2 Coríntios 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yuguꞌ lë ni gzxiꞌ lu nëꞌë Dios náquigac queëruꞌ, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ. Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ un cuinruꞌ dxiꞌa, ubiajruꞌ yúguꞌtë le rucáꞌn caꞌz gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ len böꞌ nacczruꞌ. Lu yöl‑laꞌ radxi queëruꞌ Dios ral‑laꞌ gáquiruꞌ quizi queëꞌ Lëꞌ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Gul‑síꞌ lu naꞌliꞌ netuꞌ. Nutu nu biaꞌtuꞌ döꞌ qui, nu dzag lbiꞌiliꞌ. Nutu nu bentuꞌ ga gchixi gnigui. Nutu nu gzxiꞌ yéꞌituꞌ.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ruꞌa cni didzaꞌ, clëg quië uspagaꞌa lbiꞌiliꞌ zxguiaꞌ, san nac ca naꞌ chgniaꞌ ziꞌal, rniaꞌ: Zoaꞌ sinaꞌ gbánlenaꞌ lbiꞌiliꞌ o gátlenaꞌ lbiꞌiliꞌ le ruiꞌ ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Ruzxö́nitsca ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ len runtscaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön. Zal‑laꞌ zian le rzacaꞌ rguiꞌtuꞌ, nadiptsca ladxaꞌa len rudzíjitsqui ladxaꞌa.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Catiꞌ bdxintuꞌ luyú Macedonia, ga rdxintë naꞌa dza, cutu rataꞌ queëtuꞌ latj uzíꞌ ládxiꞌtuꞌ, san le zian le rac queëtuꞌ. Taꞌdil‑len netuꞌ bunách, atiꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ yuꞌugac le tun ga rádxituꞌ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Niꞌr Dios, Nu rutíp ladxiꞌ nu chzoa gac chop ladxiꞌ, butipëꞌ ládxiꞌtuꞌ catiꞌ budxinbiꞌ queëtuꞌ biꞌi Tito.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Cutu gucz le budxinbiꞌ queëtuꞌ, san le gdíxjöiꞌbiꞌ caꞌ netuꞌ ca naꞌ butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ lbiꞌiliꞌ. Gdíxjöiꞌbiꞌ netuꞌ ca naꞌ rë́ꞌnitsquiliꞌ uléꞌiliꞌ nedaꞌ, len ca naꞌ ruhuíꞌniliꞌ niꞌa qui lë naꞌ guc niꞌ, lencaꞌ ca ruiꞌ ládxiꞌliꞌ nedaꞌ. Yúguꞌtë lë ni ben ga rudziji ladxaꞌa.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Zal‑laꞌ ben ga buíꞌniliꞌ le buzujaꞌ queëliꞌ lu guich ziꞌal, cutu ruhuiꞌndaꞌ naꞌa. Ziꞌal buiꞌndaꞌ catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ ben ga buíꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ,
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 san naꞌa rudzijdaꞌ, clëg le buíꞌniliꞌ, san le ben ga bubíꞌi ládxiꞌliꞌ yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ. Dios bugunëꞌ dxin yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ, cui gchixi gníguiliꞌ niꞌa qui le bentuꞌ netuꞌ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Yöl‑laꞌ ruhuiꞌni naꞌ rugunëꞌ dxin Dios run ga nu ubíꞌi ladxiꞌ quië ulá nu naꞌ, atiꞌ qui lë ni naꞌ cutu ral‑laꞌ huíꞌniruꞌ qui, san yöl‑laꞌ ruhuiꞌni le nac qui yödzlyú ni run ga lat bunách.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Gul‑yutscaꞌ ca bugunëꞌ dxin Dios yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Qui lë ni naꞌ, zal‑laꞌ buzujaꞌ cni lu guich naꞌ, cutu guc niꞌa qui nu naꞌ ben dul‑laꞌ, len clëg niꞌa qui nu naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌi, san quië gac bëꞌ lahuëꞌ Dios le nactë ruiꞌ ládxiꞌliꞌ netuꞌ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Lë ni butíp ládxiꞌtuꞌ. Clëgz bdip ládxiꞌtuꞌ san rudzíjitsqui ládxiꞌtuꞌ le rudzíjibiꞌ biꞌi Tito niꞌa qui le benliꞌ lbiꞌiliꞌ, butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Benaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön laubiꞌ Tito, atiꞌ cutu benliꞌ ga utuiꞌdaꞌ. Bë́ꞌlentecztuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ gdutë li, atiꞌ lëzcaꞌ cni nac gdutë li didzaꞌ bë́ꞌlentuꞌ‑biꞌ Tito catiꞌ bentuꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Zeaj racr gdu ca nadxiꞌibiꞌ lbiꞌiliꞌ biꞌi Tito catiꞌ rajneybiꞌ ca naꞌ benliꞌ ca rna xtídzaꞌtuꞌ, len ca naꞌ benliꞌ‑biꞌ ba laꞌn lu yöl‑laꞌ radxi Dios queëliꞌ len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ queëliꞌ.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Rudzíjitsquidaꞌ le gac uzxöni ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ gdu ladxaꞌa.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.