2 Coríntios 8
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, rë́ꞌnituꞌ quíxjöiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac le buzáꞌ ladxëꞌë Dios quegac yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo luyú Macedonia.
1 Além disso, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Zal‑laꞌ szxöni gulazacaꞌ gulaguiꞌë lu yuguꞌ le gzxiꞌ bëꞌ lequëꞌ, szxö́nitër guludzijnëꞌ len gdu ládxiꞌquëꞌ gulunödzjëꞌ szxöni zal‑laꞌ nacquëꞌ bunách yechiꞌ.
2 como em grande prova de aflição, a abundância de sua alegria e sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua liberalidade.
3 Nedaꞌ runaꞌ lnaꞌ lau quequëꞌ, gdu ládxiꞌquëꞌ gulunödzjëꞌ yúguꞌtë tsca gulazáquiꞌnëꞌ, len gulunödzjrëꞌ tsca gulazáquiꞌnëꞌ.
3 Porque do seu poder, eu dou testemunho, sim, além do seu poder, eles estavam dispostos de si mesmos;
4 Bayúdx gulanabnëꞌ netuꞌ len szxöni glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ güiꞌtuꞌ lequëꞌ latj tsazxö́n len netuꞌ láclenëꞌ bö́chiꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
4 orando com muitas súplicas, que recebêssemos o dom, e assumíssemos a comunhão da ministração para com os santos.
5 Glunrëꞌ ca guqui icjtuꞌ lunëꞌ, le guludö́d cuinquëꞌ ziꞌal lu nëꞌë Xanruꞌ lencaꞌ lu naꞌtuꞌ netuꞌ, le nac le rdzag ladxëꞌë Dios.
5 E isso eles fizeram, não como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós, pela vontade de Deus.
6 Qui lë ni naꞌ gnábituꞌ‑biꞌ biꞌi Tito udx gunbiꞌ xchinbiꞌ ga niꞌ zoaliꞌ, utubbiꞌ dumí runödzjliꞌ lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëliꞌ, ca naꞌ gzu laubiꞌ benbiꞌ ziꞌal.
6 De tal modo desejamos que Tito, assim como havia começado, ele também terminasse em vós esta graça.
7 Nacliꞌ blau ca nac yúguꞌtë le runliꞌ, ca réjlëꞌliꞌ Cristo, len ca réjniꞌliꞌ, len ca ruzéjniꞌliꞌ bunách, len ca ruiꞌ ládxiꞌliꞌ lzaꞌliꞌ, lencaꞌ ca nadxiꞌiliꞌ netuꞌ. Lëzcaꞌ cni ral‑laꞌ gacliꞌ blau ca gáclenliꞌ lzaꞌliꞌ, lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëliꞌ bi unödzjliꞌ quequëꞌ.
7 Portanto, assim como abundais em todas as coisas, em fé, e em palavra, e em conhecimento, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, veja para que abundeis nesta graça também.
8 Cutu rna béꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ gunliꞌ cni. Ruꞌa didzaꞌ ca tun yelaꞌgac bunách, tuꞌnö́dzj gdu ládxiꞌgac, quië gunaꞌ ga gunliꞌ le gac bëꞌ nac gdu ca nadxiꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ.
8 Eu não falo como mandamento, mas por ocasião da presteza dos outros, e para provar a sinceridade de vosso amor.
9 Nö́ziczliꞌ le buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ san quië gáclenëꞌ lbiꞌiliꞌ böaquëꞌ yechiꞌ quië gataꞌ queëliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, le guquëꞌ Lëꞌ yechiꞌ.
9 Porque vós conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, embora fosse rico, por causa de vós tornou-se pobre; para que pela sua pobreza, fôsseis ricos.
10 Cni runi neda: Dxiꞌar gac queëliꞌ udx gunliꞌ lë naꞌ gzu lauliꞌ runliꞌ chguc tu iz. Gucliꞌ blau, clëgz ca bunödzjliꞌ, san lëzcaꞌ ca gúꞌniliꞌ unödzjliꞌ.
10 E nisto eu dou o meu conselho; porque isto é conveniente para vós que começastes há um ano, não só a fazê-lo, senão também a desejar fazê-lo.
11 Naꞌa, gdu ládxiꞌliꞌ gul‑syúdx gunliꞌ lë naꞌ gzu lauliꞌ runliꞌ, gdu ládxiꞌliꞌ bunödzjliꞌ. Gul‑nö́dzj naꞌa tsca sáquiꞌliꞌ.
11 Agora, porém, completai o já começado, para que, assim como houve prontidão de vontade, haja também a realização, segundo o que tendes.
12 Chquiꞌ rë́ꞌniliꞌ bi unödzjliꞌ, Dios runëꞌ ba laꞌn le runödzjliꞌ tsca nac le dëz queëliꞌ. Cutu rnabëꞌ unödzjrliꞌ tsca le dëz queëliꞌ.
12 Porque, se há primeiro uma mente disposta, ela é aceita segundo o que um homem tem, e não segundo o que ele não tem.
13 Cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga unödzjliꞌ le gaclen yezicaꞌ bunách ga gdxintë yadzj queëliꞌ.
13 Mas, não digo isto para que os outros homens sejam aliviados, e vós sobrecarregados,
14 Rëꞌndaꞌ gac tuz ca dë queëliꞌ, len quequëꞌ. Naꞌa szxöni dë queëliꞌ le gac unödzjliꞌ quië bi gataꞌ quegac nup niꞌ ryadzj quequëꞌ. Niꞌr catiꞌ bi yadzj queëliꞌ, lequëꞌ huac bi lunödzjëꞌ queëliꞌ quië cni gac tuz ca dë queëliꞌ len quequëꞌ yúguꞌtëliꞌ.
14 mas para igualdade; para que neste tempo presente, a vossa abundância possa suprir a falta deles, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Lëzcaꞌ cni nayúj lu guich laꞌy, rna: “Nu naꞌ butúb szxöni, cutu bugáꞌn qui, atiꞌ nu naꞌ butúb latiꞌz, cutu byadzj qui.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve sobras; e o que pouco colheu, não teve falta.
16 Xclenëꞌ Dios, Lëꞌ benëꞌ ga ruiꞌ ládxiꞌbiꞌ lbiꞌiliꞌ biꞌi Tito ca naꞌ ruiꞌ ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ nedaꞌ.
16 Mas, graças a Deus, que pôs o mesmo cuidado sincero no coração de Tito por vós.
17 Clëgz runbiꞌ ca rna xtidzaꞌa bi gnabdaꞌ‑biꞌ, san le ruiꞌ ládxiꞌczbiꞌ lbiꞌiliꞌ, racz queëbiꞌ gúꞌnibiꞌ tsajyubiꞌ lbiꞌiliꞌ.
17 Porque, de fato, ele aceitou a exortação; mas sendo muito prestativo, voluntariamente partiu para vós.
18 Rsö́laꞌtuꞌ‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ tun lëꞌ ba laꞌn yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, le runëꞌ dxiꞌa dxin qui didzaꞌ dxiꞌa.
18 E nós enviamos com ele o irmão, cujo louvor no evangelho está presente em todas as igrejas;
19 Yetú caꞌ, gulabö́ bönniꞌ ni yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo quië tséajlenëꞌ tsazxö́n netuꞌ guaꞌtuꞌ lë naꞌ runödzjliꞌ quië gac yöl‑laꞌ ba queëꞌ Xanruꞌ, len gac bëꞌ caꞌ ruiꞌ ládxiꞌruꞌ lzaꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
19 e não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para viajar conosco nesta graça, que é ministrada por nós para glória do mesmo Senhor, e declaração de sua mente disposta;
20 Cni gac, gunëꞌ netuꞌ tsazxö́n quië nutu nu bi gac gnë queëtuꞌ ca rúnlentuꞌ dumí naꞌ runödzjliꞌ szxöni, le gaclen bunách yechiꞌ.
20 evitando isto, que algum homem nos culpe por esta abundância, que é ministrada por nós;
21 Ruiꞌ ládxiꞌtuꞌ guntuꞌ le nac dxiꞌa, clëgz lahuëꞌ Xanruꞌ, san lëzcaꞌ laugac bunách.
21 porque temos em mente as coisas honestas não só à vista do Senhor, mas também à vista dos homens.
22 Rsö́laꞌtuꞌ‑nëꞌ caꞌ tsazxö́n len lequëꞌ yetúëꞌ bö́chiꞌruꞌ, zian lzu gzxiꞌ bëꞌtuꞌ lëꞌ, atiꞌ nac bëꞌ rëꞌnnëꞌ gáclenëꞌ rëꞌu gdu ladxëꞌë. Yetú caꞌ, le ruzxöni ladxëꞌë lbiꞌiliꞌ, rë́ꞌntërnëꞌ caꞌ gáclenëꞌ rëꞌu lu dxin ni.
22 E nós enviamos com ele nosso irmão, o qual muitas vezes já provamos ser diligente em muitas coisas, mas agora muito mais diligente, pela grande confiança que eu tenho em vós.
23 Chquiꞌ nu bi gnab ca nacbiꞌ biꞌi Tito, nacbiꞌ lzaꞌa, rúnlenbiꞌ nedaꞌ tsazxö́n dxin quië gáclentuꞌ lbiꞌiliꞌ. Chquiꞌ nu bi gnab ca nacquëꞌ yezícaꞌrëꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ, nasö́laꞌgac lequëꞌ yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, atiꞌ tunëꞌ ga gac queëꞌ Cristo yöl‑laꞌ ba.
23 Se qualquer um inquirir de Tito, ele é meu companheiro e colaborador, para convosco; ou se os nossos irmãos forem inquiridos, eles são os mensageiros das igrejas e a glória de Cristo.
24 Gul‑gún ga gac bëꞌ nadxiꞌiliꞌ lequëꞌ quië láquibeꞌi runliꞌ cni yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, len laꞌnözi nac gdutë li didzaꞌ dxiꞌa ruiꞌtuꞌ ca nac queëliꞌ.
24 Portanto, mostrai-lhes, e perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa glória em seu favor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.