2 Coríntios 3
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ run ba zxön cuintuꞌ catiꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ? ¿Naruꞌ runtsa bayúdx uluiꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ guich le ruluíꞌ le nactuꞌ? ¿Naruꞌ ral‑laꞌ gnábituꞌ lbiꞌiliꞌ gunnliꞌ queëtuꞌ tu guich cni, ca naꞌ tun laꞌgac bunách?
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ ca tu guich le ruluíꞌ le nactuꞌ, le nayúj lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ, atiꞌ yúguꞌtë bunách gac luláb lei len luúnbëꞌ lei.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Le nacliꞌ naláꞌ lahui ca tu guich nuzujëꞌ Cristo, le bsölëꞌë lu naꞌtuꞌ. Cutu nayúj tu lu guich, san Böꞌ Laꞌy queëꞌ Dios ban nuzujëꞌ lei, clëg tu lu guiöj blag, san lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ nuzujëꞌ.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ le ruzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios le zóalenëꞌ netuꞌ Cristo.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Cutu ráquituꞌ bi gac guntuꞌ racz queëtuꞌ, san Dios runnëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac bi guntuꞌ.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Dioscz bennëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac guntuꞌ xchinëꞌ lu didzaꞌ cub naꞌ ruún rëꞌu tuz len Dios. Didzaꞌ ni cutu nac tu zxba nayúj lu guich, san nac tu le rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy. Zxba naꞌ nayúj lu guichz rchugu queëruꞌ gatruꞌ, san Dios Böꞌ Laꞌy nabániruꞌ.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Yuguꞌ zxba queëꞌ nayujgac lu guich, Dios buzujëꞌ yuguꞌ lu guiöj blag, atiꞌ buluꞌë lahui yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ catiꞌ budödëꞌ lei lu nëꞌë Moisés. Zal‑laꞌ gdöd qui, gyëptër yös yeníꞌ lahuëꞌ Moisés. Cni guc, cutu guc luyú lahuëꞌ Moisés bunách Israel. Chquiꞌ yajtság zxba naꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ cni, atiꞌ zxba naꞌ rchugu quegac bunách lat,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 szxö́nitër caꞌ ral‑laꞌ gac yöl‑laꞌ yeníꞌ dzag yuguꞌ le runëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Gzoa tu yöl‑laꞌ yeníꞌ yajtság lë naꞌ ben ga narugu quegac bunách lat. Szxö́nitër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ run ga rnëꞌ Dios nacgac tsahuiꞌ bunách.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Le nactër lsacaꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naláꞌ lahui naꞌa, cuidiꞌz nagáꞌn yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ blaꞌ lahui catiꞌ Dios bunödzjëꞌ quegac bunách zxba queëꞌ.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Chquiꞌ gzoa yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ gzoa tu chiꞌidauꞌz, zxöntër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë ni soa tsalzú.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Le zoa queëruꞌ lë ni runruꞌ löz, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ queëtuꞌ.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Cutu runtuꞌ ca benëꞌ Moisés, bucachiꞌ lahuëꞌ len tu láriꞌdauꞌ, cui luyú bunách Israel yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ zeaj rnit.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Gulachúl gulanitiëꞌ bönniꞌ niꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich qui didzaꞌ gul naꞌ ruún bunách tuz len Dios, nac quequëꞌ tsca nagáꞌn laꞌ leyz láriꞌdauꞌ naꞌ lauquëꞌ, lë naꞌ gac ugǘëꞌ tuzëꞌ Cristo.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Ga rdxintë naꞌa dza, catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich ga naꞌ nayúj didzaꞌ queëꞌ Moisés, zxoa ca tu láriꞌdauꞌ yöj lauquëꞌ le run ga nachúl nanitquëꞌ.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Catiꞌ nu ruhuöác queëꞌ Xanruꞌ, rdua lë naꞌ run ga nachúl nanít nu naꞌ.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Catiꞌ ni rnatuꞌ: “Xanruꞌ”, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Ga zoëꞌ Böꞌ Laꞌy queëꞌ Xanruꞌ, niꞌ zoacz yöl‑laꞌ nadzán.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Yúguꞌtëruꞌ rëꞌu cutu bi nuséyj lauruꞌ, san nacruꞌ ca tu guia dxili ga naláꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lahuëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ queëꞌ Xanruꞌ, Nu nac Böꞌ Laꞌy, rutsáꞌ rëꞌu, len run ga zeaj racr‑ruꞌ ca naquëꞌ Cristocz, len rataꞌr queëruꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.