Apocalipse 14

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gdöd niꞌ buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ zuinëꞌ lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Sión. Nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ, daꞌ raꞌ xgaquëꞌ lëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, lencaꞌ lëꞌ Xuzëꞌ.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Niꞌr byöndaꞌ tu le rguꞌu bö yehuaꞌ yubá, rnë zidzj ca rnë tu yegu zxön len ca rnë gziuꞌ. Byöndaꞌ le ryön catiꞌ taꞌguinniëꞌ lëꞌi tu le rul‑l zë zian du qui.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Tul‑lëꞌ tu le rul‑l cub, nacuꞌë ca dödl lahui latj blau niꞌ lencaꞌ ca dödl lahui ga naꞌ nacuáꞌ idáp nup naꞌ nabangac len yuguꞌ bönniꞌ gul naꞌ. Nutur nu gac gul‑l le rul‑l ni, san légaczëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ ni, bönniꞌ naꞌ böaꞌuëꞌ lequëꞌ Cristo ladj bunách yödzlyú.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Nacquëꞌ gdu ladxiꞌ bönniꞌ ni, cutu gulacuáꞌlenëꞌ ngul, le nacquëꞌ gdu bönniꞌ raꞌbán. Zjáclenëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ gátiꞌtëz ga zijëꞌ. Cristocz böaꞌuëꞌ lequëꞌ ladj bunách, nacquëꞌ bönniꞌ ziꞌal guludö́d cuinquëꞌ lu nëꞌë Dios lencaꞌ lu nëꞌë Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Gatga gulazíꞌ yëꞌë atiꞌ nutu nu gac bi gnë quequëꞌ ga naꞌ nacuꞌë ca dödl lahui latj blau ga röꞌë Dios.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Niꞌr bléꞌidaꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, rdödëꞌ lu böꞌz luzxbá, rjuꞌë didzaꞌ dxiꞌa zoa tsalzú quië gunëꞌ lban qui laugac nup nacuáꞌ yödzlyú, bunách gdutë luyú, yúguꞌtë bunách gzaꞌa, len bunách tuiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ gzaꞌa, len bunách yúguꞌtë yödz.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Gul‑gadxi Dios, len gul‑cuꞌë yöl‑laꞌ ba le chzoa cuequi xbeynëꞌ bunách. Gul‑tséj ladxëꞌë Dios, nunëꞌ luzxbá len luyú len nis zxön len gap ralj nis.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, rnëꞌ: “Chbudx qui yödz Babilonia. Chbudx qui yödz zxön naꞌ. Cni guc qui, le glun nup nacuáꞌ niꞌ ga gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ yúguꞌtë yödz lunëꞌ ca nacgac le taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy buróp ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Chquiꞌ nu tsej ladxiꞌ‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ lencaꞌ bdauꞌ queëbaꞌ, len güiꞌ latj taꞌ raꞌ xguí o lu nëꞌi le nac bëꞌ daꞌ lëbaꞌ,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 nu ni gunëꞌ zxguiaꞌ Dios lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ. Sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ lu guiꞌ len lu lë naꞌ ruzéguiꞌtsca, laugac gbaz laꞌy len lahuëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Cuentecz dzön qui guiꞌ ga niꞌ sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ. Rël len të dza sacaꞌ quiꞌi, atiꞌ gatga gataꞌ latj luzíꞌ ládxiꞌgac nup laꞌyíj ládxiꞌgac‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ len bdauꞌ queëbaꞌ, atiꞌ cutu luzíꞌ ládxiꞌgac nup luiꞌ latj taꞌ leygac labaꞌ.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ laꞌbö́z zxön ladxiꞌ nup náquigac queëꞌ Dios len lun ca rna le gna bëꞌë, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Jesús.”
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ didzaꞌ yehuaꞌ yubá, rë nedaꞌ: “Bzuj lu guich lë ni: Bicaꞌ bagac nup lat naꞌa su lau, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Xanruꞌ.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Niꞌr buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ tu böaj luzxbá chguichdauꞌz, len lu böaj naꞌ röꞌ tu Nu nac ca naquëꞌ Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dxia icjëꞌ tu breguiꞌ oro, atiꞌ lu nëꞌë zönëꞌ tu guia tuchiꞌ.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Brujëꞌ lu gdauꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, gudxëꞌ Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len bchugu zxoaꞌ xtil, le chbdxin dza nu uzíꞌ lei. Chnabídx deu qui dë yödzlyú.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Niꞌr Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ bugún dxin guia tuchiꞌ gdutë yödzlyú, atiꞌ buziꞌë le buláꞌ luyú.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Niꞌr brujëꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy lu gdauꞌ zoa yehuaꞌ yubá. Nuꞌë caꞌ tu guia tuchiꞌ.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Brujëꞌ raꞌ bcugu niꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ guiꞌ, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, bulidzëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal naꞌ nuꞌë guia tuchiꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len btub tuꞌxóa hueaj le taꞌbía lba uva röꞌgac yödzlyú, le chna le taꞌbía lba uva.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Niꞌr bugunëꞌ dxin guia tuchiꞌ gdu yödzlyú gbaz laꞌy ni, butubëꞌ le taꞌbía lba uva röꞌgac luyú, atiꞌ yajchuꞌnëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu yeru zxön ga gzi xisi. Yuguꞌ lë ni ruluíꞌ ca gunëꞌ Dios, gunëꞌ zxguiaꞌ bunách nacuáꞌ yödzlyú.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Gululibëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu lerui zoa niꞌl raꞌ yödz, atiꞌ lu lerui naꞌ bruj rön, gren ga bdxintë rúꞌacbaꞌ böaꞌ, len gdöd rön naꞌ gdu tsca gac saꞌruꞌ gdu gadx dza.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.