2 Coríntios 8
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, rë́ꞌnituꞌ quíxjöiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac le buzáꞌ ladxëꞌë Dios quegac yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo luyú Macedonia.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Zal‑laꞌ szxöni gulazacaꞌ gulaguiꞌë lu yuguꞌ le gzxiꞌ bëꞌ lequëꞌ, szxö́nitër guludzijnëꞌ len gdu ládxiꞌquëꞌ gulunödzjëꞌ szxöni zal‑laꞌ nacquëꞌ bunách yechiꞌ.
2 porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles superabundou em grande riqueza da sua generosidade.
3 Nedaꞌ runaꞌ lnaꞌ lau quequëꞌ, gdu ládxiꞌquëꞌ gulunödzjëꞌ yúguꞌtë tsca gulazáquiꞌnëꞌ, len gulunödzjrëꞌ tsca gulazáquiꞌnëꞌ.
3 Porque eles, testemunho eu, na medida de suas posses e mesmo acima delas, se mostraram voluntários,
4 Bayúdx gulanabnëꞌ netuꞌ len szxöni glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ güiꞌtuꞌ lequëꞌ latj tsazxö́n len netuꞌ láclenëꞌ bö́chiꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
4 pedindo-nos, com muitos rogos, a graça de participarem da assistência aos santos.
5 Glunrëꞌ ca guqui icjtuꞌ lunëꞌ, le guludö́d cuinquëꞌ ziꞌal lu nëꞌë Xanruꞌ lencaꞌ lu naꞌtuꞌ netuꞌ, le nac le rdzag ladxëꞌë Dios.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também deram-se a si mesmos primeiro ao Senhor, depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Qui lë ni naꞌ gnábituꞌ‑biꞌ biꞌi Tito udx gunbiꞌ xchinbiꞌ ga niꞌ zoaliꞌ, utubbiꞌ dumí runödzjliꞌ lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëliꞌ, ca naꞌ gzu laubiꞌ benbiꞌ ziꞌal.
6 o que nos levou a recomendar a Tito que, como começou, assim também complete esta graça entre vós.
7 Nacliꞌ blau ca nac yúguꞌtë le runliꞌ, ca réjlëꞌliꞌ Cristo, len ca réjniꞌliꞌ, len ca ruzéjniꞌliꞌ bunách, len ca ruiꞌ ládxiꞌliꞌ lzaꞌliꞌ, lencaꞌ ca nadxiꞌiliꞌ netuꞌ. Lëzcaꞌ cni ral‑laꞌ gacliꞌ blau ca gáclenliꞌ lzaꞌliꞌ, lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëliꞌ bi unödzjliꞌ quequëꞌ.
7 Como, porém, em tudo, manifestais superabundância, tanto na fé e na palavra como no saber, e em todo cuidado, e em nosso amor para convosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Cutu rna béꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ gunliꞌ cni. Ruꞌa didzaꞌ ca tun yelaꞌgac bunách, tuꞌnö́dzj gdu ládxiꞌgac, quië gunaꞌ ga gunliꞌ le gac bëꞌ nac gdu ca nadxiꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ.
8 Não vos falo na forma de mandamento, mas para provar, pela diligência de outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Nö́ziczliꞌ le buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Xanruꞌ Jesucristo. Bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ san quië gáclenëꞌ lbiꞌiliꞌ böaquëꞌ yechiꞌ quië gataꞌ queëliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, le guquëꞌ Lëꞌ yechiꞌ.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vós, para que, pela sua pobreza, vos tornásseis ricos.
10 Cni runi neda: Dxiꞌar gac queëliꞌ udx gunliꞌ lë naꞌ gzu lauliꞌ runliꞌ chguc tu iz. Gucliꞌ blau, clëgz ca bunödzjliꞌ, san lëzcaꞌ ca gúꞌniliꞌ unödzjliꞌ.
10 E nisto dou minha opinião; pois a vós outros, que, desde o ano passado, principiastes não só a prática, mas também o querer, convém isto.
11 Naꞌa, gdu ládxiꞌliꞌ gul‑syúdx gunliꞌ lë naꞌ gzu lauliꞌ runliꞌ, gdu ládxiꞌliꞌ bunödzjliꞌ. Gul‑nö́dzj naꞌa tsca sáquiꞌliꞌ.
11 Completai, agora, a obra começada, para que, assim como revelastes prontidão no querer, assim a leveis a termo, segundo as vossas posses.
12 Chquiꞌ rë́ꞌniliꞌ bi unödzjliꞌ, Dios runëꞌ ba laꞌn le runödzjliꞌ tsca nac le dëz queëliꞌ. Cutu rnabëꞌ unödzjrliꞌ tsca le dëz queëliꞌ.
12 Porque, se há boa vontade, será aceita conforme o que o homem tem e não segundo o que ele não tem.
13 Cutu rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga unödzjliꞌ le gaclen yezicaꞌ bunách ga gdxintë yadzj queëliꞌ.
13 Porque não é para que os outros tenham alívio, e vós, sobrecarga; mas para que haja igualdade,
14 Rëꞌndaꞌ gac tuz ca dë queëliꞌ, len quequëꞌ. Naꞌa szxöni dë queëliꞌ le gac unödzjliꞌ quië bi gataꞌ quegac nup niꞌ ryadzj quequëꞌ. Niꞌr catiꞌ bi yadzj queëliꞌ, lequëꞌ huac bi lunödzjëꞌ queëliꞌ quië cni gac tuz ca dë queëliꞌ len quequëꞌ yúguꞌtëliꞌ.
14 suprindo a vossa abundância, no presente, a falta daqueles, de modo que a abundância daqueles venha a suprir a vossa falta, e, assim, haja igualdade,
15 Lëzcaꞌ cni nayúj lu guich laꞌy, rna: “Nu naꞌ butúb szxöni, cutu bugáꞌn qui, atiꞌ nu naꞌ butúb latiꞌz, cutu byadzj qui.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve falta.
16 Xclenëꞌ Dios, Lëꞌ benëꞌ ga ruiꞌ ládxiꞌbiꞌ lbiꞌiliꞌ biꞌi Tito ca naꞌ ruiꞌ ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ nedaꞌ.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por amor de vós;
17 Clëgz runbiꞌ ca rna xtidzaꞌa bi gnabdaꞌ‑biꞌ, san le ruiꞌ ládxiꞌczbiꞌ lbiꞌiliꞌ, racz queëbiꞌ gúꞌnibiꞌ tsajyubiꞌ lbiꞌiliꞌ.
17 porque atendeu ao nosso apelo e, mostrando-se mais cuidadoso, partiu voluntariamente para vós outros.
18 Rsö́laꞌtuꞌ‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ tun lëꞌ ba laꞌn yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, le runëꞌ dxiꞌa dxin qui didzaꞌ dxiꞌa.
18 E, com ele, enviamos o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Yetú caꞌ, gulabö́ bönniꞌ ni yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo quië tséajlenëꞌ tsazxö́n netuꞌ guaꞌtuꞌ lë naꞌ runödzjliꞌ quië gac yöl‑laꞌ ba queëꞌ Xanruꞌ, len gac bëꞌ caꞌ ruiꞌ ládxiꞌruꞌ lzaꞌruꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
19 E não só isto, mas foi também eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade;
20 Cni gac, gunëꞌ netuꞌ tsazxö́n quië nutu nu bi gac gnë queëtuꞌ ca rúnlentuꞌ dumí naꞌ runödzjliꞌ szxöni, le gaclen bunách yechiꞌ.
20 evitando, assim, que alguém nos acuse em face desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Ruiꞌ ládxiꞌtuꞌ guntuꞌ le nac dxiꞌa, clëgz lahuëꞌ Xanruꞌ, san lëzcaꞌ laugac bunách.
21 pois o que nos preocupa é procedermos honestamente, não só perante o Senhor, como também diante dos homens.
22 Rsö́laꞌtuꞌ‑nëꞌ caꞌ tsazxö́n len lequëꞌ yetúëꞌ bö́chiꞌruꞌ, zian lzu gzxiꞌ bëꞌtuꞌ lëꞌ, atiꞌ nac bëꞌ rëꞌnnëꞌ gáclenëꞌ rëꞌu gdu ladxëꞌë. Yetú caꞌ, le ruzxöni ladxëꞌë lbiꞌiliꞌ, rë́ꞌntërnëꞌ caꞌ gáclenëꞌ rëꞌu lu dxin ni.
22 Com eles, enviamos nosso irmão cujo zelo, em muitas ocasiões e de muitos modos, temos experimentado; agora, porém, se mostra ainda mais zeloso pela muita confiança em vós.
23 Chquiꞌ nu bi gnab ca nacbiꞌ biꞌi Tito, nacbiꞌ lzaꞌa, rúnlenbiꞌ nedaꞌ tsazxö́n dxin quië gáclentuꞌ lbiꞌiliꞌ. Chquiꞌ nu bi gnab ca nacquëꞌ yezícaꞌrëꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ, nasö́laꞌgac lequëꞌ yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, atiꞌ tunëꞌ ga gac queëꞌ Cristo yöl‑laꞌ ba.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Gul‑gún ga gac bëꞌ nadxiꞌiliꞌ lequëꞌ quië láquibeꞌi runliꞌ cni yuguꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo, len laꞌnözi nac gdutë li didzaꞌ dxiꞌa ruiꞌtuꞌ ca nac queëliꞌ.
24 Manifestai, pois, perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa exultação a vosso respeito na presença destes homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.