Apocalipse 14
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Gdöd niꞌ buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ zuinëꞌ lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Sión. Nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ, daꞌ raꞌ xgaquëꞌ lëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, lencaꞌ lëꞌ Xuzëꞌ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Niꞌr byöndaꞌ tu le rguꞌu bö yehuaꞌ yubá, rnë zidzj ca rnë tu yegu zxön len ca rnë gziuꞌ. Byöndaꞌ le ryön catiꞌ taꞌguinniëꞌ lëꞌi tu le rul‑l zë zian du qui.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Tul‑lëꞌ tu le rul‑l cub, nacuꞌë ca dödl lahui latj blau niꞌ lencaꞌ ca dödl lahui ga naꞌ nacuáꞌ idáp nup naꞌ nabangac len yuguꞌ bönniꞌ gul naꞌ. Nutur nu gac gul‑l le rul‑l ni, san légaczëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ ni, bönniꞌ naꞌ böaꞌuëꞌ lequëꞌ Cristo ladj bunách yödzlyú.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Nacquëꞌ gdu ladxiꞌ bönniꞌ ni, cutu gulacuáꞌlenëꞌ ngul, le nacquëꞌ gdu bönniꞌ raꞌbán. Zjáclenëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ gátiꞌtëz ga zijëꞌ. Cristocz böaꞌuëꞌ lequëꞌ ladj bunách, nacquëꞌ bönniꞌ ziꞌal guludö́d cuinquëꞌ lu nëꞌë Dios lencaꞌ lu nëꞌë Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Gatga gulazíꞌ yëꞌë atiꞌ nutu nu gac bi gnë quequëꞌ ga naꞌ nacuꞌë ca dödl lahui latj blau ga röꞌë Dios.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Niꞌr bléꞌidaꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, rdödëꞌ lu böꞌz luzxbá, rjuꞌë didzaꞌ dxiꞌa zoa tsalzú quië gunëꞌ lban qui laugac nup nacuáꞌ yödzlyú, bunách gdutë luyú, yúguꞌtë bunách gzaꞌa, len bunách tuiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ gzaꞌa, len bunách yúguꞌtë yödz.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Gul‑gadxi Dios, len gul‑cuꞌë yöl‑laꞌ ba le chzoa cuequi xbeynëꞌ bunách. Gul‑tséj ladxëꞌë Dios, nunëꞌ luzxbá len luyú len nis zxön len gap ralj nis.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, rnëꞌ: “Chbudx qui yödz Babilonia. Chbudx qui yödz zxön naꞌ. Cni guc qui, le glun nup nacuáꞌ niꞌ ga gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ yúguꞌtë yödz lunëꞌ ca nacgac le taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy buróp ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Chquiꞌ nu tsej ladxiꞌ‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ lencaꞌ bdauꞌ queëbaꞌ, len güiꞌ latj taꞌ raꞌ xguí o lu nëꞌi le nac bëꞌ daꞌ lëbaꞌ,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 nu ni gunëꞌ zxguiaꞌ Dios lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ. Sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ lu guiꞌ len lu lë naꞌ ruzéguiꞌtsca, laugac gbaz laꞌy len lahuëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Cuentecz dzön qui guiꞌ ga niꞌ sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ. Rël len të dza sacaꞌ quiꞌi, atiꞌ gatga gataꞌ latj luzíꞌ ládxiꞌgac nup laꞌyíj ládxiꞌgac‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ len bdauꞌ queëbaꞌ, atiꞌ cutu luzíꞌ ládxiꞌgac nup luiꞌ latj taꞌ leygac labaꞌ.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ laꞌbö́z zxön ladxiꞌ nup náquigac queëꞌ Dios len lun ca rna le gna bëꞌë, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Jesús.”
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ didzaꞌ yehuaꞌ yubá, rë nedaꞌ: “Bzuj lu guich lë ni: Bicaꞌ bagac nup lat naꞌa su lau, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Xanruꞌ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Niꞌr buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ tu böaj luzxbá chguichdauꞌz, len lu böaj naꞌ röꞌ tu Nu nac ca naquëꞌ Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dxia icjëꞌ tu breguiꞌ oro, atiꞌ lu nëꞌë zönëꞌ tu guia tuchiꞌ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Brujëꞌ lu gdauꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, gudxëꞌ Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len bchugu zxoaꞌ xtil, le chbdxin dza nu uzíꞌ lei. Chnabídx deu qui dë yödzlyú.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Niꞌr Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ bugún dxin guia tuchiꞌ gdutë yödzlyú, atiꞌ buziꞌë le buláꞌ luyú.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Niꞌr brujëꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy lu gdauꞌ zoa yehuaꞌ yubá. Nuꞌë caꞌ tu guia tuchiꞌ.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Brujëꞌ raꞌ bcugu niꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ guiꞌ, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, bulidzëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal naꞌ nuꞌë guia tuchiꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len btub tuꞌxóa hueaj le taꞌbía lba uva röꞌgac yödzlyú, le chna le taꞌbía lba uva.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Niꞌr bugunëꞌ dxin guia tuchiꞌ gdu yödzlyú gbaz laꞌy ni, butubëꞌ le taꞌbía lba uva röꞌgac luyú, atiꞌ yajchuꞌnëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu yeru zxön ga gzi xisi. Yuguꞌ lë ni ruluíꞌ ca gunëꞌ Dios, gunëꞌ zxguiaꞌ bunách nacuáꞌ yödzlyú.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Gululibëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu lerui zoa niꞌl raꞌ yödz, atiꞌ lu lerui naꞌ bruj rön, gren ga bdxintë rúꞌacbaꞌ böaꞌ, len gdöd rön naꞌ gdu tsca gac saꞌruꞌ gdu gadx dza.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.