Atos 16

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gdöd niꞌ guladxinëꞌ yödz Derbe len Listra Pablo len Silas. Niꞌ zoabiꞌ biꞌi bönniꞌ réjlëꞌbiꞌ Cristo, lëbiꞌ Timoteo. Nacbiꞌ zxiꞌnnu ngul judío réjlëꞌnu Cristo, san cutu naquëꞌ judío xuzbiꞌ.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tunëꞌ lnaꞌ lau queëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë Listra len Iconio, taꞌnë́ꞌ runbiꞌ le nac dxiꞌa.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Guꞌnnëꞌ Pablo tséajlenbiꞌ lëꞌ biꞌi ni, atiꞌ gdel‑lëꞌë‑biꞌ len bchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ ca tun bunách judío. Cni benëꞌ cui laꞌnë́ꞌ queëbiꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë niꞌ, le nözcnëꞌ yúguꞌtëꞌ cutu naquëꞌ judío xuzbiꞌ.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Catiꞌ guladödëꞌ gap nacuáꞌ yödz niꞌ Pablo len nup dzaggac lëꞌ, tu tu yödz naꞌ guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ yuguꞌ zxba naꞌ glunëꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo len bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ, nacuꞌë Jerusalén. Guludödëꞌ zxba ni lu naꞌquëꞌ quië lunëꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Cni guc, guladíp ládxiꞌgac ca nac le réjlëꞌruꞌ Cristo yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, atiꞌ gulayán tu tu dza.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Guladödëꞌ luyú Frigia len luyú Galacia Pablo len bönniꞌ dzagquëꞌ lëꞌ, le buzaguëꞌë xnözquëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, cui tsajtíxjöꞌquëꞌ xtidzëꞌë Xanruꞌ luyú Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Catiꞌ guladxinëꞌ luyú Misia, glëꞌnnëꞌ tsjaquëꞌ luyú Bitinia, san cutu bëꞌë lequëꞌ latj Dios Böꞌ Laꞌy, Nu rsölëꞌë queëruꞌ Jesús.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Niꞌr guladödëꞌ gal‑laꞌ ga dë Misia, atiꞌ yjaquëꞌ yödz Troas. Nedaꞌ Lucas, ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich lë ni, gzoaꞌ Troas naꞌ, atiꞌ yajsóalenaꞌ‑nëꞌ Pablo.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Lu yödz niꞌ Dios buluiꞌinëꞌ Pablo tu le bléꞌinëꞌ lu yël bëchcál. Buluíꞌ lahuëꞌ lëꞌ bönniꞌ Macedonia, zuinëꞌ len rátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Pablo, rnëꞌ: “Gdöd ladztuꞌ, lu xyutuꞌ Macedonia, len guclen netuꞌ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Catiꞌ bléꞌinëꞌ lë ni Pablo, lë naꞌ buluíꞌ lahui lëꞌ, laꞌ bëꞌ ládxiꞌtëtuꞌ tseajtuꞌ luyú Macedonia, le gúquibeꞌituꞌ Dios chbulidzëꞌ netuꞌ tsjentuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách luyú niꞌ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Niꞌr grentuꞌ lëꞌi barco, buzaꞌtuꞌ Troas. Tinz gdödtuꞌ ga bdxintuꞌ Samotracia, atiꞌ gdöd yetú dza bdxintuꞌ yödz Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Buzaꞌtuꞌ niꞌ, atiꞌ bdxintuꞌ Filipos, yödz naꞌ nacr blau ca yúguꞌtë yödz nababgac tslaꞌa niꞌ luyú Macedonia. Lu yödz niꞌ nucuaꞌquëꞌ bunách uládz quequëꞌ bönniꞌ Roma. Lu yödz niz gzoatuꞌ nabáb dza.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Catiꞌ bdxin tu dza laꞌy, brujtuꞌ lu yödz, gyeajtuꞌ raꞌ yegu ga naꞌ tuꞌdúbcz, tuꞌlídz Dios bunách yödz naꞌ. Niꞌ gröꞌtuꞌ len gdíxjöiꞌtuꞌ ngul nudubcnu niꞌ ca nac xtidzëꞌë Xanruꞌ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nútsaꞌnu ladjcnu niꞌ Lidia, ngul Tiatira. Nacnu ngul huëtiꞌ lariꞌ xna záquiꞌtsqui. Rej ládxiꞌnu Dios ngul ni, atiꞌ buzë́ nagnu didzaꞌ bëꞌë Pablo, atiꞌ Xanruꞌ gúclenëꞌ‑nu quië gzxiꞌ lu naꞌnu didzaꞌ naꞌ bëꞌë Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Niꞌr bdilnu nis lënu, atiꞌ guladíl caꞌ nis bunách nacuáꞌ lidxnu. Gdöd niꞌ gútaꞌyunu lautuꞌ, gnanu:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Yetú le guc tu dza tsal niꞌ zeajtuꞌ ga naꞌ rulidztuꞌ‑nëꞌ Dios, brujbiꞌ dutsagbiꞌ netuꞌ biꞌi ngul yuꞌu lëbiꞌ böꞌ run ga rnë yaꞌabiꞌ. Len yöl‑laꞌ rnë yaꞌa queëbiꞌ runbiꞌ ga taꞌziꞌtsquëꞌ dumí bönniꞌ xanbiꞌ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Biꞌi ngul ni zajnaubiꞌ‑nëꞌ Pablo len netuꞌ, ruiꞌbiꞌ zidzj didzaꞌ, rnabiꞌ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Cni benbiꞌ zian dza. Catiꞌ cutur bdzag ladxëꞌë Pablo, bueycjëꞌ len bulidzëꞌ böꞌ naꞌ yuꞌu lëbiꞌ, rnëꞌ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ xanbiꞌ chburúj böꞌ naꞌ run ga rnë yaꞌabiꞌ, len cutur nac löz laꞌziꞌë dumí niꞌa queëbiꞌ, qui lë ni naꞌ gulazönëꞌ Pablo len Silas, atiꞌ gulachë́ꞌë lequëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ, nudubquëꞌ ga nac lu yëꞌy.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Gulucuꞌë lequëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tuꞌsëdnëꞌ le cural‑laꞌ siꞌ lu naꞌruꞌ len cural‑laꞌ gunruꞌ, le nababruꞌ Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Niꞌr guladáꞌbagaꞌ Pablo len Silas bunách zian niꞌ, atiꞌ gulaná béꞌinëꞌ nup gulaléycj lariꞌ nácuquëꞌ Pablo len Silas bönniꞌ yúlahuiꞌ, atiꞌ gulaguinëꞌ lequëꞌ gbaꞌy.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Gdöd gulaguintsquëꞌ lequëꞌ, gulaguꞌë lequëꞌ lidx guia. Gulaná béꞌinëꞌ bönniꞌ ruseyjëꞌ lidx guia naꞌ gun chiꞌitsquëꞌ lequëꞌ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Bönniꞌ ni, catiꞌ chgulaná béꞌinëꞌ lëꞌ cni, gluꞌë lequëꞌ lu yuꞌu död lidx guia naꞌ, len gluꞌë níꞌaquëꞌ yeru yag taꞌzö́n níꞌaquëꞌ.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Gdu ladxiꞌ yël tuꞌlidzëꞌ Dios Pablo len Silas, len tul‑lëꞌ yöl‑laꞌ ba queëꞌ Dios, atiꞌ taꞌyönnëꞌ bönniꞌ nadzunquëꞌ lidx guia naꞌ.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Niꞌr tu tsalz gtittsca luyú. Cni guc ga bdxintë gzxiz xlibi zöꞌö lidx guia naꞌ, atiꞌ laꞌ gulayaljtë yúguꞌtë gap nu ryaz, atiꞌ guluhuédx caꞌ du guia nágaꞌgac bönniꞌ nadzunquëꞌ niꞌ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Bubanëꞌ bönniꞌ naꞌ ruseyjëꞌ lidx guia. Catiꞌ bléꞌinëꞌ nayaljgac gap nu ryaz lidx guia naꞌ, gleycjëꞌ guia tuchiꞌ queëꞌ quië gdödi cuinëꞌ, le ráquinëꞌ chguluzxundjëꞌ bönniꞌ nadzunquëꞌ lidx guia naꞌ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Niꞌr zidzj bulidzëꞌ lëꞌ Pablo, gnëꞌ:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Niꞌr gnabëꞌ guiꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ gdaꞌatëꞌ lu yuꞌu lidx guia naꞌ. Gzxiztsquëꞌ lu yöl‑laꞌ radxi, atiꞌ byechuëꞌ xníꞌaquëꞌ Pablo len Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Catiꞌ chnubijëꞌ lequëꞌ lidx guia naꞌ, gudxëꞌ lequëꞌ:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Lequëꞌ tëꞌ lëꞌ:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Gluíꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ ca nac qui xtidzëꞌë Xanruꞌ, dzaggac lëꞌ yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Laꞌ naꞌz, niꞌ nac chdzöꞌl laꞌ bchëꞌtëꞌ lequëꞌ, atiꞌ yajtibëꞌ lequëꞌ ga dxiaquëꞌ huëꞌ. Gdöd niꞌ, laꞌ bdiltëꞌ nis, atiꞌ guladíl caꞌ nis yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Niꞌr bchëꞌë lequëꞌ lidxëꞌ, len bëꞌë le glahuëꞌ. Rudzijnëꞌ lëꞌ len tuꞌdziji caꞌ yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ le taꞌyejlëꞌë Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ dza naꞌ, gulasölëꞌë niꞌa naꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ, atiꞌ glëꞌ bönniꞌ naꞌ ruseyjëꞌ lidx guia, taꞌnë́ꞌ:
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Niꞌr gdíxjöiꞌnëꞌ Pablo didzaꞌ ni bönniꞌ naꞌ ruseyjëꞌ lidx guia, gnëꞌ:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Niꞌr brujëꞌ Pablo len gudxëꞌ yuguꞌ niꞌa naꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ, gnëꞌ:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Yhuöjquëꞌ niꞌa naꞌquëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ naꞌ yajtíxjöiꞌcnëꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ didzaꞌ ni, atiꞌ lequëꞌ gládxinëꞌ catiꞌ gulayönnëꞌ nababquëꞌ Roma Pablo len Silas.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Catiꞌ guladxinëꞌ lidx guia niꞌ, glátaꞌyuëꞌ lauquëꞌ Pablo len Silas cutu luspaguëꞌë lequëꞌ zxguiaꞌ. Niꞌr gulabijëꞌ lequëꞌ lidx guia naꞌ len glátaꞌyuëꞌ lauquëꞌ lurujëꞌ yödz naꞌ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Niꞌr gularujëꞌ lidx guia naꞌ Pablo len Silas, atiꞌ gulayaziëꞌ lidxnu Lidia. Catiꞌ chgulaléꞌinëꞌ bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, guluchiziëꞌ didzaꞌ icj nagquëꞌ atiꞌ laꞌ guluzaꞌtëꞌ niꞌ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.