞌë Tesalónica, le gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ xtidzëꞌë Xanruꞌ gdu ládxiꞌquëꞌ. Yuguꞌ dza gululabtsquëꞌ dxiꞌa le nayúj lu guich laꞌy, quië láquibeꞌinëꞌ chquiꞌ nacz lë naꞌ rnëꞌ Pablo.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Cni guc, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ judío. Lëzcaꞌ cni, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, yuguꞌ ngul blau len yuguꞌ bönniꞌ.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Niꞌr catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Tesalónica, lëzcaꞌ rguíxjöꞌë Pablo xtidzëꞌë Dios lu yödz Berea, yjaquëꞌ niꞌ, len glunëꞌ caꞌ niꞌ ga glun rusbö́ bunách zian.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo bö́chiꞌruꞌ niꞌ, tsijëꞌ ga nac raꞌ nis zxön, san gulugaꞌnzëꞌ Berea Silas len biꞌi Timoteo.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Gulachë́ꞌë Pablo bönniꞌ Berea naꞌ lu yödz Atenas. Niꞌr laꞌ yhuöjctëꞌ lu yödz Berea, tuꞌúꞌë xtidzëꞌë Pablo, lëꞌ Silas len biꞌi Timoteo tsjactëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Pablo.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Tsal niꞌ zoëꞌ Pablo rbözëꞌ Silas len biꞌi Timoteo lu yödz Atenas, ruhuiꞌni ladxëꞌë le rléꞌinëꞌ taꞌyíj ládxiꞌgac bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag yúguꞌtë bunách yödz naꞌ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Qui lë ni naꞌ bë́ꞌlenëꞌ bönniꞌ judío len bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios didzaꞌ ga nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ nup taꞌdá lu yëꞌy didzaꞌ ca nac xtidzëꞌë Cristo.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Gluíꞌlenëꞌ Pablo didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ epicúreo len le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ estoico. Laꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë nëꞌë Pablo, len gulachë́ꞌë lëꞌ lu guiꞌa ga tuꞌdubëꞌ tuꞌë didzaꞌ, nazíꞌ lei Areópago, taꞌnë́ꞌ:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Rusyönnuꞌ netuꞌ le tun ga rubánituꞌ. Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ gnö́zituꞌ bizxa rna didzaꞌ ni ruꞌu.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Cutur bi taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ lunëꞌ bönniꞌ Atenas naꞌ len bönniꞌ gzaꞌa nacuꞌë niꞌ, san laꞌyö́niznëꞌ len luiꞌzëꞌ didzaꞌ tu le cub.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Niꞌr gzuinëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl löꞌa Areópago naꞌ, gnëꞌ:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Catiꞌ gdödaꞌ lu yödz len buyúgacaꞌ le rej ládxiꞌliꞌ, yajxacaꞌa caꞌ tu nich ga niꞌ nayúj le rna cni: “Tu Dios, Nutu Nu Nunbëꞌ Lëꞌ.” Dios naꞌ rej ládxiꞌliꞌ‑nëꞌ zal‑laꞌ cutu núnbëꞌliꞌ‑nëꞌ, Dios ni runaꞌ lban queëꞌ lauliꞌ.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’Dios ni benëꞌ yödzlyú len yúguꞌtë le nacuáꞌ yödzlyú ni. Naquëꞌ Xani yehuaꞌ yubá len Xani luyú ni, len cutu caꞌ zoëꞌ gdauꞌ nungac bunách.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Cutu bi ryadzj queëꞌ le gac lunö́dzj queëꞌ bunách, le runödzjëꞌ Lëczëꞌ quegac yúguꞌtë bunách yöl‑laꞌ naꞌbán len yúguꞌtë le rquíniruꞌ.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 ’Lëꞌ benëꞌ tuzëꞌ bönniꞌ ga zaꞌc yúguꞌtë bunách gzaꞌa quië laꞌcuáꞌ gdu yödzlyú, len buluꞌë dza laꞌcuáꞌ len gap ral‑laꞌ laꞌcuáꞌ.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Dios bucuꞌë lequëꞌ quië luguiljëꞌ Lëꞌ, chquiꞌ náctiꞌtëz laꞌdzölnëꞌ Lëꞌ zal‑laꞌ laꞌgán laꞌzönzëꞌ. Cni rac zal‑laꞌ cutu zoëꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaruꞌ tu turuꞌ.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Lëczëꞌ runëꞌ ga zoaruꞌ nabanruꞌ, len bi gac gunruꞌ, len le nacruꞌ. Nac ca naꞌ gulanë́ꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ nútsaꞌquëꞌ ladjliꞌ, nup guluzúj yuguꞌ le rul‑l, gulanë́ꞌ: “Diꞌa dza queëꞌ Dios nacruꞌ.”
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Naꞌa, chquiꞌ nacruꞌ diꞌa dza queëꞌ Dios, cutu ral‑laꞌ gnaruꞌ naquëꞌ Dios ca tu bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag o le náquini oro, o plata, o guiöj, le nungac bunách ca nac tu le taꞌguíndjz icjgac.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Dios budödëꞌ caꞌz yuguꞌ le glunëꞌ lu yöl‑laꞌ curejniꞌi quequëꞌ iz chguladö́d, san naꞌa rna béꞌinëꞌ yúguꞌtë bunách gdutë yödzlyú lubíꞌi ládxiꞌgac.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Dios chnuluꞌë tu dza catiꞌ cuequi xbeynëꞌ yúguꞌtë bunách. Gdu tsahuiꞌ nac ca cuequi xbeynëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë Jesús, bönniꞌ naꞌ buzoaczëꞌ Lëꞌ, atiꞌ laugac yúguꞌtë bunách benëꞌ tsutsu gac cni le buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo ca guc, zoa nu bubán lu yöl‑laꞌ gut, gulutitjëꞌ laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Niꞌr burujëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl ga naꞌ nacuꞌë, zhuöjëꞌ.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, len glunëꞌ tsazxö́n Pablo. Nutsëꞌë ladjquëꞌ Dionisio, bönniꞌ areópago, atiꞌ nútsaꞌnu caꞌ ladjquëꞌ ngul naꞌ lënu Dámaris. Gulayejlëꞌë caꞌ Cristo yelaꞌquëꞌ naꞌ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.