Apocalipse 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Niꞌr bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, buládzuꞌë tu le naguel‑laꞌ guich naꞌ, atiꞌ byöndaꞌ tu nu nutsaꞌ ladj idáp naꞌ nabangac, ryön chiꞌi ca gziuꞌ rnë, gna: “Gda uyúꞌ.”
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Buyúaꞌ, len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ chguich, atiꞌ zön tu uxitiꞌ yag nu naꞌ dxia lëbaꞌ. Gluꞌë lëꞌ tu breguiꞌ udxíëꞌ icjëꞌ, atiꞌ brujëꞌ ca tu nu nactër blau quië uxicjëꞌ lu gdil‑l.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Catiꞌ buládzuꞌë le buróp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ buróp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Niꞌr brujbaꞌ yetubaꞌ böaꞌ, nacbaꞌ xna. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ dxia lëbaꞌ yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ tsajtúëꞌ yöl‑laꞌ rböz dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ quegac bunách len gunëꞌ ga ludöddëꞌ lzaꞌquëꞌ. Gulunödzjëꞌ queëꞌ tu guia tuchiꞌ zxön.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Catiꞌ buládzuꞌë le bunn le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ bunn nu naꞌ nabán gna: “Gda uyúꞌ.”
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu chiꞌi gatsj lahuiꞌl tap naꞌ nabangac, rna: “Chop guia zxoaꞌ xtil lazxj qui tu dza huen dxin le gac gbin, len xop guia zxoaꞌ cebada lazxj qui tu dza huen dxin, san cutu gunuꞌ ga yadzj le nac za len cutu bi gunuꞌ qui xisi uva nal.”
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Catiꞌ buládzuꞌë le budáp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ budáp nu naꞌ nabán, gna: “Gda uyúꞌ.”
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑baꞌ tubaꞌ böaꞌ gulj, atiꞌ nazíꞌ lei Yöl‑laꞌ Gut nu naꞌ dxia lëbaꞌ, atiꞌ zeajlen lei nu nazíꞌ lei Latj Chul. Guludödëꞌ lu nëꞌi nu naꞌ gna beꞌi gatsj tu gatsj bunách nacuáꞌ yödzlyú quië gdödi lequëꞌ len guia tuchiꞌ, len niꞌa qui yöl‑laꞌ rdun, len niꞌa qui guidzhuë́ꞌ, len lu rúꞌacbaꞌ böaꞌ guixiꞌ sniaꞌ dzöꞌbaꞌ yödzlyú.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Catiꞌ buládzuꞌë le bugayuꞌ le naguel‑laꞌ guich naꞌ, bléꞌidaꞌ zxan bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ niꞌ guludödcdëꞌ lequëꞌ le glunëꞌ lban qui xtidzëꞌë Dios len le glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Gluiꞌ zidzj didzaꞌ yuguꞌ böꞌ ni, gulaná: “Xantuꞌ Laꞌy, runuꞌ ca rnauꞌ, ¿batxcz cuequi xbeynuꞌ netuꞌ len uzíꞌ lauꞌ bönniꞌ niꞌ nacuꞌë yödzlyú le guludöddëꞌ netuꞌ?”
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Gulunödzjëꞌ quequëꞌ lariꞌ chguichdauꞌz lacuëꞌ, len glëꞌ lequëꞌ: “Ral‑laꞌ uzíꞌ ládxiꞌliꞌ yetú chiꞌidauꞌz, ga gdxinr dza laꞌdxín ni yúguꞌtë lzaꞌliꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, bönniꞌ naꞌ ral‑laꞌ ludödi caꞌ lequëꞌ bunách ca naꞌ guludödi lbiꞌiliꞌ.”
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Catiꞌ buládzuꞌë le buzxóp le naguel‑laꞌ guich naꞌ, buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ gtittsca luyú. Böac gasj gbidz, guc ca tu lariꞌ guitsaꞌ gasj, atiꞌ böac xna beoꞌ ca nac rön.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Gulaguíndj luyú bölj luzxbá, guc ca rac qui yag higo, taꞌguíndj le rbia catiꞌ rutá lei böꞌ bdunuꞌ.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Gdöd qui luzxbá, guc qui ca rac qui guich catiꞌ nu rutúb lei. Guladzáꞌ xlatjgac yúguꞌtë guíꞌadauꞌ len yúguꞌtë gap zoa luyú bidx lu nis zxön.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Niꞌr gulucachiꞌ lauquëꞌ gap nac zxan bloj len gap nac lëꞌi guiöj guíꞌadauꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë luyú, len yuguꞌ bönniꞌ blau, len bönniꞌ taꞌléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, len bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ dë lu naꞌquëꞌ, len yúguꞌtë bönniꞌ nadáꞌugac, len yúguꞌtë bönniꞌ cunadáꞌugac.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Glëꞌ yuguꞌ guíꞌadauꞌ naꞌ len yuguꞌ lëꞌi guiöj naꞌ: “Gul‑dubagaꞌ netuꞌ, len gul‑cachiꞌ netuꞌ, cui gleꞌi netuꞌ Nu naꞌ röꞌ latj blau niꞌ len cui gdel‑liꞌ netuꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Chbdxin dza uluíꞌ lahui yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, atiꞌ ¿nuzxa caz saquiꞌ guaꞌ glen lei?”
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.