Apocalipse 18
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC
1 Gdöd naꞌ bléꞌidaꞌ‑nëꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy ruhuötjëꞌ r‑rujëꞌ yehuaꞌ yubá, dë lu nëꞌë yöl‑laꞌ uná bëꞌ zxön, atiꞌ gyëp yös yeníꞌ luyú niꞌa qui yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Bëꞌë zidzj didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ: “Chbguindj. Chbguindj Babilonia, yödz zxön naꞌ. Chböac xlatj tuꞌ xöhuiꞌ len xlatjgac böꞌ xöhuiꞌ tun ditj bunách. Tuꞌzoabaꞌ niꞌ lidxcbaꞌ bguinn xtsniꞌ len bguinn nacgac xöhuiꞌ.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Cni guc qui yödz naꞌ niꞌa qui le glun bunách nacuáꞌ niꞌ, glunëꞌ ga glun bunách yúguꞌtë yödz ca nacgac le taꞌzë́z ládxiꞌquëꞌ le cunác. Glunlen lequëꞌ le cunác nup taꞌná bëꞌ yödzlyú, atiꞌ gutaꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ bönniꞌ taꞌu tutiꞌ nacuꞌë yödzlyú, le gyantsca le záquiꞌtsqui gulazë́z ládxiꞌgac nup nacuáꞌ niꞌ.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Niꞌr byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ yetú nu zoa yehuaꞌ yubá, rna: “Gul‑rúj lu yödz naꞌ, lbiꞌiliꞌ náquiliꞌ quiaꞌ nedaꞌ, cui gunliꞌ tsazxö́n len lequëꞌ dul‑laꞌ len cui gac queëliꞌ tsazxö́n len lequëꞌ zxguiaꞌ.
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Nayantsca dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ, chnayás nadxíncz luzxbá, san Dios rajneynëꞌ le cunác nunquëꞌ.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Gul‑bíꞌi quequëꞌ ca naꞌ glunëꞌ queëliꞌ. Gul‑bíꞌi quequëꞌ chop cöꞌ tsca le glunëꞌ. Gul‑bíꞌi quequëꞌ chop cöꞌ tsca le nac xöhuiꞌ glunëꞌ queëliꞌ.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Gul‑gún ga laꞌzacaꞌ laꞌguiꞌë len laꞌbö́dx yechëꞌë tsca yöl‑laꞌ ba len yöl‑laꞌ zxön gluiꞌ cuinquëꞌ. Taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ: ‘Röꞌtuꞌ ni, rna bëꞌtuꞌ. Cutu nactuꞌ uzë́b len gatga cödx yéchiꞌtuꞌ.’
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Qui lë ni naꞌ, tu dzatëz laꞌdxín quequëꞌ le laꞌzacaꞌ laꞌguiꞌë, yöl‑laꞌ gut, len yöl‑laꞌ rbödx yechiꞌ len yöl‑laꞌ rdun. Leguiëꞌ lu guiꞌ, le napczëꞌ yöl‑laꞌ huac zxön Xanruꞌ Dios, Nu rusyúdx quequëꞌ.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 ’Laꞌbö́dx nup taꞌná bëꞌ yödzlyú len glun tsazxö́n len lequëꞌ le cunác, len guluzíꞌ xbey le naqui quequëꞌ, atiꞌ laꞌbö́dx yechëꞌë catiꞌ laꞌléꞌinëꞌ dzön qui yödz naꞌ regui.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Ziꞌtuꞌ ziꞌtuꞌz laꞌcuꞌë le ládxinëꞌ ca gac zxguiaꞌ gac qui yödz naꞌ, laꞌnë́ꞌ: Bicaꞌ bayechiꞌ Babilonia, yödz zxön ni, guctër blau. Tu dzatëz guc zxguiaꞌ qui.
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 ’Laꞌbödxëꞌ caꞌ bönniꞌ taꞌu tutiꞌ nacuꞌë yödzlyú len laꞌbö́dx yechëꞌë qui yödz naꞌ le cutur soa niꞌ nu gaꞌu bi lútiꞌë.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Nutur nu gaꞌu niꞌ le náquicni oro len plata, len yuguꞌ guiöj zacaꞌ, len yuguꞌ bga, len yuguꞌ lariꞌ záquiꞌtsqui, len lariꞌ xna, len lariꞌ dxíꞌadauꞌ, len lariꞌ xna guiꞌz, len yuguꞌ yag rlaꞌ zxix, len le náquicni dxit záquiꞌtsqui, len le náquicni yag záquiꞌtsqui, len le náquicni cobre, len le náquicni guia, len le náquicni guiöj jar.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Nutur nu gaꞌu niꞌ canel, len yuguꞌ le rlaꞌ zxix, len yal, len le rlaꞌ zxix qui mirra len qui yöj olíbano, len xisi uva nal, len le nac za, len yözj dxíꞌadauꞌ, len zxoaꞌ xtil, len yuguꞌ búrrodauꞌ, len yuguꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, len yuguꞌ böaꞌ, len yuguꞌ carreta, len yuguꞌ bönniꞌ huen dxin, len yelaꞌgac bunách.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Lë lequëꞌ nup naꞌ taꞌu tutiꞌ, laꞌná: Naduagac le gzë ládxiꞌliꞌ. Chgdöd quegac yöl‑laꞌ tsahuiꞌ len le nacgac lach queëliꞌ, atiꞌ cutur gdzö́liliꞌ leygac.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 ’Laꞌbödxëꞌ bönniꞌ taꞌu tutiꞌ naꞌ, gutaꞌ quequëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ le glútiꞌë lu yödz naꞌ, atiꞌ laꞌcuꞌë ziꞌtuꞌ ziꞌtuꞌz le ládxinëꞌ ca gac zxguiaꞌ gac qui yödz naꞌ, len laꞌbö́dx yechëꞌë,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 laꞌnë́ꞌ: Bicaꞌ bayechiꞌ yödz ni guc zxön. Guc ca ngul nácunu lariꞌ záquiꞌtsqui len lariꞌ xna, len lariꞌ xna guiꞌz, len nazíꞌ lguitj queënu le náquicni oro len le náquicni guiöj zacaꞌ len yuguꞌ bga.
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Tu dzatëz gnit yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödz ni.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 len catiꞌ laꞌléꞌinëꞌ dzön qui yödz naꞌ regui, laꞌbödxëꞌ, laꞌnë́ꞌ: ¿Bizxal yödz guc zxön ca nac yödz ni?
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 ’Ludxíëꞌ bëchtö icjquëꞌ, len laꞌbödxëꞌ len laꞌbö́dx yechëꞌë, laꞌnë́ꞌ: Bicaꞌ bayechiꞌ yödz ni guc zxön. Yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödz ni ben ga gutaꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quegac yúguꞌtë nup nacgac xan barco lu nis zxön. Tu dzatëz gnit yödz ni.
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 ’Gul‑dziji ca gac qui yödz ni, lbiꞌiliꞌ zoaliꞌ yehuaꞌ yubá, lencaꞌ lbiꞌiliꞌ náquiliꞌ queëꞌ Dios, lbiꞌiliꞌ, bönniꞌ gbaz queëꞌ len lbiꞌiliꞌ, bönniꞌ ruiꞌliꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ. Gul‑dziji, le chbchuguëꞌ Dios qui yödz ni niꞌa qui bi glun queëliꞌ nup nacuáꞌ lu yödz ni.”
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Niꞌr buchisëꞌ tu guiöj zxön le nac ca guich ryëtu, tuëꞌ gbaz laꞌy nal, atiꞌ gruꞌnëꞌ lei lu nis zxön, gnëꞌ: “Laꞌ cniz gac, gguindj Babilonia, yödz naꞌ guc blau, atiꞌ cutur nu udzöli lei.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Cutur nu yöni lu yödz naꞌ nup taꞌguínn lëꞌi le rul‑l, len clëg nup tuꞌcö́dx gui len clëg nup tuꞌcö́dx trompeta, len cutur udzö́l niꞌ bönniꞌ huen dxin, len cutur yön niꞌ bö rguꞌu le rutu.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Cutur uzeníꞌ lu yödz naꞌ nitú guiꞌ, len cutu yön niꞌ chiꞌë bönniꞌ utság nëꞌë, len clëg chiꞌibiꞌ biꞌi ngul utság naꞌbiꞌ. Cni gac zal‑laꞌ nacliꞌ blau, lbiꞌiliꞌ ráꞌuliꞌ len rútiꞌliꞌ lu yödz ni, len gzxiꞌ yéꞌiliꞌ bunách gdutë yödzlyú len yöl‑laꞌ udzáꞌ queëliꞌ.
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 ’Lu yödz ni blalj xchönquëꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len xchöngac nup náquigac queëꞌ Dios lencaꞌ xchöngac yúguꞌtë bunách yödzlyú, guludödi lequëꞌ nup nacuáꞌ yödz ni.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.