Atos 17
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC
1 Guladödëꞌ Pablo len Silas lu yödz Anfípolis len lu yödz Apolonia, atiꞌ guladxinëꞌ lu yödz Tesalónica, ga niꞌ zoa tu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bugaꞌnëꞌ niꞌ Pablo gdu galj dza, len ca runczëꞌ, gyijëꞌ ga zoa yuꞌu naꞌ catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Busálj laꞌnëꞌ len buluiꞌinëꞌ lequëꞌ rusëdi le nayúj lu guich laꞌy run bayúdx sacaꞌ quiꞌë Cristo, Nu naꞌ tunëꞌ löz bönniꞌ judío duslë́ꞌ lequëꞌ, atiꞌ töd gatiëꞌ ubanëꞌ lu yöl‑laꞌ gut. Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Pablo:
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Niꞌr gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, atiꞌ glunëꞌ tsazxö́n Pablo len Silas. Lëzcaꞌ cni gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios. Lëzcaꞌ gulayéjlëꞌnu Cristo ngul blau zian.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Niꞌr lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ Pablo bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ, gulutubëꞌ bönniꞌ cunacquëꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ taꞌdazëꞌ caꞌ. Catiꞌ chgulutubëꞌ bunách zian, glunëꞌ ga glun rusbö́ gdu lu yödz naꞌ, atiꞌ bayúdx gulayaziëꞌ lidxëꞌ Jasón quië lubijëꞌ Pablo len Silas laugac bunách naꞌ tun rusbö́.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Catiꞌ cutu guludzölnëꞌ Pablo len Silas, gulabijëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lequëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ. Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasón ni gluꞌë lequëꞌ lidxëꞌ. Taꞌdáꞌbaguëꞌë zxba queëꞌ César, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ rëꞌu, yúguꞌtë bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ: “Zoëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, lëꞌ Jesús.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaböꞌë baguíꞌi bönniꞌ lu yödz len bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Niꞌr, gdöd gulaziꞌë dumí le bucáꞌngarëꞌ Jasón len yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ naꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ, gulusanëꞌ lequëꞌ.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo len Silas bö́chiꞌruꞌ niꞌ, niꞌ nac chdzöꞌl, zjaquëꞌ yödz Berea. Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ, gulayaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío nacuꞌë niꞌ.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Glacrëꞌ tsahuiꞌ bönniꞌ ni ca bönniꞌ nacuꞌë Tesalónica, le gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ xtidzëꞌë Xanruꞌ gdu ládxiꞌquëꞌ. Yuguꞌ dza gululabtsquëꞌ dxiꞌa le nayúj lu guich laꞌy, quië láquibeꞌinëꞌ chquiꞌ nacz lë naꞌ rnëꞌ Pablo.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Cni guc, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ judío. Lëzcaꞌ cni, gulayejlëꞌë Cristo zian bönniꞌ gzaꞌa, yuguꞌ ngul blau len yuguꞌ bönniꞌ.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Niꞌr catiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë Tesalónica, lëzcaꞌ rguíxjöꞌë Pablo xtidzëꞌë Dios lu yödz Berea, yjaquëꞌ niꞌ, len glunëꞌ caꞌ niꞌ ga glun rusbö́ bunách zian.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Niꞌr laꞌ gulasö́laꞌtëꞌ Pablo bö́chiꞌruꞌ niꞌ, tsijëꞌ ga nac raꞌ nis zxön, san gulugaꞌnzëꞌ Berea Silas len biꞌi Timoteo.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Gulachë́ꞌë Pablo bönniꞌ Berea naꞌ lu yödz Atenas. Niꞌr laꞌ yhuöjctëꞌ lu yödz Berea, tuꞌúꞌë xtidzëꞌë Pablo, lëꞌ Silas len biꞌi Timoteo tsjactëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Pablo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Tsal niꞌ zoëꞌ Pablo rbözëꞌ Silas len biꞌi Timoteo lu yödz Atenas, ruhuiꞌni ladxëꞌë le rléꞌinëꞌ taꞌyíj ládxiꞌgac bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag yúguꞌtë bunách yödz naꞌ.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Qui lë ni naꞌ bë́ꞌlenëꞌ bönniꞌ judío len bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios didzaꞌ ga nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios. Yuguꞌ dza bë́ꞌlenëꞌ nup taꞌdá lu yëꞌy didzaꞌ ca nac xtidzëꞌë Cristo.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Gluíꞌlenëꞌ Pablo didzaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ epicúreo len le tuꞌsëdnëꞌ bönniꞌ estoico. Laꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë nëꞌë Pablo, len gulachë́ꞌë lëꞌ lu guiꞌa ga tuꞌdubëꞌ tuꞌë didzaꞌ, nazíꞌ lei Areópago, taꞌnë́ꞌ:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Rusyönnuꞌ netuꞌ le tun ga rubánituꞌ. Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ gnö́zituꞌ bizxa rna didzaꞌ ni ruꞌu.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Cutur bi taꞌdzág ládxiꞌquëꞌ lunëꞌ bönniꞌ Atenas naꞌ len bönniꞌ gzaꞌa nacuꞌë niꞌ, san laꞌyö́niznëꞌ len luiꞌzëꞌ didzaꞌ tu le cub.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Niꞌr gzuinëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl löꞌa Areópago naꞌ, gnëꞌ:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Catiꞌ gdödaꞌ lu yödz len buyúgacaꞌ le rej ládxiꞌliꞌ, yajxacaꞌa caꞌ tu nich ga niꞌ nayúj le rna cni: “Tu Dios, Nutu Nu Nunbëꞌ Lëꞌ.” Dios naꞌ rej ládxiꞌliꞌ‑nëꞌ zal‑laꞌ cutu núnbëꞌliꞌ‑nëꞌ, Dios ni runaꞌ lban queëꞌ lauliꞌ.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’Dios ni benëꞌ yödzlyú len yúguꞌtë le nacuáꞌ yödzlyú ni. Naquëꞌ Xani yehuaꞌ yubá len Xani luyú ni, len cutu caꞌ zoëꞌ gdauꞌ nungac bunách.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Cutu bi ryadzj queëꞌ le gac lunö́dzj queëꞌ bunách, le runödzjëꞌ Lëczëꞌ quegac yúguꞌtë bunách yöl‑laꞌ naꞌbán len yúguꞌtë le rquíniruꞌ.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Lëꞌ benëꞌ tuzëꞌ bönniꞌ ga zaꞌc yúguꞌtë bunách gzaꞌa quië laꞌcuáꞌ gdu yödzlyú, len buluꞌë dza laꞌcuáꞌ len gap ral‑laꞌ laꞌcuáꞌ.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Dios bucuꞌë lequëꞌ quië luguiljëꞌ Lëꞌ, chquiꞌ náctiꞌtëz laꞌdzölnëꞌ Lëꞌ zal‑laꞌ laꞌgán laꞌzönzëꞌ. Cni rac zal‑laꞌ cutu zoëꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaruꞌ tu turuꞌ.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Lëczëꞌ runëꞌ ga zoaruꞌ nabanruꞌ, len bi gac gunruꞌ, len le nacruꞌ. Nac ca naꞌ gulanë́ꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ nútsaꞌquëꞌ ladjliꞌ, nup guluzúj yuguꞌ le rul‑l, gulanë́ꞌ: “Diꞌa dza queëꞌ Dios nacruꞌ.”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Naꞌa, chquiꞌ nacruꞌ diꞌa dza queëꞌ Dios, cutu ral‑laꞌ gnaruꞌ naquëꞌ Dios ca tu bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag o le náquini oro, o plata, o guiöj, le nungac bunách ca nac tu le taꞌguíndjz icjgac.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Dios budödëꞌ caꞌz yuguꞌ le glunëꞌ lu yöl‑laꞌ curejniꞌi quequëꞌ iz chguladö́d, san naꞌa rna béꞌinëꞌ yúguꞌtë bunách gdutë yödzlyú lubíꞌi ládxiꞌgac.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Dios chnuluꞌë tu dza catiꞌ cuequi xbeynëꞌ yúguꞌtë bunách. Gdu tsahuiꞌ nac ca cuequi xbeynëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë Jesús, bönniꞌ naꞌ buzoaczëꞌ Lëꞌ, atiꞌ laugac yúguꞌtë bunách benëꞌ tsutsu gac cni le buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo ca guc, zoa nu bubán lu yöl‑laꞌ gut, gulutitjëꞌ laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ gulanë́ꞌ:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Niꞌr burujëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl ga naꞌ nacuꞌë, zhuöjëꞌ.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Gulayejlëꞌë Cristo laꞌquëꞌ, len glunëꞌ tsazxö́n Pablo. Nutsëꞌë ladjquëꞌ Dionisio, bönniꞌ areópago, atiꞌ nútsaꞌnu caꞌ ladjquëꞌ ngul naꞌ lënu Dámaris. Gulayejlëꞌë caꞌ Cristo yelaꞌquëꞌ naꞌ.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.