Apocalipse 16
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ zidzj didzaꞌ latj laꞌy naꞌ, rë gadx gbaz laꞌy naꞌ, rna: “Gul‑tséaj, gul‑tsajlálj luyú gadx zxígaꞌdauꞌ naꞌ yudzgac lë naꞌ ruluíꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Dios.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Gyijëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal, yajlaljëꞌ yödzlyú le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ. Lë naꞌ yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ ben ga gutsj yudzuꞌ yaꞌa le rlatsca gdu ca nayáꞌ nabingac nup naꞌ daꞌ leygac le nac bëꞌ daꞌgac böaꞌ sniaꞌ naꞌ, lencaꞌ nup naꞌ taꞌyíj ládxiꞌgac bdauꞌ queëbaꞌ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Niꞌr gyijëꞌ gbaz laꞌy buróp, yajlaljëꞌ lu nis zxön le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ böac rön nis naꞌ ca nac rön queëꞌ bönniꞌ nat, atiꞌ glat yúguꞌtë nup nabangac nacuáꞌ lu nis zxön naꞌ.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bunn, yajlaljëꞌ gap dë yegu len gap ralj nis le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ guluhuöác rön gap dë nis naꞌ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Niꞌr byöndaꞌ ruꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ dë lu nëꞌë rna béꞌinëꞌ nis naꞌ, rnëꞌ: “Xantuꞌ Dios Laꞌy. Zoaczuꞌ len gzoaczuꞌ. Tsahuiꞌ nacuꞌ le rchuguꞌ cni quegac bunách
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 le gululaljëꞌ rön quegac nup náquigac quizi quiuꞌ len quegac nup gluiꞌ didzaꞌ uláz quiuꞌ. Naꞌa, Liꞌ runuꞌ ga liꞌjëꞌ rön, le cni ral‑laꞌ gac quequëꞌ.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Niꞌr byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu nu zoa raꞌ bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ, rna: “Caꞌ gac, Xantuꞌ Dios, napczuꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ. Gdutë li len tsahuiꞌ nac ca rchuguꞌ quegac bunách.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Gyijëꞌ gbaz laꞌy budáp naꞌ, yajlaljëꞌ lu gbidz le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ gbidz naꞌ, bëꞌë lei latj Dios gúguiꞌtsca bunách len guiꞌ qui.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Gúguitscaquëꞌ yúguꞌtë bunách le rúguiꞌtsca gbidz, san cutu gulubíꞌi ládxiꞌquëꞌ, len cutu gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌsacaꞌ ziꞌ bunách.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bugayuꞌ naꞌ, yajlaljëꞌ xlatj böaꞌ sniaꞌ ga naꞌ rna bëꞌbaꞌ le yudz zxígaꞌdauꞌ zönëꞌ, atiꞌ gröꞌ chul gap rna bëꞌbaꞌ. Niꞌr, le gulazacaꞌ gulaguíꞌi bunách, gláguyaꞌa lúdxiꞌquëꞌ,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 san cutu gulubíꞌi ládxiꞌquëꞌ quië cutur lunëꞌ le cunác tsahuiꞌ tunëꞌ. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios zoëꞌ yehuaꞌ yubá le taꞌzacaꞌ taꞌguiꞌë len le dxiaquëꞌ yudzuꞌ yaꞌa naꞌ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Gyijëꞌ gbaz laꞌy buzxóp naꞌ, yajlaljëꞌ lu yegu zxön nazíꞌ lei Eufrates le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ gbidx nis yegu naꞌ quië gbaꞌa nöz ga laꞌdö́d nup taꞌná bëꞌ, laꞌrujëꞌ zacaꞌ ga rlen gbidz.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Niꞌr bléꞌidaꞌ bël zxön xtsniꞌ naꞌ, len böaꞌ sniaꞌ naꞌ, len bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz quecbaꞌ, gularúj rúꞌagac nup naꞌ tsonn böꞌ xöhuiꞌ tun ditj bunách, nalaꞌgac ca nalaꞌcbaꞌ bludz.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Nacgac böꞌ qui tuꞌ xöhuiꞌ yonn böꞌ ni, böꞌ tun le nacgac bëꞌ lun ga lubani bunách. Yjac böꞌ xöhuiꞌ naꞌ gdu yödzlyú yajtubgac nup taꞌná bëꞌ, quië tsjaquëꞌ lu gdil‑l naꞌ gac dza zxön queëꞌ Dios, napczëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Cni rnëꞌ Dios: “Gul‑yutscaꞌ. Guidaꞌ tu tsalz ca rdxinëꞌ gban. Bicaꞌ ba nu zoa ban ladxiꞌ len run chiꞌi le nacu nu naꞌ, len runtecz dxiꞌa, cui gun bayúdx ta xguidz len cui utuíꞌi nu naꞌ lahuiꞌ laugac bunách.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Gulutúb bönniꞌ taꞌná bëꞌë böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, guludubëꞌ tu latj nazíꞌ lei lu didzaꞌ hebreo: Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bugádx naꞌ, yajlaljëꞌ lu böꞌz le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ bëꞌ zidzj didzaꞌ tu nu zoa lu latj laꞌy zoa yehuaꞌ yubá ga dë latj blau naꞌ, rna: “Chnac.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Niꞌr gyëp yös len gröꞌtsca bö len gnë gziuꞌ. Gtittsca luyú, le gtittër ca gtit tsal ni nacuáꞌ bunách yödzlyú.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Bruj tsonn cöꞌl yödz zxön naꞌ atiꞌ gulaguíndj yödz nacuáꞌ yödzlyú. Yajneynëꞌ Dios le nac xöhuiꞌ glun bunách yödz zxön naꞌ nazíꞌ lei Babilonia, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ benëꞌ zxguiaꞌ nup nacuáꞌ niꞌ.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Gulagachiꞌ luyú bidx dzöꞌ lu nis zxön atiꞌ cutur gulaláꞌ guíꞌadauꞌ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Böxj caꞌ guiöj böguiꞌ yöl sunn, le zaꞌ luzxbá, yajsóa icjgac bunách, atiꞌ náliꞌi guiöj böguiꞌ naꞌ ca tu gayuáꞌ guia hueaj. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios yúguꞌtë bönniꞌ niꞌa qui guiöj böguiꞌ naꞌ gröꞌ, le busacaꞌ ziꞌtsca lequëꞌ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.