2 Coríntios 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yuguꞌ lë ni gzxiꞌ lu nëꞌë Dios náquigac queëruꞌ, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ. Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ un cuinruꞌ dxiꞌa, ubiajruꞌ yúguꞌtë le rucáꞌn caꞌz gdu ca nayáꞌ nabinruꞌ len böꞌ nacczruꞌ. Lu yöl‑laꞌ radxi queëruꞌ Dios ral‑laꞌ gáquiruꞌ quizi queëꞌ Lëꞌ.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Gul‑síꞌ lu naꞌliꞌ netuꞌ. Nutu nu biaꞌtuꞌ döꞌ qui, nu dzag lbiꞌiliꞌ. Nutu nu bentuꞌ ga gchixi gnigui. Nutu nu gzxiꞌ yéꞌituꞌ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ruꞌa cni didzaꞌ, clëg quië uspagaꞌa lbiꞌiliꞌ zxguiaꞌ, san nac ca naꞌ chgniaꞌ ziꞌal, rniaꞌ: Zoaꞌ sinaꞌ gbánlenaꞌ lbiꞌiliꞌ o gátlenaꞌ lbiꞌiliꞌ le ruiꞌ ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Ruzxö́nitsca ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ len runtscaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön. Zal‑laꞌ zian le rzacaꞌ rguiꞌtuꞌ, nadiptsca ladxaꞌa len rudzíjitsqui ladxaꞌa.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Catiꞌ bdxintuꞌ luyú Macedonia, ga rdxintë naꞌa dza, cutu rataꞌ queëtuꞌ latj uzíꞌ ládxiꞌtuꞌ, san le zian le rac queëtuꞌ. Taꞌdil‑len netuꞌ bunách, atiꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ yuꞌugac le tun ga rádxituꞌ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Niꞌr Dios, Nu rutíp ladxiꞌ nu chzoa gac chop ladxiꞌ, butipëꞌ ládxiꞌtuꞌ catiꞌ budxinbiꞌ queëtuꞌ biꞌi Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Cutu gucz le budxinbiꞌ queëtuꞌ, san le gdíxjöiꞌbiꞌ caꞌ netuꞌ ca naꞌ butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ lbiꞌiliꞌ. Gdíxjöiꞌbiꞌ netuꞌ ca naꞌ rë́ꞌnitsquiliꞌ uléꞌiliꞌ nedaꞌ, len ca naꞌ ruhuíꞌniliꞌ niꞌa qui lë naꞌ guc niꞌ, lencaꞌ ca ruiꞌ ládxiꞌliꞌ nedaꞌ. Yúguꞌtë lë ni ben ga rudziji ladxaꞌa.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Zal‑laꞌ ben ga buíꞌniliꞌ le buzujaꞌ queëliꞌ lu guich ziꞌal, cutu ruhuiꞌndaꞌ naꞌa. Ziꞌal buiꞌndaꞌ catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ ben ga buíꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ,
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 san naꞌa rudzijdaꞌ, clëg le buíꞌniliꞌ, san le ben ga bubíꞌi ládxiꞌliꞌ yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ. Dios bugunëꞌ dxin yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ, cui gchixi gníguiliꞌ niꞌa qui le bentuꞌ netuꞌ.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Yöl‑laꞌ ruhuiꞌni naꞌ rugunëꞌ dxin Dios run ga nu ubíꞌi ladxiꞌ quië ulá nu naꞌ, atiꞌ qui lë ni naꞌ cutu ral‑laꞌ huíꞌniruꞌ qui, san yöl‑laꞌ ruhuiꞌni le nac qui yödzlyú ni run ga lat bunách.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Gul‑yutscaꞌ ca bugunëꞌ dxin Dios yöl‑laꞌ ruhuiꞌni queëliꞌ naꞌ.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Qui lë ni naꞌ, zal‑laꞌ buzujaꞌ cni lu guich naꞌ, cutu guc niꞌa qui nu naꞌ ben dul‑laꞌ, len clëg niꞌa qui nu naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌi, san quië gac bëꞌ lahuëꞌ Dios le nactë ruiꞌ ládxiꞌliꞌ netuꞌ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Lë ni butíp ládxiꞌtuꞌ. Clëgz bdip ládxiꞌtuꞌ san rudzíjitsqui ládxiꞌtuꞌ le rudzíjibiꞌ biꞌi Tito niꞌa qui le benliꞌ lbiꞌiliꞌ, butipliꞌ ládxiꞌbiꞌ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Benaꞌ lbiꞌiliꞌ zxön laubiꞌ Tito, atiꞌ cutu benliꞌ ga utuiꞌdaꞌ. Bë́ꞌlentecztuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ gdutë li, atiꞌ lëzcaꞌ cni nac gdutë li didzaꞌ bë́ꞌlentuꞌ‑biꞌ Tito catiꞌ bentuꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Zeaj racr gdu ca nadxiꞌibiꞌ lbiꞌiliꞌ biꞌi Tito catiꞌ rajneybiꞌ ca naꞌ benliꞌ ca rna xtídzaꞌtuꞌ, len ca naꞌ benliꞌ‑biꞌ ba laꞌn lu yöl‑laꞌ radxi Dios queëliꞌ len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ queëliꞌ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rudzíjitsquidaꞌ le gac uzxöni ladxaꞌa lbiꞌiliꞌ gdu ladxaꞌa.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.