2 Coríntios 3
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ run ba zxön cuintuꞌ catiꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ? ¿Naruꞌ runtsa bayúdx uluiꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ guich le ruluíꞌ le nactuꞌ? ¿Naruꞌ ral‑laꞌ gnábituꞌ lbiꞌiliꞌ gunnliꞌ queëtuꞌ tu guich cni, ca naꞌ tun laꞌgac bunách?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ ca tu guich le ruluíꞌ le nactuꞌ, le nayúj lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ, atiꞌ yúguꞌtë bunách gac luláb lei len luúnbëꞌ lei.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Le nacliꞌ naláꞌ lahui ca tu guich nuzujëꞌ Cristo, le bsölëꞌë lu naꞌtuꞌ. Cutu nayúj tu lu guich, san Böꞌ Laꞌy queëꞌ Dios ban nuzujëꞌ lei, clëg tu lu guiöj blag, san lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ nuzujëꞌ.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ le ruzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios le zóalenëꞌ netuꞌ Cristo.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Cutu ráquituꞌ bi gac guntuꞌ racz queëtuꞌ, san Dios runnëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac bi guntuꞌ.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Dioscz bennëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac guntuꞌ xchinëꞌ lu didzaꞌ cub naꞌ ruún rëꞌu tuz len Dios. Didzaꞌ ni cutu nac tu zxba nayúj lu guich, san nac tu le rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy. Zxba naꞌ nayúj lu guichz rchugu queëruꞌ gatruꞌ, san Dios Böꞌ Laꞌy nabániruꞌ.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Yuguꞌ zxba queëꞌ nayujgac lu guich, Dios buzujëꞌ yuguꞌ lu guiöj blag, atiꞌ buluꞌë lahui yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ catiꞌ budödëꞌ lei lu nëꞌë Moisés. Zal‑laꞌ gdöd qui, gyëptër yös yeníꞌ lahuëꞌ Moisés. Cni guc, cutu guc luyú lahuëꞌ Moisés bunách Israel. Chquiꞌ yajtság zxba naꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ cni, atiꞌ zxba naꞌ rchugu quegac bunách lat,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 szxö́nitër caꞌ ral‑laꞌ gac yöl‑laꞌ yeníꞌ dzag yuguꞌ le runëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Gzoa tu yöl‑laꞌ yeníꞌ yajtság lë naꞌ ben ga narugu quegac bunách lat. Szxö́nitër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ run ga rnëꞌ Dios nacgac tsahuiꞌ bunách.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Le nactër lsacaꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naláꞌ lahui naꞌa, cuidiꞌz nagáꞌn yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ blaꞌ lahui catiꞌ Dios bunödzjëꞌ quegac bunách zxba queëꞌ.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Chquiꞌ gzoa yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ gzoa tu chiꞌidauꞌz, zxöntër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë ni soa tsalzú.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Le zoa queëruꞌ lë ni runruꞌ löz, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ queëtuꞌ.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Cutu runtuꞌ ca benëꞌ Moisés, bucachiꞌ lahuëꞌ len tu láriꞌdauꞌ, cui luyú bunách Israel yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ zeaj rnit.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Gulachúl gulanitiëꞌ bönniꞌ niꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich qui didzaꞌ gul naꞌ ruún bunách tuz len Dios, nac quequëꞌ tsca nagáꞌn laꞌ leyz láriꞌdauꞌ naꞌ lauquëꞌ, lë naꞌ gac ugǘëꞌ tuzëꞌ Cristo.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Ga rdxintë naꞌa dza, catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich ga naꞌ nayúj didzaꞌ queëꞌ Moisés, zxoa ca tu láriꞌdauꞌ yöj lauquëꞌ le run ga nachúl nanitquëꞌ.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Catiꞌ nu ruhuöác queëꞌ Xanruꞌ, rdua lë naꞌ run ga nachúl nanít nu naꞌ.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Catiꞌ ni rnatuꞌ: “Xanruꞌ”, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Ga zoëꞌ Böꞌ Laꞌy queëꞌ Xanruꞌ, niꞌ zoacz yöl‑laꞌ nadzán.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Yúguꞌtëruꞌ rëꞌu cutu bi nuséyj lauruꞌ, san nacruꞌ ca tu guia dxili ga naláꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lahuëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ queëꞌ Xanruꞌ, Nu nac Böꞌ Laꞌy, rutsáꞌ rëꞌu, len run ga zeaj racr‑ruꞌ ca naquëꞌ Cristocz, len rataꞌr queëruꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.