Apocalipse 14

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gdöd niꞌ buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ zuinëꞌ lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Sión. Nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ, daꞌ raꞌ xgaquëꞌ lëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, lencaꞌ lëꞌ Xuzëꞌ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Niꞌr byöndaꞌ tu le rguꞌu bö yehuaꞌ yubá, rnë zidzj ca rnë tu yegu zxön len ca rnë gziuꞌ. Byöndaꞌ le ryön catiꞌ taꞌguinniëꞌ lëꞌi tu le rul‑l zë zian du qui.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Tul‑lëꞌ tu le rul‑l cub, nacuꞌë ca dödl lahui latj blau niꞌ lencaꞌ ca dödl lahui ga naꞌ nacuáꞌ idáp nup naꞌ nabangac len yuguꞌ bönniꞌ gul naꞌ. Nutur nu gac gul‑l le rul‑l ni, san légaczëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ ni, bönniꞌ naꞌ böaꞌuëꞌ lequëꞌ Cristo ladj bunách yödzlyú.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Nacquëꞌ gdu ladxiꞌ bönniꞌ ni, cutu gulacuáꞌlenëꞌ ngul, le nacquëꞌ gdu bönniꞌ raꞌbán. Zjáclenëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ gátiꞌtëz ga zijëꞌ. Cristocz böaꞌuëꞌ lequëꞌ ladj bunách, nacquëꞌ bönniꞌ ziꞌal guludö́d cuinquëꞌ lu nëꞌë Dios lencaꞌ lu nëꞌë Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Gatga gulazíꞌ yëꞌë atiꞌ nutu nu gac bi gnë quequëꞌ ga naꞌ nacuꞌë ca dödl lahui latj blau ga röꞌë Dios.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Niꞌr bléꞌidaꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, rdödëꞌ lu böꞌz luzxbá, rjuꞌë didzaꞌ dxiꞌa zoa tsalzú quië gunëꞌ lban qui laugac nup nacuáꞌ yödzlyú, bunách gdutë luyú, yúguꞌtë bunách gzaꞌa, len bunách tuiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ gzaꞌa, len bunách yúguꞌtë yödz.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Gul‑gadxi Dios, len gul‑cuꞌë yöl‑laꞌ ba le chzoa cuequi xbeynëꞌ bunách. Gul‑tséj ladxëꞌë Dios, nunëꞌ luzxbá len luyú len nis zxön len gap ralj nis.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, rnëꞌ: “Chbudx qui yödz Babilonia. Chbudx qui yödz zxön naꞌ. Cni guc qui, le glun nup nacuáꞌ niꞌ ga gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ yúguꞌtë yödz lunëꞌ ca nacgac le taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy buróp ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Chquiꞌ nu tsej ladxiꞌ‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ lencaꞌ bdauꞌ queëbaꞌ, len güiꞌ latj taꞌ raꞌ xguí o lu nëꞌi le nac bëꞌ daꞌ lëbaꞌ,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 nu ni gunëꞌ zxguiaꞌ Dios lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ. Sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ lu guiꞌ len lu lë naꞌ ruzéguiꞌtsca, laugac gbaz laꞌy len lahuëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Cuentecz dzön qui guiꞌ ga niꞌ sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ. Rël len të dza sacaꞌ quiꞌi, atiꞌ gatga gataꞌ latj luzíꞌ ládxiꞌgac nup laꞌyíj ládxiꞌgac‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ len bdauꞌ queëbaꞌ, atiꞌ cutu luzíꞌ ládxiꞌgac nup luiꞌ latj taꞌ leygac labaꞌ.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ laꞌbö́z zxön ladxiꞌ nup náquigac queëꞌ Dios len lun ca rna le gna bëꞌë, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Jesús.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ didzaꞌ yehuaꞌ yubá, rë nedaꞌ: “Bzuj lu guich lë ni: Bicaꞌ bagac nup lat naꞌa su lau, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Xanruꞌ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Niꞌr buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ tu böaj luzxbá chguichdauꞌz, len lu böaj naꞌ röꞌ tu Nu nac ca naquëꞌ Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dxia icjëꞌ tu breguiꞌ oro, atiꞌ lu nëꞌë zönëꞌ tu guia tuchiꞌ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Brujëꞌ lu gdauꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, gudxëꞌ Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len bchugu zxoaꞌ xtil, le chbdxin dza nu uzíꞌ lei. Chnabídx deu qui dë yödzlyú.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Niꞌr Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ bugún dxin guia tuchiꞌ gdutë yödzlyú, atiꞌ buziꞌë le buláꞌ luyú.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Niꞌr brujëꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy lu gdauꞌ zoa yehuaꞌ yubá. Nuꞌë caꞌ tu guia tuchiꞌ.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Brujëꞌ raꞌ bcugu niꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ guiꞌ, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, bulidzëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal naꞌ nuꞌë guia tuchiꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len btub tuꞌxóa hueaj le taꞌbía lba uva röꞌgac yödzlyú, le chna le taꞌbía lba uva.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Niꞌr bugunëꞌ dxin guia tuchiꞌ gdu yödzlyú gbaz laꞌy ni, butubëꞌ le taꞌbía lba uva röꞌgac luyú, atiꞌ yajchuꞌnëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu yeru zxön ga gzi xisi. Yuguꞌ lë ni ruluíꞌ ca gunëꞌ Dios, gunëꞌ zxguiaꞌ bunách nacuáꞌ yödzlyú.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Gululibëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu lerui zoa niꞌl raꞌ yödz, atiꞌ lu lerui naꞌ bruj rön, gren ga bdxintë rúꞌacbaꞌ böaꞌ, len gdöd rön naꞌ gdu tsca gac saꞌruꞌ gdu gadx dza.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.