Apocalipse 6

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Niꞌr bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, buládzuꞌë tu le naguel‑laꞌ guich naꞌ, atiꞌ byöndaꞌ tu nu nutsaꞌ ladj idáp naꞌ nabangac, ryön chiꞌi ca gziuꞌ rnë, gna: “Gda uyúꞌ.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Buyúaꞌ, len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ chguich, atiꞌ zön tu uxitiꞌ yag nu naꞌ dxia lëbaꞌ. Gluꞌë lëꞌ tu breguiꞌ udxíëꞌ icjëꞌ, atiꞌ brujëꞌ ca tu nu nactër blau quië uxicjëꞌ lu gdil‑l.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Catiꞌ buládzuꞌë le buróp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ buróp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Niꞌr brujbaꞌ yetubaꞌ böaꞌ, nacbaꞌ xna. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ dxia lëbaꞌ yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ tsajtúëꞌ yöl‑laꞌ rböz dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ quegac bunách len gunëꞌ ga ludöddëꞌ lzaꞌquëꞌ. Gulunödzjëꞌ queëꞌ tu guia tuchiꞌ zxön.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Catiꞌ buládzuꞌë le bunn le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ bunn nu naꞌ nabán gna: “Gda uyúꞌ.”
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu chiꞌi gatsj lahuiꞌl tap naꞌ nabangac, rna: “Chop guia zxoaꞌ xtil lazxj qui tu dza huen dxin le gac gbin, len xop guia zxoaꞌ cebada lazxj qui tu dza huen dxin, san cutu gunuꞌ ga yadzj le nac za len cutu bi gunuꞌ qui xisi uva nal.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Catiꞌ buládzuꞌë le budáp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ budáp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ gulj, atiꞌ nazíꞌ lei Yöl‑laꞌ Gut nu naꞌ dxia lëbaꞌ, atiꞌ zeajlen lei nu nazíꞌ lei Latj Chul. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ gna beꞌi gatsj tu gatsj bunách nacuáꞌ yödzlyú quië gdödi lequëꞌ len guia tuchiꞌ, len niꞌa qui yöl‑laꞌ rdun, len niꞌa qui guidzhuë́ꞌ, len lu rúꞌacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ sniaꞌ dzöꞌbaꞌ yödzlyú.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Catiꞌ buládzuꞌë le bugayuꞌ le naguel‑laꞌ guich naꞌ, bléꞌidaꞌ zxan bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ niꞌ guludödcdëꞌ lequëꞌ le glunëꞌ lban qui xtidzëꞌë Dios len le glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Gluiꞌ zidzj didzaꞌ yuguꞌ böꞌ ni, gulaná: “Xantuꞌ Laꞌy, runuꞌ ca rnauꞌ, ¿batxcz cuequi xbeynuꞌ netuꞌ len uzíꞌ lauꞌ bönniꞌ niꞌ nacuꞌë yödzlyú le guludöddëꞌ netuꞌ?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Gulunödzjëꞌ quequëꞌ lariꞌ chguichdauꞌz lacuëꞌ, len glëꞌ lequëꞌ: “Ral‑laꞌ uzíꞌ ládxiꞌliꞌ yetú chiꞌidauꞌz, ga gdxinr dza laꞌdxín ni yúguꞌtë lzaꞌliꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, bönniꞌ naꞌ ral‑laꞌ ludödi caꞌ lequëꞌ bunách ca naꞌ guludödi lbiꞌiliꞌ.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Catiꞌ buládzuꞌë le buzxóp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ gtittsca luyú. Böac gasj gbidz, guc ca tu lariꞌ guitsaꞌ gasj, atiꞌ böac xna beoꞌ ca nac rön.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Gulaguíndj luyú bölj luzxbá, guc ca rac qui yag higo, taꞌguíndj le rbia catiꞌ rutá lei böꞌ bdunuꞌ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Gdöd qui luzxbá, guc qui ca rac qui guich catiꞌ nu rutúb lei. Guladzáꞌ xlatjgac yúguꞌtë guíꞌadauꞌ len yúguꞌtë gap zoa luyú bidx lu nis zxön.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Niꞌr gulucachiꞌ lauquëꞌ gap nac zxan bloj len gap nac lëꞌi guiöj guíꞌadauꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë luyú, len yuguꞌ bönniꞌ blau, len bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, len bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ, len yúguꞌtë bönniꞌ nadáꞌugac, len yúguꞌtë bönniꞌ cunadáꞌugac.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Glëꞌ yuguꞌ guíꞌadauꞌ naꞌ len yuguꞌ lëꞌi guiöj naꞌ: “Gul‑dubagaꞌ netuꞌ, len gul‑cachiꞌ netuꞌ, cui gleꞌi netuꞌ Nu naꞌ röꞌ latj blau niꞌ len cui gdel‑liꞌ netuꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Chbdxin dza uluíꞌ lahui yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, atiꞌ ¿nuzxa caz saquiꞌ guaꞌ glen lei?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.