Atos 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Dza naꞌ benëꞌ ga gulazönëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ queëꞌ Cristo Herodes, bönniꞌ rna bëꞌë, quië lusacaꞌ ziꞌë lequëꞌ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Gna béꞌinëꞌ bönniꞌ guludöddëꞌ Jacobo, böchëꞌë Juan. Gluꞌë lëꞌ guia tuchiꞌ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ Herodes guladzág ládxiꞌquëꞌ lë ni bönniꞌ judío, benëꞌ ga gulazönëꞌ caꞌ Pedro. Glac lë ni dza niꞌ rac lni catiꞌ tahuëꞌ yöt xtil cunazíꞌ xnëꞌi.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Gdöd gulazönëꞌ Pedro, gulaguꞌë lëꞌ lidx guia, len guludödëꞌ lëꞌ lu naꞌquëꞌ tap cöꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nacuꞌë tapëꞌ tu hueaj cöꞌ naꞌ, quië lun chiꞌë lëꞌ. Yuꞌu ladxëꞌë Herodes ubijëꞌ Pedro laugac bunách töd Lni Pascua, lni naꞌ tuꞌspanëꞌ ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ bunách judío luyú Egipto.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Cni guc, nun chíꞌigacrëꞌ Pedro lu yuꞌu lidx guia naꞌ, san gululidztecz Dios bunách queëꞌ Cristo, taꞌnabëꞌ queëꞌ Pedro lahuëꞌ Dios.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Catiꞌ ziꞌa gdxin dza yuꞌu ladxëꞌë Herodes ubijëꞌ Pedro lidx guia naꞌ, laꞌ dzöꞌ niꞌz dëꞌ rasiëꞌ Pedro, len nacuꞌë chopëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l cuit lëꞌë Pedro naꞌ, núgaꞌquëꞌ lëꞌ chop du guia. Gulacuꞌë ga nu ryaz lidx guia naꞌ yelaꞌquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tun chiꞌë.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tu tsalz buluíꞌ lahuëꞌ niꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ buzeniꞌtsca yeníꞌ lidx guia. Gdanëꞌ cuit lëꞌë Pedro gbaz laꞌy naꞌ, atiꞌ buspanëꞌ lëꞌ len gudxëꞌ lëꞌ:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Burujëꞌ Pedro, zéajlenëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, san cutu ráquibeꞌinëꞌ nacz le runëꞌ gbaz laꞌy naꞌ. Gúquinëꞌ yëlz rneynëꞌ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Catiꞌ chguladödëꞌ ga nacuꞌë bönniꞌ ziꞌa len bönniꞌ buróp cöꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tun chiꞌë, guladxinëꞌ ga zoa le náquini guia nuséyj ga nu ryaz lidx guia naꞌ, le rurúj laꞌ nöz qui yödz. Ga nu ryaz naꞌ, racz qui gyalj. Catiꞌ gularujëꞌ niꞌ, gulazë́ꞌë ga rdzag yetúr nöz, atiꞌ niꞌ laꞌ buláꞌalentëꞌ Pedro gbaz laꞌy naꞌ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Niꞌr ráquibeꞌinëꞌ Pedro, atiꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌzëꞌ gnëꞌ:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Tsal niꞌ yuꞌë nöz Pedro, rzaꞌ ladxëꞌë ca nac lë naꞌ guc, atiꞌ bdxinëꞌ lidxnu María, xnaꞌbiꞌ Juan, biꞌi naꞌ zoa yetú labiꞌ Marcos. Lu yuꞌu ni nudubgac bunách zian taꞌyejlëꞌ Cristo, tuꞌlidzëꞌ Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Catiꞌ bulidzëꞌ Pedro raꞌ yuꞌu löꞌa, brujbiꞌ biꞌi ngul lëbiꞌ Rode quië gnö́zibiꞌ nuzxa naꞌ.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Catiꞌ búnbëꞌbiꞌ chiꞌë Pedro biꞌi ngul ni, lu yöl‑laꞌ rudziji queëbiꞌ cutu bsaljbiꞌ yuꞌu, san jaréluꞌbiꞌ böajbiꞌ lu yuꞌu, yajtíxjöiꞌbiꞌ nup nacuáꞌ niꞌ, rnabiꞌ:
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Niꞌr glëꞌ lëbiꞌ:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Tsal naꞌ cutu zoa dxiëꞌ Pedro rulidzëꞌ nup nacuáꞌ lu yuꞌu. Catiꞌ gulasaljëꞌ yuꞌu, gulanitznëꞌ, gulaléꞌinëꞌ lëꞌ.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Niꞌr bchis nëꞌë Pedro quië laꞌcuꞌë dxiz, atiꞌ gdíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ ca benëꞌ Xanruꞌ, bubijëꞌ lëꞌ lidx guia. Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ dza naꞌ, glunëꞌ rusbö́ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nacx guc, cutur yuꞌë lidx guia Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Niꞌr bsölëꞌë Herodes nup tsajxiꞌgac Pedro. Catiꞌ cutu guludzölnëꞌ lëꞌ, gnabi yudxnëꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l glun chiꞌë Pedro. Gdöd niꞌ gna béꞌinëꞌ nup guludödi bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Niꞌr gzëꞌë Herodes luyú Judea, zijëꞌ Cesarea, atiꞌ niꞌ bugaꞌnëꞌ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Dza niꞌz rleynëꞌ Herodes bunách yödz Tiro len Sidón. Ziꞌal gulasölaꞌ bunách lu xyuëꞌ Herodes naꞌ le byadzj quegac bunách lu xyugac yödz Tiro len Sidón naꞌ, san le rleynëꞌ lequëꞌ Herodes, cutur bi taꞌsölëꞌë quequëꞌ. Niꞌr glunëꞌ tuz bönniꞌ Tiro len Sidón naꞌ atiꞌ glunëꞌ ga soëꞌ Blasto unë́ quequëꞌ lahuëꞌ Herodes naꞌ. Naquëꞌ Blasto naꞌ huen dxin nadél‑liꞌnëꞌ latj blau lahuëꞌ Herodes. Glëꞌnnëꞌ laꞌdxinëꞌ lahuëꞌ Herodes bönniꞌ Tiro len Sidón naꞌ, quië laꞌnabnëꞌ lëꞌ ugáꞌn tsahuiꞌ didzaꞌ bizxj quequëꞌ.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Niꞌr bdxiëꞌ bëꞌ Herodes dza yönnëꞌ lequëꞌ, atiꞌ dza naꞌ gröꞌë xlatjëꞌ ga rbequi xbeynëꞌ bi rac, nacuëꞌ lariꞌ zacaꞌ atiꞌ benëꞌ lban lauquëꞌ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Niꞌr gululidzëꞌ zidzj bönniꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Laꞌ naꞌz laꞌ bëꞌtëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ le buziꞌë lëczëꞌ yöl‑laꞌ ba ral‑laꞌ gac queëꞌ Dios. Niꞌr gröꞌë bzugaꞌ Herodes naꞌ, atiꞌ gutiëꞌ le tágubaꞌ lëꞌ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Niꞌr guc lban qui xtidzëꞌë Xanruꞌ, atiꞌ gulayán nup nazíꞌ lu naꞌgac lei.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Catiꞌ chguludödëꞌ dumí naꞌ Bernabé len Saulo lu naꞌquëꞌ bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Jerusalén, guluzë́ꞌë niꞌ, yhuöjquëꞌ Antioquía. Gulachë́ꞌë‑biꞌ caꞌ biꞌi Juan, zoa yetú labiꞌ Marcos.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.