Apocalipse 16

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ zidzj didzaꞌ latj laꞌy naꞌ, rë gadx gbaz laꞌy naꞌ, rna: “Gul‑tséaj, gul‑tsajlálj luyú gadx zxígaꞌdauꞌ naꞌ yudzgac lë naꞌ ruluíꞌ yöl‑laꞌ rley queëꞌ Dios.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Gyijëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal, yajlaljëꞌ yödzlyú le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ. Lë naꞌ yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ ben ga gutsj yudzuꞌ yaꞌa le rlatsca gdu ca nayáꞌ nabingac nup naꞌ daꞌ leygac le nac bëꞌ daꞌgac böaꞌ sniaꞌ naꞌ, lencaꞌ nup naꞌ taꞌyíj ládxiꞌgac bdauꞌ queëbaꞌ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Niꞌr gyijëꞌ gbaz laꞌy buróp, yajlaljëꞌ lu nis zxön le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ böac rön nis naꞌ ca nac rön queëꞌ bönniꞌ nat, atiꞌ glat yúguꞌtë nup nabangac nacuáꞌ lu nis zxön naꞌ.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bunn, yajlaljëꞌ gap dë yegu len gap ralj nis le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ guluhuöác rön gap dë nis naꞌ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Niꞌr byöndaꞌ ruꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ dë lu nëꞌë rna béꞌinëꞌ nis naꞌ, rnëꞌ: “Xantuꞌ Dios Laꞌy. Zoaczuꞌ len gzoaczuꞌ. Tsahuiꞌ nacuꞌ le rchuguꞌ cni quegac bunách
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 le gululaljëꞌ rön quegac nup náquigac quizi quiuꞌ len quegac nup gluiꞌ didzaꞌ uláz quiuꞌ. Naꞌa, Liꞌ runuꞌ ga liꞌjëꞌ rön, le cni ral‑laꞌ gac quequëꞌ.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Niꞌr byöndaꞌ ruiꞌ didzaꞌ tu nu zoa raꞌ bcugu yehuaꞌ yubá niꞌ, rna: “Caꞌ gac, Xantuꞌ Dios, napczuꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ. Gdutë li len tsahuiꞌ nac ca rchuguꞌ quegac bunách.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Gyijëꞌ gbaz laꞌy budáp naꞌ, yajlaljëꞌ lu gbidz le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ gbidz naꞌ, bëꞌë lei latj Dios gúguiꞌtsca bunách len guiꞌ qui.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Gúguitscaquëꞌ yúguꞌtë bunách le rúguiꞌtsca gbidz, san cutu gulubíꞌi ládxiꞌquëꞌ, len cutu gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌsacaꞌ ziꞌ bunách.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bugayuꞌ naꞌ, yajlaljëꞌ xlatj böaꞌ sniaꞌ ga naꞌ rna bëꞌbaꞌ le yudz zxígaꞌdauꞌ zönëꞌ, atiꞌ gröꞌ chul gap rna bëꞌbaꞌ. Niꞌr, le gulazacaꞌ gulaguíꞌi bunách, gláguyaꞌa lúdxiꞌquëꞌ,
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 san cutu gulubíꞌi ládxiꞌquëꞌ quië cutur lunëꞌ le cunác tsahuiꞌ tunëꞌ. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios zoëꞌ yehuaꞌ yubá le taꞌzacaꞌ taꞌguiꞌë len le dxiaquëꞌ yudzuꞌ yaꞌa naꞌ.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Gyijëꞌ gbaz laꞌy buzxóp naꞌ, yajlaljëꞌ lu yegu zxön nazíꞌ lei Eufrates le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ gbidx nis yegu naꞌ quië gbaꞌa nöz ga laꞌdö́d nup taꞌná bëꞌ, laꞌrujëꞌ zacaꞌ ga rlen gbidz.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Niꞌr bléꞌidaꞌ bël zxön xtsniꞌ naꞌ, len böaꞌ sniaꞌ naꞌ, len bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz quecbaꞌ, gularúj rúꞌagac nup naꞌ tsonn böꞌ xöhuiꞌ tun ditj bunách, nalaꞌgac ca nalaꞌcbaꞌ bludz.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Nacgac böꞌ qui tuꞌ xöhuiꞌ yonn böꞌ ni, böꞌ tun le nacgac bëꞌ lun ga lubani bunách. Yjac böꞌ xöhuiꞌ naꞌ gdu yödzlyú yajtubgac nup taꞌná bëꞌ, quië tsjaquëꞌ lu gdil‑l naꞌ gac dza zxön queëꞌ Dios, napczëꞌ yöl‑laꞌ uná bëꞌ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Cni rnëꞌ Dios: “Gul‑yutscaꞌ. Guidaꞌ tu tsalz ca rdxinëꞌ gban. Bicaꞌ ba nu zoa ban ladxiꞌ len run chiꞌi le nacu nu naꞌ, len runtecz dxiꞌa, cui gun bayúdx ta xguidz len cui utuíꞌi nu naꞌ lahuiꞌ laugac bunách.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Gulutúb bönniꞌ taꞌná bëꞌë böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, guludubëꞌ tu latj nazíꞌ lei lu didzaꞌ hebreo: Armagedón.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Gyijëꞌ gbaz laꞌy bugádx naꞌ, yajlaljëꞌ lu böꞌz le yudz zxígaꞌdauꞌ naꞌ zönëꞌ, atiꞌ bëꞌ zidzj didzaꞌ tu nu zoa lu latj laꞌy zoa yehuaꞌ yubá ga dë latj blau naꞌ, rna: “Chnac.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Niꞌr gyëp yös len gröꞌtsca bö len gnë gziuꞌ. Gtittsca luyú, le gtittër ca gtit tsal ni nacuáꞌ bunách yödzlyú.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Bruj tsonn cöꞌl yödz zxön naꞌ atiꞌ gulaguíndj yödz nacuáꞌ yödzlyú. Yajneynëꞌ Dios le nac xöhuiꞌ glun bunách yödz zxön naꞌ nazíꞌ lei Babilonia, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ benëꞌ zxguiaꞌ nup nacuáꞌ niꞌ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Gulagachiꞌ luyú bidx dzöꞌ lu nis zxön atiꞌ cutur gulaláꞌ guíꞌadauꞌ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Böxj caꞌ guiöj böguiꞌ yöl sunn, le zaꞌ luzxbá, yajsóa icjgac bunách, atiꞌ náliꞌi guiöj böguiꞌ naꞌ ca tu gayuáꞌ guia hueaj. Gulanë́ ziꞌë queëꞌ Dios yúguꞌtë bönniꞌ niꞌa qui guiöj böguiꞌ naꞌ gröꞌ, le busacaꞌ ziꞌtsca lequëꞌ.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.