Atos 15
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Niꞌr guladxinëꞌ Antioquía laꞌquëꞌ bönniꞌ narujquëꞌ luyú Judea, atiꞌ gulusëdnëꞌ bö́chiꞌruꞌ niꞌ, taꞌnë́ꞌ:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Niꞌr guladíl‑lenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo len Bernabé, atiꞌ glactsca rusbö́. Gdöd niꞌ, gulabö́ëꞌ Pablo len Bernabé len yelaꞌquëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌruꞌ niꞌ, quië tsjaquëꞌ Jerusalén, laꞌdxinëꞌ lauquëꞌ gbaz niꞌ queëꞌ Cristo, lencaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo niꞌ, quië luíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ ca nac lë ni rac, tuꞌsëdnëꞌ bunách bönniꞌ naꞌ le nachixi.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Niꞌr guluguꞌë lequëꞌ nöz bönniꞌ queëꞌ Cristo nacuꞌë Antioquía, atiꞌ guladödëꞌ lu xyu yödz Fenicia len luyú Samaria, atiꞌ gulaguíxjöiꞌnëꞌ böchiꞌ lzaꞌruꞌ niꞌ ca guc, guluhuöaquëꞌ queëꞌ Cristo bönniꞌ gzaꞌa. Lë ni ben ga guludzijnëꞌ yúguꞌtë böchiꞌ lzaꞌruꞌ niꞌ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Catiꞌ guladxinëꞌ Jerusalén Pablo len Bernabé, glunëꞌ lequëꞌ ba laꞌn bönniꞌ queëꞌ Cristo nacuꞌë niꞌ, lencaꞌ yuguꞌ gbaz nasölëꞌë Lëꞌ, len bönniꞌ gul tun chiꞌë. Gulaguíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ Pablo len Bernabé yúguꞌtë le benëꞌ Dios lu naꞌquëꞌ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Niꞌr gulayasëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo chtaꞌyejlëꞌë Cristo, taꞌnë́ꞌ:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Niꞌr guludubëꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo len bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ, quië laꞌbequi xbeynëꞌ lë ni rac.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Gdöd gluꞌë zian didzaꞌ, gzuinëꞌ Pedro len gudxëꞌ lequëꞌ:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Dios, Nu nunbëꞌcz le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌgac bunách, buzóëꞌ le nac bëꞌ runëꞌ lequëꞌ ba laꞌn, le bsölëꞌë quequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, lëz ca bsölëꞌë queëruꞌ Lëꞌ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Cutu butsë́ꞌë ca benëꞌ quequëꞌ len queëruꞌ, atiꞌ lëzcaꞌ lequëꞌ bunëꞌ dxiꞌa icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ le taꞌyejlëꞌë Cristo.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Naꞌa, ¿bizx quië run leyliꞌ‑nëꞌ Dios, ruspágaꞌliꞌ yuaꞌ xyengac böchiꞌ lzaꞌruꞌ? Yuaꞌ ni, le nac le taꞌná bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, cutu guc guaꞌruꞌ rëꞌu, len cutu guc luꞌë xuz xtauꞌruꞌ.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Rëꞌu ni, réjlëꞌruꞌ nularuꞌ niꞌa qui le buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Xanruꞌ Jesús, len lëz ca nularuꞌ rëꞌu, lulë́ꞌ caꞌ lequëꞌ.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pedro, gulacuꞌë dxiz yúguꞌtëꞌ, atiꞌ guluzë́ nagquëꞌ didzaꞌ gluꞌë Bernabé len Pablo, gulaguíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ le tac bëꞌ len le tun ga tuꞌbani bunách, yuguꞌ le benëꞌ Dios lu naꞌquëꞌ ga nacuáꞌ bunách gzaꞌa.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Catiꞌ budx gluꞌë didzaꞌ ni Bernabé len Pablo, bubiꞌë didzaꞌ Jacobo, gnëꞌ:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Chgdíxjöiꞌcznëꞌ rëꞌu Simón Pedro ca benëꞌ Dios, buluꞌë lahui yöl‑laꞌ huac queëꞌ le ziꞌal lzu laugac bunách gzaꞌa quië bubijëꞌ quizi queëꞌ bunách nútsaꞌgac ladjquëꞌ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ca nac lë ni rajlözgac xtídzaꞌquëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Dza töd lë ni huödaꞌ len uchisaꞌ Nu gna bëꞌ,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Quië luguílj Xanruꞌ yezicaꞌ bunách.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Cni rnëꞌ Xanruꞌ,
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Qui lë ni naꞌ runi nedaꞌ cutu ral‑laꞌ gun níguiruꞌ bunách gzaꞌa, nup tuꞌhuöác queëꞌ Dios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ral‑laꞌ uzujruꞌ quequëꞌ lu guich quië lucaꞌnëꞌ yuguꞌ le cural‑laꞌ lahuëꞌ, le nadö́d laugac bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag, len cui lunëꞌ le cunác, len cui lahuëꞌ xpë́laꞌcbaꞌ böaꞌ guixiꞌ cunarujcbaꞌ rön, len cui lahuëꞌ xchönbaꞌ nútiꞌtëz böaꞌ guixiꞌ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Dza niꞌtë nacuáꞌ yúguꞌtë yödz nup tun lban lu yuꞌu gap tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, len tunëꞌ lban qui le buzujëꞌ lu guich Moisés. Tuꞌlabczëꞌ lei yuguꞌ dza laꞌy.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Niꞌr guladzág ládxiꞌquëꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo len bönniꞌ gul tun chiꞌë, len yúguꞌtë bunách queëꞌ Cristo, laꞌbö́ëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ ladjquëꞌ quië laꞌsölëꞌë lequëꞌ Antioquía, tsjáclenëꞌ Pablo len Bernabé. Chopëꞌ naꞌ gulabö́ëꞌ, lëquëꞌ Judas, zoa yetú lëꞌ Barsabás, lencaꞌ Silas, nacquëꞌ bönniꞌ blau dzagquëꞌ bö́chiꞌruꞌ niꞌ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Guluzujëꞌ lu guich le guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ luꞌë, le rna cni:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Byö́nituꞌ ca tun laꞌgac bunách gularúj ga zoatuꞌ, bönniꞌ naꞌ cutu bsö́laꞌtuꞌ lequëꞌ. Dutsaꞌquëꞌ lbiꞌiliꞌ niꞌa qui le taꞌnë́ꞌ, len tuꞌchíxinëꞌ icj ládxiꞌdauꞌliꞌ, le taꞌná bëꞌë grugu lu xpë́laꞌliꞌ len gunliꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Qui lë ni naꞌ bdzag ládxiꞌtuꞌ catiꞌ chben tuz xtídzaꞌtuꞌ, grötuꞌ chopëꞌ bönniꞌ, nup gsö́laꞌtuꞌ, duyuquëꞌ lbiꞌiliꞌ. Guídlenquëꞌ Bernabé len Pablo, nup ni nadxiꞌiruꞌ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Chyjaquëꞌ gap gzoa banádx latiëꞌ Bernabé len Pablo le nadxiꞌicnëꞌ Xanruꞌ Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Cni nac, rsö́laꞌtuꞌ queëliꞌ Judas len Silas. Chopëꞌ ni laꞌguíxjöiꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ lë ni ruzujtuꞌ lu guich ni.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Buluiꞌinëꞌ netuꞌ Dios Böꞌ Laꞌy le rdzag ladxëꞌë, len lëzcaꞌ cni rdzag ládxiꞌtuꞌ netuꞌ, cutu uspágaꞌrtuꞌ lbiꞌiliꞌ yuaꞌ, le nac le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, san tuz yuguꞌ lë ni run bayúdx gunliꞌ.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Cutu gáguliꞌ le nadö́d laugac bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Cni guc guladxinëꞌ Antioquía yuguꞌ bönniꞌ naꞌ nasö́laꞌquëꞌ. Niꞌ gulutubëꞌ bunách queëꞌ Cristo nacuáꞌ niꞌ, atiꞌ gulaguꞌë lu naꞌquëꞌ guich naꞌ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Catiꞌ chbudx gululabëꞌ lei, guludzijnëꞌ ca nac le nayúj lu guich naꞌ, le ruhuíꞌ zxön lequëꞌ.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Le nacquëꞌ caꞌ bönniꞌ tuꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios Judas len Silas, guluhuíꞌ zxönëꞌ lequëꞌ len gulutipëꞌ ládxiꞌquëꞌ bö́chiꞌruꞌ niꞌ, gulugunëꞌ dxin didzaꞌ zian gluíꞌlenëꞌ lequëꞌ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Gdöd guludzeynëꞌ niꞌ nabáb dza chopëꞌ ni, niꞌr bö́chiꞌruꞌ niꞌ guluzeynëꞌ lequëꞌ dxiꞌa didzaꞌ quië tshuöjquëꞌ Jerusalén ga nacuꞌë bönniꞌ gulasölëꞌë lequëꞌ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Bdzag ladxëꞌë Silas bugaꞌnëꞌ Antioquía.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Gulugaꞌnëꞌ caꞌ Antioquía Pablo len Bernabé, atiꞌ gulusëdnëꞌ bunách len glunëꞌ lban qui xtidzëꞌë Xanruꞌ. Lëzcaꞌ cni glun zianr caꞌ bunách.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Gdöd nabáb dza Pablo gudxëꞌ Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Guꞌnnëꞌ Bernabé laꞌchë́ꞌë‑biꞌ biꞌi Juan Marcos, tséajlenbiꞌ lequëꞌ,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 san cutu bdzag ladxëꞌë Pablo laꞌchë́ꞌë‑biꞌ tséajlenbiꞌ lequëꞌ le buláꞌalenbiꞌ lequëꞌ luyú Panfilia len cutur yjénlenbiꞌ lequëꞌ dxin queëꞌ Xanruꞌ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Cutu guc tuz xtídzaꞌquëꞌ Bernabé len Pablo ga bdxintë gululáꞌalenëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ. Bchëꞌë‑biꞌ biꞌi Marcos Bernabé atiꞌ gulabenëꞌ tu lëꞌi barco, yjaquëꞌ luyú Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablo gröëꞌ Silas quië tséajlenëꞌ lëꞌ. Niꞌr gulaguꞌë lequëꞌ lu nëꞌë Xanruꞌ bö́chiꞌruꞌ, gulanabnëꞌ Lëꞌ uzáꞌ ladxëꞌë quequëꞌ, atiꞌ zjaquëꞌ Pablo len Silas.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Guladödëꞌ yuguꞌ yödz luyú Siria len Cilicia, atiꞌ gulutipëꞌ ládxiꞌgac bunách queëꞌ Cristo nacuáꞌ niꞌ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.