Apocalipse 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Niꞌr bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, buládzuꞌë tu le naguel‑laꞌ guich naꞌ, atiꞌ byöndaꞌ tu nu nutsaꞌ ladj idáp naꞌ nabangac, ryön chiꞌi ca gziuꞌ rnë, gna: “Gda uyúꞌ.”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Buyúaꞌ, len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ chguich, atiꞌ zön tu uxitiꞌ yag nu naꞌ dxia lëbaꞌ. Gluꞌë lëꞌ tu breguiꞌ udxíëꞌ icjëꞌ, atiꞌ brujëꞌ ca tu nu nactër blau quië uxicjëꞌ lu gdil‑l.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Catiꞌ buládzuꞌë le buróp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ buróp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Niꞌr brujbaꞌ yetubaꞌ böaꞌ, nacbaꞌ xna. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ dxia lëbaꞌ yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ tsajtúëꞌ yöl‑laꞌ rböz dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ quegac bunách len gunëꞌ ga ludöddëꞌ lzaꞌquëꞌ. Gulunödzjëꞌ queëꞌ tu guia tuchiꞌ zxön.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Catiꞌ buládzuꞌë le bunn le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ bunn nu naꞌ nabán gna: “Gda uyúꞌ.”
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu chiꞌi gatsj lahuiꞌl tap naꞌ nabangac, rna: “Chop guia zxoaꞌ xtil lazxj qui tu dza huen dxin le gac gbin, len xop guia zxoaꞌ cebada lazxj qui tu dza huen dxin, san cutu gunuꞌ ga yadzj le nac za len cutu bi gunuꞌ qui xisi uva nal.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Catiꞌ buládzuꞌë le budáp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ budáp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ gulj, atiꞌ nazíꞌ lei Yöl‑laꞌ Gut nu naꞌ dxia lëbaꞌ, atiꞌ zeajlen lei nu nazíꞌ lei Latj Chul. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ gna beꞌi gatsj tu gatsj bunách nacuáꞌ yödzlyú quië gdödi lequëꞌ len guia tuchiꞌ, len niꞌa qui yöl‑laꞌ rdun, len niꞌa qui guidzhuë́ꞌ, len lu rúꞌacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ sniaꞌ dzöꞌbaꞌ yödzlyú.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Catiꞌ buládzuꞌë le bugayuꞌ le naguel‑laꞌ guich naꞌ, bléꞌidaꞌ zxan bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ niꞌ guludödcdëꞌ lequëꞌ le glunëꞌ lban qui xtidzëꞌë Dios len le glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Gluiꞌ zidzj didzaꞌ yuguꞌ böꞌ ni, gulaná: “Xantuꞌ Laꞌy, runuꞌ ca rnauꞌ, ¿batxcz cuequi xbeynuꞌ netuꞌ len uzíꞌ lauꞌ bönniꞌ niꞌ nacuꞌë yödzlyú le guludöddëꞌ netuꞌ?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Gulunödzjëꞌ quequëꞌ lariꞌ chguichdauꞌz lacuëꞌ, len glëꞌ lequëꞌ: “Ral‑laꞌ uzíꞌ ládxiꞌliꞌ yetú chiꞌidauꞌz, ga gdxinr dza laꞌdxín ni yúguꞌtë lzaꞌliꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, bönniꞌ naꞌ ral‑laꞌ ludödi caꞌ lequëꞌ bunách ca naꞌ guludödi lbiꞌiliꞌ.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Catiꞌ buládzuꞌë le buzxóp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ gtittsca luyú. Böac gasj gbidz, guc ca tu lariꞌ guitsaꞌ gasj, atiꞌ böac xna beoꞌ ca nac rön.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Gulaguíndj luyú bölj luzxbá, guc ca rac qui yag higo, taꞌguíndj le rbia catiꞌ rutá lei böꞌ bdunuꞌ.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Gdöd qui luzxbá, guc qui ca rac qui guich catiꞌ nu rutúb lei. Guladzáꞌ xlatjgac yúguꞌtë guíꞌadauꞌ len yúguꞌtë gap zoa luyú bidx lu nis zxön.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Niꞌr gulucachiꞌ lauquëꞌ gap nac zxan bloj len gap nac lëꞌi guiöj guíꞌadauꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë luyú, len yuguꞌ bönniꞌ blau, len bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, len bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ, len yúguꞌtë bönniꞌ nadáꞌugac, len yúguꞌtë bönniꞌ cunadáꞌugac.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Glëꞌ yuguꞌ guíꞌadauꞌ naꞌ len yuguꞌ lëꞌi guiöj naꞌ: “Gul‑dubagaꞌ netuꞌ, len gul‑cachiꞌ netuꞌ, cui gleꞌi netuꞌ Nu naꞌ röꞌ latj blau niꞌ len cui gdel‑liꞌ netuꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Chbdxin dza uluíꞌ lahui yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, atiꞌ ¿nuzxa caz saquiꞌ guaꞌ glen lei?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.