Apocalipse 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Niꞌr bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, buládzuꞌë tu le naguel‑laꞌ guich naꞌ, atiꞌ byöndaꞌ tu nu nutsaꞌ ladj idáp naꞌ nabangac, ryön chiꞌi ca gziuꞌ rnë, gna: “Gda uyúꞌ.”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Buyúaꞌ, len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ chguich, atiꞌ zön tu uxitiꞌ yag nu naꞌ dxia lëbaꞌ. Gluꞌë lëꞌ tu breguiꞌ udxíëꞌ icjëꞌ, atiꞌ brujëꞌ ca tu nu nactër blau quië uxicjëꞌ lu gdil‑l.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Catiꞌ buládzuꞌë le buróp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ buróp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Niꞌr brujbaꞌ yetubaꞌ böaꞌ, nacbaꞌ xna. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ dxia lëbaꞌ yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ tsajtúëꞌ yöl‑laꞌ rböz dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ quegac bunách len gunëꞌ ga ludöddëꞌ lzaꞌquëꞌ. Gulunödzjëꞌ queëꞌ tu guia tuchiꞌ zxön.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Catiꞌ buládzuꞌë le bunn le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ bunn nu naꞌ nabán gna: “Gda uyúꞌ.”
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu chiꞌi gatsj lahuiꞌl tap naꞌ nabangac, rna: “Chop guia zxoaꞌ xtil lazxj qui tu dza huen dxin le gac gbin, len xop guia zxoaꞌ cebada lazxj qui tu dza huen dxin, san cutu gunuꞌ ga yadzj le nac za len cutu bi gunuꞌ qui xisi uva nal.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Catiꞌ buládzuꞌë le budáp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ budáp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ gulj, atiꞌ nazíꞌ lei Yöl‑laꞌ Gut nu naꞌ dxia lëbaꞌ, atiꞌ zeajlen lei nu nazíꞌ lei Latj Chul. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ gna beꞌi gatsj tu gatsj bunách nacuáꞌ yödzlyú quië gdödi lequëꞌ len guia tuchiꞌ, len niꞌa qui yöl‑laꞌ rdun, len niꞌa qui guidzhuë́ꞌ, len lu rúꞌacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ sniaꞌ dzöꞌbaꞌ yödzlyú.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Catiꞌ buládzuꞌë le bugayuꞌ le naguel‑laꞌ guich naꞌ, bléꞌidaꞌ zxan bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ niꞌ guludödcdëꞌ lequëꞌ le glunëꞌ lban qui xtidzëꞌë Dios len le glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Gluiꞌ zidzj didzaꞌ yuguꞌ böꞌ ni, gulaná: “Xantuꞌ Laꞌy, runuꞌ ca rnauꞌ, ¿batxcz cuequi xbeynuꞌ netuꞌ len uzíꞌ lauꞌ bönniꞌ niꞌ nacuꞌë yödzlyú le guludöddëꞌ netuꞌ?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Gulunödzjëꞌ quequëꞌ lariꞌ chguichdauꞌz lacuëꞌ, len glëꞌ lequëꞌ: “Ral‑laꞌ uzíꞌ ládxiꞌliꞌ yetú chiꞌidauꞌz, ga gdxinr dza laꞌdxín ni yúguꞌtë lzaꞌliꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, bönniꞌ naꞌ ral‑laꞌ ludödi caꞌ lequëꞌ bunách ca naꞌ guludödi lbiꞌiliꞌ.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Catiꞌ buládzuꞌë le buzxóp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ gtittsca luyú. Böac gasj gbidz, guc ca tu lariꞌ guitsaꞌ gasj, atiꞌ böac xna beoꞌ ca nac rön.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Gulaguíndj luyú bölj luzxbá, guc ca rac qui yag higo, taꞌguíndj le rbia catiꞌ rutá lei böꞌ bdunuꞌ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Gdöd qui luzxbá, guc qui ca rac qui guich catiꞌ nu rutúb lei. Guladzáꞌ xlatjgac yúguꞌtë guíꞌadauꞌ len yúguꞌtë gap zoa luyú bidx lu nis zxön.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Niꞌr gulucachiꞌ lauquëꞌ gap nac zxan bloj len gap nac lëꞌi guiöj guíꞌadauꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë luyú, len yuguꞌ bönniꞌ blau, len bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, len bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ, len yúguꞌtë bönniꞌ nadáꞌugac, len yúguꞌtë bönniꞌ cunadáꞌugac.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Glëꞌ yuguꞌ guíꞌadauꞌ naꞌ len yuguꞌ lëꞌi guiöj naꞌ: “Gul‑dubagaꞌ netuꞌ, len gul‑cachiꞌ netuꞌ, cui gleꞌi netuꞌ Nu naꞌ röꞌ latj blau niꞌ len cui gdel‑liꞌ netuꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Chbdxin dza uluíꞌ lahui yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, atiꞌ ¿nuzxa caz saquiꞌ guaꞌ glen lei?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.