Apocalipse 14
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Gdöd niꞌ buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ zuinëꞌ lu guíꞌadauꞌ nazíꞌ lei Sión. Nacuáꞌlenëꞌ Lëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ, daꞌ raꞌ xgaquëꞌ lëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ, lencaꞌ lëꞌ Xuzëꞌ.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Niꞌr byöndaꞌ tu le rguꞌu bö yehuaꞌ yubá, rnë zidzj ca rnë tu yegu zxön len ca rnë gziuꞌ. Byöndaꞌ le ryön catiꞌ taꞌguinniëꞌ lëꞌi tu le rul‑l zë zian du qui.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Tul‑lëꞌ tu le rul‑l cub, nacuꞌë ca dödl lahui latj blau niꞌ lencaꞌ ca dödl lahui ga naꞌ nacuáꞌ idáp nup naꞌ nabangac len yuguꞌ bönniꞌ gul naꞌ. Nutur nu gac gul‑l le rul‑l ni, san légaczëꞌ tu gayuáꞌ yu tapʉ́n milëꞌ bönniꞌ ni, bönniꞌ naꞌ böaꞌuëꞌ lequëꞌ Cristo ladj bunách yödzlyú.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Nacquëꞌ gdu ladxiꞌ bönniꞌ ni, cutu gulacuáꞌlenëꞌ ngul, le nacquëꞌ gdu bönniꞌ raꞌbán. Zjáclenëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ gátiꞌtëz ga zijëꞌ. Cristocz böaꞌuëꞌ lequëꞌ ladj bunách, nacquëꞌ bönniꞌ ziꞌal guludö́d cuinquëꞌ lu nëꞌë Dios lencaꞌ lu nëꞌë Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Gatga gulazíꞌ yëꞌë atiꞌ nutu nu gac bi gnë quequëꞌ ga naꞌ nacuꞌë ca dödl lahui latj blau ga röꞌë Dios.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Niꞌr bléꞌidaꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, rdödëꞌ lu böꞌz luzxbá, rjuꞌë didzaꞌ dxiꞌa zoa tsalzú quië gunëꞌ lban qui laugac nup nacuáꞌ yödzlyú, bunách gdutë luyú, yúguꞌtë bunách gzaꞌa, len bunách tuiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ gzaꞌa, len bunách yúguꞌtë yödz.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Gul‑gadxi Dios, len gul‑cuꞌë yöl‑laꞌ ba le chzoa cuequi xbeynëꞌ bunách. Gul‑tséj ladxëꞌë Dios, nunëꞌ luzxbá len luyú len nis zxön len gap ralj nis.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, rnëꞌ: “Chbudx qui yödz Babilonia. Chbudx qui yödz zxön naꞌ. Cni guc qui, le glun nup nacuáꞌ niꞌ ga gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ yúguꞌtë yödz lunëꞌ ca nacgac le taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Zajnáuëꞌ gbaz laꞌy buróp ni yetúëꞌ gbaz laꞌy, ruꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Chquiꞌ nu tsej ladxiꞌ‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ lencaꞌ bdauꞌ queëbaꞌ, len güiꞌ latj taꞌ raꞌ xguí o lu nëꞌi le nac bëꞌ daꞌ lëbaꞌ,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 nu ni gunëꞌ zxguiaꞌ Dios lu yöl‑laꞌ rley queëꞌ. Sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ lu guiꞌ len lu lë naꞌ ruzéguiꞌtsca, laugac gbaz laꞌy len lahuëꞌ Bönniꞌ naꞌ naquëꞌ Böꞌcuꞌ Zxílaꞌdauꞌ.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Cuentecz dzön qui guiꞌ ga niꞌ sacaꞌ quiꞌi nu naꞌ. Rël len të dza sacaꞌ quiꞌi, atiꞌ gatga gataꞌ latj luzíꞌ ládxiꞌgac nup laꞌyíj ládxiꞌgac‑baꞌ böaꞌ sniaꞌ naꞌ len bdauꞌ queëbaꞌ, atiꞌ cutu luzíꞌ ládxiꞌgac nup luiꞌ latj taꞌ leygac labaꞌ.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ laꞌbö́z zxön ladxiꞌ nup náquigac queëꞌ Dios len lun ca rna le gna bëꞌë, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Jesús.”
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Niꞌr byöndaꞌ chiꞌi nu ruiꞌ didzaꞌ yehuaꞌ yubá, rë nedaꞌ: “Bzuj lu guich lë ni: Bicaꞌ bagac nup lat naꞌa su lau, nup naꞌ taꞌyejlëꞌ Xanruꞌ.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Niꞌr buyúaꞌ len bléꞌidaꞌ tu böaj luzxbá chguichdauꞌz, len lu böaj naꞌ röꞌ tu Nu nac ca naquëꞌ Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, dxia icjëꞌ tu breguiꞌ oro, atiꞌ lu nëꞌë zönëꞌ tu guia tuchiꞌ.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Brujëꞌ lu gdauꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, gudxëꞌ Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len bchugu zxoaꞌ xtil, le chbdxin dza nu uzíꞌ lei. Chnabídx deu qui dë yödzlyú.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Niꞌr Nu naꞌ röꞌ lu böaj naꞌ bugún dxin guia tuchiꞌ gdutë yödzlyú, atiꞌ buziꞌë le buláꞌ luyú.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Niꞌr brujëꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy lu gdauꞌ zoa yehuaꞌ yubá. Nuꞌë caꞌ tu guia tuchiꞌ.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Brujëꞌ raꞌ bcugu niꞌ yetúëꞌ gbaz laꞌy, dë lu nëꞌë gna béꞌinëꞌ guiꞌ, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ, bulidzëꞌ gbaz laꞌy ziꞌal naꞌ nuꞌë guia tuchiꞌ, gnëꞌ: “Bgun dxin guia tuchiꞌ quiuꞌ len btub tuꞌxóa hueaj le taꞌbía lba uva röꞌgac yödzlyú, le chna le taꞌbía lba uva.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Niꞌr bugunëꞌ dxin guia tuchiꞌ gdu yödzlyú gbaz laꞌy ni, butubëꞌ le taꞌbía lba uva röꞌgac luyú, atiꞌ yajchuꞌnëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu yeru zxön ga gzi xisi. Yuguꞌ lë ni ruluíꞌ ca gunëꞌ Dios, gunëꞌ zxguiaꞌ bunách nacuáꞌ yödzlyú.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Gululibëꞌ le taꞌbía lba uva naꞌ lu lerui zoa niꞌl raꞌ yödz, atiꞌ lu lerui naꞌ bruj rön, gren ga bdxintë rúꞌacbaꞌ böaꞌ, len gdöd rön naꞌ gdu tsca gac saꞌruꞌ gdu gadx dza.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.