2 Coríntios 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yuguꞌ lë ni gzxiꞌ lu nëꞌë Dios náquigac queëruꞌ, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ. Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ un cuinruꞌ dxiꞌa, ubiajruꞌ yúguꞌtë le rucáꞌn caꞌz gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ len böꞌ nacczruꞌ. Lu yöl‑laꞌ radxi queëruꞌ Dios ral‑laꞌ gáquiruꞌ quizi queëꞌ Lëꞌ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Gul‑síꞌ lu naꞌliꞌ netuꞌ. Nutu nu biaꞌtuꞌ döꞌ qui, nu dzag lbiꞌiliꞌ. Nutu nu bentuꞌ ga gchixi gnigui. Nutu nu gzxiꞌ yéꞌituꞌ.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ruꞌa cni didzaꞌ, clëg quië uspagaꞌa lbiꞌiliꞌ zxguiaꞌ, san nac ca naꞌ chgniaꞌ ziꞌal, rniaꞌ: Zoaꞌ sinaꞌ gbánlenaꞌ lbiꞌiliꞌ o gátlenaꞌ lbiꞌiliꞌ le ruiꞌ ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ruzxö́nitsca ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ len runtscaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön. Zal‑laꞌ zian le rzacaꞌ rguiꞌtuꞌ, nadiptsca ladxaꞌa len rudzíjitsqui ladxaꞌa.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Catiꞌ bdxintuꞌ luyú Macedonia, ga rdxintë naꞌa dza, cutu rataꞌ queëtuꞌ latj uzíꞌ ládxiꞌtuꞌ, san le zian le rac queëtuꞌ. Taꞌdil‑len netuꞌ bunách, atiꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ yuꞌugac le tun ga rádxituꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Niꞌr Dios, Nu rutíp ladxiꞌ nu chzoa gac chop ladxiꞌ, butipëꞌ ládxiꞌtuꞌ catiꞌ budxinbiꞌ queëtuꞌ biꞌi Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Cutu gucz le budxinbiꞌ queëtuꞌ, san le gdíxjöiꞌbiꞌ caꞌ netuꞌ ca naꞌ butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ lbiꞌiliꞌ. Gdíxjöiꞌbiꞌ netuꞌ ca naꞌ rë́ꞌnitsquiliꞌ uléꞌiliꞌ nedaꞌ, len ca naꞌ ruhuíꞌniliꞌ niꞌa qui lë naꞌ guc niꞌ, lencaꞌ ca ruiꞌ ládxiꞌliꞌ nedaꞌ. Yúguꞌtë lë ni ben ga rudziji ladxaꞌa.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Zal‑laꞌ ben ga buíꞌniliꞌ le buzujaꞌ queëliꞌ lu guich ziꞌal, cutu ruhuiꞌndaꞌ naꞌa. Ziꞌal buiꞌndaꞌ catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ ben ga buíꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 san naꞌa rudzijdaꞌ, clëg le buíꞌniliꞌ, san le ben ga bubíꞌi ládxiꞌliꞌ yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ. Dios bugunëꞌ dxin yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ, cui gchixi gníguiliꞌ niꞌa qui le bentuꞌ netuꞌ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Yöl‑laꞌ ruhuiꞌni naꞌ rugunëꞌ dxin Dios run ga nu ubíꞌi ladxiꞌ quië ulá nu naꞌ, atiꞌ qui lë ni naꞌ cutu ral‑laꞌ huíꞌniruꞌ qui, san yöl‑laꞌ ruhuiꞌni le nac qui yödzlyú ni run ga lat bunách.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Gul‑yutscaꞌ ca bugunëꞌ dxin Dios yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Qui lë ni naꞌ, zal‑laꞌ buzujaꞌ cni lu guich naꞌ, cutu guc niꞌa qui nu naꞌ ben dul‑laꞌ, len clëg niꞌa qui nu naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌi, san quië gac bëꞌ lahuëꞌ Dios le nactë ruiꞌ ládxiꞌliꞌ netuꞌ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Lë ni butíp ládxiꞌtuꞌ. Clëgz bdip ládxiꞌtuꞌ san rudzíjitsqui ládxiꞌtuꞌ le rudzíjibiꞌ biꞌi Tito niꞌa qui le benliꞌ lbiꞌiliꞌ, butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Benaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön laubiꞌ Tito, atiꞌ cutu benliꞌ ga utuiꞌdaꞌ. Bë́ꞌlentecztuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ gdutë li, atiꞌ lëzcaꞌ cni nac gdutë li didzaꞌ bë́ꞌlentuꞌ‑biꞌ Tito catiꞌ bentuꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Zeaj racr gdu ca nadxiꞌibiꞌ lbiꞌiliꞌ biꞌi Tito catiꞌ rajneybiꞌ ca naꞌ benliꞌ ca rna xtídzaꞌtuꞌ, len ca naꞌ benliꞌ‑biꞌ ba laꞌn lu yöl‑laꞌ radxi Dios queëliꞌ len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ queëliꞌ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Rudzíjitsquidaꞌ le gac uzxöni ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ gdu ladxaꞌa.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.