Atos 13
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Dza naꞌz gulacuꞌë Antioquía bönniꞌ tuꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len bönniꞌ tuꞌsëdnëꞌ bunách, nútsaꞌquëꞌ ladj bunách queëꞌ Cristo lu yödz naꞌ. Cni lëquëꞌ:
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Tsal niꞌ nudubquëꞌ queëꞌ Xanruꞌ len tunëꞌ gubás bönniꞌ ni, gudxëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, rnëꞌ:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Budx glunëꞌ gubás len gululidzëꞌ Dios, niꞌr gulaxóa naꞌquëꞌ chopëꞌ ni, len gulasölëꞌë lequëꞌ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Niꞌr, yjaquëꞌ yödz Seleucia Bernabé len Saulo, le bsölëꞌë lequëꞌ niꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ niꞌ gulabenëꞌ tu lëꞌi barco le bchëꞌ lequëꞌ ga nac tu luyú bidx lu nis zxön, nazíꞌ lei Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ lu yödz Salamina, niꞌ gulaguíxjöꞌë xtidzëꞌë Dios gap nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Nachëꞌquëꞌ‑biꞌ biꞌi Juan quië gáclenbiꞌ lequëꞌ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Budx guladödëꞌ gdu gap dë yödzdauꞌ luyú bidx naꞌ lu nis zxön, niꞌr guladxinëꞌ yödz Pafos. Niꞌ yajxácaꞌquëꞌ Barjesús, bönniꞌ judío. Naquëꞌ bönniꞌ udzáꞌ rziꞌ yëꞌë, rnëꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Bönniꞌ ni dzaguëꞌ Sergio Paulo, bönniꞌ rejniꞌi rna bëꞌë. Bulidzëꞌ Bernabé len Saulo bönniꞌ rna bëꞌë naꞌ, le rëꞌnnëꞌ yönnëꞌ xtidzëꞌë Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Niꞌr gdáꞌbaguëꞌë Bernabé len Saulo bönniꞌ udzáꞌ naꞌ, le guꞌnnëꞌ gunëꞌ ga cu tsejlëꞌë Dios bönniꞌ rna bëꞌë. Lëꞌ caꞌ Elimas bönniꞌ udzáꞌ naꞌ, tsca nac xtídzaꞌgac bunách gzaꞌa.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Niꞌr buzóa tsutsu lahuëꞌ Saulo, lëꞌ caꞌ Pablo, gdu zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, ruyúëꞌ Elimas naꞌ
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 len rëꞌ lëꞌ:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Naꞌa, usacaꞌ ziꞌë liꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gchul lauꞌ, len cutu gléꞌinuꞌ gbidz nabáb dza.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Catiꞌ bléꞌinëꞌ lë naꞌ guc bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, bubannëꞌ ca nac xtidzëꞌë Xanruꞌ, atiꞌ gyejlëꞌë Cristo.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Niꞌr guluzë́ꞌë yödz Pafos naꞌ Pablo len bönniꞌ dzagquëꞌ lëꞌ, nacuꞌë tu lëꞌi barco, atiꞌ guladxinëꞌ yödz Perge luyú Panfilia. Lu yödz naꞌ buláꞌalenbiꞌ lequëꞌ biꞌi Juan, böajbiꞌ Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Gdöd niꞌ guluzë́ꞌë Perge naꞌ, yjaquëꞌ Antioquía luyú Pisidia. Lu yödz naꞌ, catiꞌ niꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gulayaziëꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ lu yuꞌu naꞌ gulaböꞌë.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Niꞌr bulabëꞌ guich ga nayúj zxba queëꞌ Dios bönniꞌ zoëꞌ niꞌ, lencaꞌ le nayúj lu guich ca gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gdöd niꞌ gulasölëꞌë nu yjödx Saulo len Bernabé bönniꞌ uná bëꞌ qui yuꞌu naꞌ, gnëꞌ:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Niꞌr gyasëꞌ Pablo, len bchis nëꞌë quië laꞌcuꞌë dxiz, gnëꞌ:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Xanruꞌ Dios, Nu taꞌyíj ládxiꞌgac bunách Israel, gröczëꞌ xuz xtauꞌruꞌ len benëꞌ ga gulayantsquëꞌ catiꞌ niꞌ nacquëꞌ bönniꞌ ziꞌtuꞌ luyú Egipto. Len yöl‑laꞌ huac zxön queëꞌ bubijëꞌ lequëꞌ luyú niꞌ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Gdu choaꞌ iz biaꞌ blenëꞌ quequëꞌ Dios catiꞌ niꞌ guladë́ꞌ gdu luyú bidx lu latj caꞌz.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Catiꞌ budx busnitiëꞌ gadx cöꞌ yödz gulacuáꞌ luyú Canaán, bunödzjëꞌ quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ xyugac bunách niꞌ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Gdöd niꞌ, le guc gdu ca tap gayuáꞌ yu chiʉ́n iz, Dios bucuꞌë quequëꞌ bönniꞌ glequi xbeynëꞌ lequëꞌ ga bdxintë zoëꞌ Samuel, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Niꞌr gulanabëꞌ lahuëꞌ Dios uzóëꞌ quequëꞌ bönniꞌ gna bëꞌë, atiꞌ Dios buzóëꞌ quequëꞌ Saúl, zxiꞌnëꞌ Cis, nababëꞌ diꞌa dza queëꞌ Benjamín. Gdu ca choaꞌ iz gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Saúl naꞌ.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Gdöd niꞌ Dios gduëꞌ Saúl naꞌ, atiꞌ buzóëꞌ quequëꞌ David quië gna bëꞌë. Dios benëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ David ni, gnëꞌ: “Nözdaꞌ runëꞌ le rdzag ladxaꞌa David, zxiꞌnëꞌ Isaí, len gunëꞌ yúguꞌtë le rëꞌndaꞌ nedaꞌ.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ladj zxiꞌn xsoëꞌ David ni, Dios benëꞌ ga guljëꞌ Jesús quië uslë́ꞌ bunách Israel, ca naꞌ zíꞌatël gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ziꞌal catiꞌ ziꞌa glëꞌë Jesús, benëꞌ lban Juan laugac yúguꞌtë bunách Israel quië lubíꞌi ládxiꞌgac len laꞌdíl nis bunách niꞌ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Catiꞌ niꞌ chzoa udx gunëꞌ lban Juan naꞌ, gnëꞌ: “¿Nuzxa ráquiliꞌ nacaꞌ nedaꞌ? Cutu nacaꞌ Cristo, bönniꞌ naꞌ ral‑laꞌ guidëꞌ. Naꞌa, gul‑yutscaꞌ. Chzaꞌ gal‑laꞌ gdxinëꞌ ga zoaꞌ ni bönniꞌ naꞌ, atiꞌ nedaꞌ cutu nacaꞌ lsacaꞌ gleycjaꞌ lölëꞌ nudë́ꞌë.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Lbiꞌiliꞌ, böchaꞌa, yuguꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Abraham, len nul‑liꞌ zoaliꞌ ni, rádxiliꞌ‑nëꞌ Dios. Dioscz bsölëꞌë queëliꞌ didzaꞌ ni quië ulaliꞌ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Cutu guluúnbëꞌ Jesús nup nacuáꞌ Jerusalén len bönniꞌ taꞌná béꞌinëꞌ lequëꞌ, len cutu gulayéjniꞌnëꞌ le nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, zal‑laꞌ tuꞌlabczëꞌ yuguꞌ didzaꞌ ni yuguꞌ dza laꞌy, san lu yöl‑laꞌ curejniꞌi quequëꞌ glunëꞌ ga butság ca rna didzaꞌ ni catiꞌ niꞌ gulachuguëꞌ queëꞌ Jesús gatiëꞌ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Zal‑laꞌ cutu budzöli le nabaguëꞌë Jesús gatiëꞌ, gulanabëꞌ lahuëꞌ Pilato gna béꞌinëꞌ bönniꞌ ludöddëꞌ Lëꞌ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Catiꞌ budx glunëꞌ queëꞌ yúguꞌtë le nayúj lu guich ca ral‑laꞌ gac queëꞌ, guluzötjëꞌ Lëꞌ lëꞌi yag cruz len gulucachëꞌë Lëꞌ yeru ba.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Niꞌr Dios buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 atiꞌ zian dza buluíꞌ lahuëꞌ Jesús laugac nup yjaclen Lëꞌ tsazxö́n catiꞌ niꞌ gzëꞌë Galilea, bdxinëꞌ Jerusalén. Naꞌa, tunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ yuguꞌ bönniꞌ naꞌ laugac bunách.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Cni nac, lëzcaꞌ netuꞌ ni rguíxjöiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ dxiꞌa ca nac lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë quequëꞌ Dios, Lëczëꞌ benëꞌ ga butság queëruꞌ, nacruꞌ zxiꞌn xsoaquëꞌ. Cni benëꞌ catiꞌ buspanëꞌ Jesús, guc ca naꞌ nayúj lu guich ga zoa salmo buróp, le rna cni: “Liꞌ nacuꞌ Zxiꞌnaꞌ. Nedaꞌ buzoaczaꞌ Liꞌ.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ca nac naꞌ, Dios buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut cui nit le gyaꞌ gbanëꞌ, Lëczëꞌ Dios gnëꞌ cni: “Gunnaꞌ queëliꞌ le nacgac bicaꞌ ba gzxiꞌ lu naꞌa lahuëꞌ David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Qui lë ni naꞌ nayúj caꞌ lu guich, ga zoa yetú salmo, le rna cni: “Cutu guꞌu latj ugaꞌnëꞌ bönniꞌ laꞌy quiuꞌ ga nit le gyaꞌ gbanëꞌ.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Le guc queëꞌ David nac bëꞌ. Gdöd benëꞌ dxin laugac bunách uládz queëꞌ, ca naꞌ gna béꞌinëꞌ lëꞌ Dios, niꞌr gutiëꞌ atiꞌ gulaguꞌë lëꞌ yeru ba ga nacuꞌë xuz xtauꞌhuëꞌ, atiꞌ gnit le gyaꞌ gbanëꞌ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Naꞌa, Jesús naꞌ, Dios buspanëꞌ Lëꞌ, atiꞌ cutu gnit lu yeru ba le gyaꞌ gbanëꞌ.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Lbiꞌiliꞌ, böchaꞌa, ral‑laꞌ gnö́ziliꞌ lë ni rguíxjöiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ. Dios runít lahuëꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac dul‑laꞌ nabágaꞌliꞌ niꞌa qui le benëꞌ Jesús ni.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Naꞌa, Dios ruúnëꞌ tsahuiꞌ yúguꞌtë nup taꞌyejlëꞌ Jesús, rugǘëꞌ yuguꞌ dul‑laꞌ naꞌ le cugúc ugúa zxba queëꞌ Dios, le bëꞌë Moisés.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ naꞌa cui gac queëliꞌ le nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rna cni:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Gul‑yutscaꞌ, lbiꞌiliꞌ, bönniꞌ cutún ba laꞌn.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Catiꞌ gulurujëꞌ lu yuꞌu ga naꞌ tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío Pablo len bönniꞌ naꞌ dzagquëꞌ lëꞌ, niꞌr glátaꞌyu lauquëꞌ bunách niꞌ laꞌguíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ yuguꞌ lë ni catiꞌ gdxin yetú dza laꞌy quequëꞌ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Catiꞌ niꞌ gulurujëꞌ lu yuꞌu naꞌ bönniꞌ nudubquëꞌ niꞌ, glunëꞌ tsazxö́n Pablo len Bernabé zian bönniꞌ judío len bönniꞌ nuhuöacquëꞌ judío, bönniꞌ taꞌyíj ládxiꞌquëꞌ Dios. Chopëꞌ ni gluíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, len gulusë́ꞌë ládxiꞌquëꞌ quië lácteczëꞌ tsutsu, lunëꞌ löz le ruzáꞌ ladxëꞌë quequëꞌ Dios.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Yexunuꞌ gbidz caꞌ catiꞌ bdxin yetú dza laꞌy quequëꞌ, guludubëꞌ yelatiꞌz cuguluhuöatë bunách lu yödz naꞌ quië laꞌyönnëꞌ xtidzëꞌë Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Niꞌr guluzxéꞌinëꞌ bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ, catiꞌ gulaléꞌinëꞌ bunách zian naꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ qui didzaꞌ ruꞌë Pablo, len guladáꞌbaguëꞌë lei.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Niꞌr gdu lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ quequëꞌ, glëꞌ yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ Pablo len Bernabé, taꞌnë́ꞌ:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Lëzcaꞌ cni gna béꞌinëꞌ netuꞌ Xanruꞌ Dios guntuꞌ lban queëꞌ Cristo laugac bunách gzaꞌa, nac ca rna didzaꞌ naꞌ bëꞌë Dios ca nac queëꞌ Cristo, gnëꞌ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bunách gzaꞌa nacuáꞌ niꞌ, guludzijnëꞌ len gulaguꞌë Xanruꞌ yöl‑laꞌ ba niꞌa qui xtidzëꞌë. Gulayejlëꞌ Cristo yúguꞌtë nup niꞌ chnunëꞌ quegac Dios gataꞌ quegac yöl‑laꞌ naꞌbán gdu.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Cni guc, gzë xtidzëꞌë Xanruꞌ, atiꞌ gulayöni lei bunách yúguꞌtë yödz nacuáꞌ luyú niꞌ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Niꞌr gulagúꞌu yöl‑lëꞌë yuguꞌ bönniꞌ blau qui yödz niꞌ bönniꞌ judío cutaꞌyejlëꞌ naꞌ cui laꞌléꞌinëꞌ dxiꞌa Pablo len Bernabé. Lëzcaꞌ cni gulagúꞌu yöl‑lëꞌë ngul blau niꞌ taꞌyíj ládxiꞌnu Dios. Cni guc, glunëꞌ ga gulabía ládxiꞌquëꞌ Pablo len Bernabé, atiꞌ gululaguëꞌ chopëꞌ ni niꞌl lu xyuquëꞌ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Niꞌr guluquindjëꞌ yu bëchtö daꞌ lalabquëꞌ Pablo len Bernabé le ruluíꞌi nagáꞌn zxguiaꞌ nabágaꞌgac bunách lu yödz naꞌ, atiꞌ yjaquëꞌ lu yödz Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Guludzijnëꞌ bönniꞌ yödz Antioquía naꞌ, bönniꞌ taꞌyejlëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gzóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.