Atos 17

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Guladödëꞌ Pablo len Silas lu yödz Anfípolis len lu yödz Apolonia, atiꞌ guladxinëꞌ lu yödz Tesalónica, ga niꞌ zoa tu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo gdu galj dza, len ca runczëꞌ, gyijëꞌ ga zoa yuꞌu naꞌ catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Busálj laꞌnëꞌ len buluiꞌinëꞌ lequëꞌ rusëdi le nayúj lu guich laꞌy run bayúdx sacaꞌ quiꞌë Cristo, Nu naꞌ tunëꞌ löz bönniꞌ judío duslë́ꞌ lequëꞌ, atiꞌ töd gatiëꞌ ubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut. Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pablo:
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Niꞌr gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, atiꞌ glunëꞌ tsazxö́n Pablo len Silas. Lëzcaꞌ cni gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios. Lëzcaꞌ gulayéjlëꞌnu Cristo ngul blau zian.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Niꞌr lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ Pablo bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ, gulutubëꞌ bönniꞌ cunacquëꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ taꞌdazëꞌ caꞌ. Catiꞌ chgulutubëꞌ bunách zian, glunëꞌ ga glun rusbö́ gdu lu yödz naꞌ, atiꞌ bayúdx gulayaziëꞌ lidxëꞌ Jasón quië lubijëꞌ Pablo len Silas laugac bunách naꞌ tun rusbö́.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Catiꞌ cutu guludzölnëꞌ Pablo len Silas, gulabijëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lequëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ. Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasón ni gluꞌë lequëꞌ lidxëꞌ. Taꞌdáꞌbaguëꞌë zxba queëꞌ César, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu, yúguꞌtë bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ: “Zoëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, lëꞌ Jesús.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaböꞌë baguíꞌi bönniꞌ lu yödz len bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Niꞌr, gdöd gulaziꞌë dumí le bucáꞌngarëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ naꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ, gulusanëꞌ lequëꞌ.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo len Silas bö́chiꞌruꞌ niꞌ, niꞌ nac chdzöꞌl, zjaquëꞌ yödz Berea. Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gulayaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío nacuꞌë niꞌ.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Glacrëꞌ tsahuiꞌ bönniꞌ ni ca bönniꞌ nacuꞌë Tesalónica, le gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ xtidzëꞌë Xanruꞌ gdu ládxiꞌquëꞌ. Yuguꞌ dza gululabtsquëꞌ dxiꞌa le nayúj lu guich laꞌy, quië láquibeꞌinëꞌ chquiꞌ nacz lë naꞌ rnëꞌ Pablo.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Cni guc, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ judío. Lëzcaꞌ cni, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, yuguꞌ ngul blau len yuguꞌ bönniꞌ.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Niꞌr catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Tesalónica, lëzcaꞌ rguíxjöꞌë Pablo xtidzëꞌë Dios lu yödz Berea, yjaquëꞌ niꞌ, len glunëꞌ caꞌ niꞌ ga glun rusbö́ bunách zian.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo bö́chiꞌruꞌ niꞌ, tsijëꞌ ga nac raꞌ nis zxön, san gulugaꞌnzëꞌ Berea Silas len biꞌi Timoteo.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Gulachë́ꞌë Pablo bönniꞌ Berea naꞌ lu yödz Atenas. Niꞌr laꞌ yhuöjctëꞌ lu yödz Berea, tuꞌúꞌë xtidzëꞌë Pablo, lëꞌ Silas len biꞌi Timoteo tsjactëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Pablo.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Tsal niꞌ zoëꞌ Pablo rbözëꞌ Silas len biꞌi Timoteo lu yödz Atenas, ruhuiꞌni ladxëꞌë le rléꞌinëꞌ taꞌyíj ládxiꞌgac bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag yúguꞌtë bunách yödz naꞌ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Qui lë ni naꞌ bë́ꞌlenëꞌ bönniꞌ judío len bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios didzaꞌ ga nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ nup taꞌdá lu yëꞌy didzaꞌ ca nac xtidzëꞌë Cristo.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Gluíꞌlenëꞌ Pablo didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ epicúreo len le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ estoico. Laꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë nëꞌë Pablo, len gulachë́ꞌë lëꞌ lu guiꞌa ga tuꞌdubëꞌ tuꞌë didzaꞌ, nazíꞌ lei Areópago, taꞌnë́ꞌ:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Rusyönnuꞌ netuꞌ le tun ga rubánituꞌ. Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ gnö́zituꞌ bizxa rna didzaꞌ ni ruꞌu.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Cutur bi taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ lunëꞌ bönniꞌ Atenas naꞌ len bönniꞌ gzaꞌa nacuꞌë niꞌ, san laꞌyö́niznëꞌ len luiꞌzëꞌ didzaꞌ tu le cub.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Niꞌr gzuinëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl löꞌa Areópago naꞌ, gnëꞌ:
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Catiꞌ gdödaꞌ lu yödz len buyúgacaꞌ le rej ládxiꞌliꞌ, yajxacaꞌa caꞌ tu nich ga niꞌ nayúj le rna cni: “Tu Dios, Nutu Nu Nunbëꞌ Lëꞌ.” Dios naꞌ rej ládxiꞌliꞌ‑nëꞌ zal‑laꞌ cutu núnbëꞌliꞌ‑nëꞌ, Dios ni runaꞌ lban queëꞌ lauliꞌ.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 ’Dios ni benëꞌ yödzlyú len yúguꞌtë le nacuáꞌ yödzlyú ni. Naquëꞌ Xani yehuaꞌ yubá len Xani luyú ni, len cutu caꞌ zoëꞌ gdauꞌ nungac bunách.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Cutu bi ryadzj queëꞌ le gac lunö́dzj queëꞌ bunách, le runödzjëꞌ Lëczëꞌ quegac yúguꞌtë bunách yöl‑laꞌ naꞌbán len yúguꞌtë le rquíniruꞌ.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Lëꞌ benëꞌ tuzëꞌ bönniꞌ ga zaꞌc yúguꞌtë bunách gzaꞌa quië laꞌcuáꞌ gdu yödzlyú, len buluꞌë dza laꞌcuáꞌ len gap ral‑laꞌ laꞌcuáꞌ.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Dios bucuꞌë lequëꞌ quië luguiljëꞌ Lëꞌ, chquiꞌ náctiꞌtëz laꞌdzölnëꞌ Lëꞌ zal‑laꞌ laꞌgán laꞌzönzëꞌ. Cni rac zal‑laꞌ cutu zoëꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaruꞌ tu turuꞌ.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Lëczëꞌ runëꞌ ga zoaruꞌ nabanruꞌ, len bi gac gunruꞌ, len le nacruꞌ. Nac ca naꞌ gulanë́ꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ nútsaꞌquëꞌ ladjliꞌ, nup guluzúj yuguꞌ le rul‑l, gulanë́ꞌ: “Diꞌa dza queëꞌ Dios nacruꞌ.”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Naꞌa, chquiꞌ nacruꞌ diꞌa dza queëꞌ Dios, cutu ral‑laꞌ gnaruꞌ naquëꞌ Dios ca tu bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag o le náquini oro, o plata, o guiöj, le nungac bunách ca nac tu le taꞌguíndjz icjgac.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Dios budödëꞌ caꞌz yuguꞌ le glunëꞌ lu yöl‑laꞌ curejniꞌi quequëꞌ iz chguladö́d, san naꞌa rna béꞌinëꞌ yúguꞌtë bunách gdutë yödzlyú lubíꞌi ládxiꞌgac.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Dios chnuluꞌë tu dza catiꞌ cuequi xbeynëꞌ yúguꞌtë bunách. Gdu tsahuiꞌ nac ca cuequi xbeynëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë Jesús, bönniꞌ naꞌ buzoaczëꞌ Lëꞌ, atiꞌ laugac yúguꞌtë bunách benëꞌ tsutsu gac cni le buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo ca guc, zoa nu bubán lu yöl‑laꞌ gut, gulutitjëꞌ laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Niꞌr burujëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl ga naꞌ nacuꞌë, zhuöjëꞌ.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, len glunëꞌ tsazxö́n Pablo. Nutsëꞌë ladjquëꞌ Dionisio, bönniꞌ areópago, atiꞌ nútsaꞌnu caꞌ ladjquëꞌ ngul naꞌ lënu Dámaris. Gulayejlëꞌë caꞌ Cristo yelaꞌquëꞌ naꞌ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.