2 Coríntios 3
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC
1 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ run ba zxön cuintuꞌ catiꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ? ¿Naruꞌ runtsa bayúdx uluiꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ guich le ruluíꞌ le nactuꞌ? ¿Naruꞌ ral‑laꞌ gnábituꞌ lbiꞌiliꞌ gunnliꞌ queëtuꞌ tu guich cni, ca naꞌ tun laꞌgac bunách?
1 Porventura, começamos outra vez a louvar-nos a nós mesmos? Ou necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós ou de recomendação de vós?
2 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ ca tu guich le ruluíꞌ le nactuꞌ, le nayúj lu icj ládxiꞌdauꞌtuꞌ, atiꞌ yúguꞌtë bunách gac luláb lei len luúnbëꞌ lei.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,
3 Le nacliꞌ naláꞌ lahui ca tu guich nuzujëꞌ Cristo, le bsölëꞌë lu naꞌtuꞌ. Cutu nayúj tu lu guich, san Böꞌ Laꞌy queëꞌ Dios ban nuzujëꞌ lei, clëg tu lu guiöj blag, san lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ nuzujëꞌ.
3 porque já é manifesto que vós sois a carta de Cristo, ministrada por nós e escrita não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas nas tábuas de carne do coração.
4 Ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ le ruzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios le zóalenëꞌ netuꞌ Cristo.
4 E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Cutu ráquituꞌ bi gac guntuꞌ racz queëtuꞌ, san Dios runnëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac bi guntuꞌ.
5 não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,
6 Dioscz bennëꞌ queëtuꞌ yöl‑laꞌ huac guntuꞌ xchinëꞌ lu didzaꞌ cub naꞌ ruún rëꞌu tuz len Dios. Didzaꞌ ni cutu nac tu zxba nayúj lu guich, san nac tu le rusëdnëꞌ rëꞌu Dios Böꞌ Laꞌy. Zxba naꞌ nayúj lu guichz rchugu queëruꞌ gatruꞌ, san Dios Böꞌ Laꞌy nabániruꞌ.
6 o qual nos fez também capazes de ser ministros dum Novo Testamento, não da letra, mas do Espírito; porque a letra mata, e o Espírito vivifica.
7 Yuguꞌ zxba queëꞌ nayujgac lu guich, Dios buzujëꞌ yuguꞌ lu guiöj blag, atiꞌ buluꞌë lahui yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ catiꞌ budödëꞌ lei lu nëꞌë Moisés. Zal‑laꞌ gdöd qui, gyëptër yös yeníꞌ lahuëꞌ Moisés. Cni guc, cutu guc luyú lahuëꞌ Moisés bunách Israel. Chquiꞌ yajtság zxba naꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ cni, atiꞌ zxba naꞌ rchugu quegac bunách lat,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos na face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual era transitória,
8 szxö́nitër caꞌ ral‑laꞌ gac yöl‑laꞌ yeníꞌ dzag yuguꞌ le runëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito?
9 Gzoa tu yöl‑laꞌ yeníꞌ yajtság lë naꞌ ben ga narugu quegac bunách lat. Szxö́nitër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ run ga rnëꞌ Dios nacgac tsahuiꞌ bunách.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glorioso, muito mais excederá em glória o ministério da justiça.
10 Le nactër lsacaꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naláꞌ lahui naꞌa, cuidiꞌz nagáꞌn yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ blaꞌ lahui catiꞌ Dios bunödzjëꞌ quegac bunách zxba queëꞌ.
10 Porque também o que foi glorificado, nesta parte, não foi glorificado, por causa desta excelente glória.
11 Chquiꞌ gzoa yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë naꞌ gzoa tu chiꞌidauꞌz, zxöntër nac yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lë ni soa tsalzú.
11 Porque, se o que era transitório foi para glória, muito mais é em glória o que permanece.
12 Le zoa queëruꞌ lë ni runruꞌ löz, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rugu ladxiꞌ queëtuꞌ.
12 Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.
13 Cutu runtuꞌ ca benëꞌ Moisés, bucachiꞌ lahuëꞌ len tu láriꞌdauꞌ, cui luyú bunách Israel yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ zeaj rnit.
13 E não somos como Moisés, que punha um véu sobre a sua face, para que os filhos de Israel não olhassem firmemente para o fim daquilo que era transitório.
14 Gulachúl gulanitiëꞌ bönniꞌ niꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich qui didzaꞌ gul naꞌ ruún bunách tuz len Dios, nac quequëꞌ tsca nagáꞌn laꞌ leyz láriꞌdauꞌ naꞌ lauquëꞌ, lë naꞌ gac ugǘëꞌ tuzëꞌ Cristo.
14 Mas os seus sentidos foram endurecidos; porque até hoje o mesmo véu está por levantar na lição do Velho Testamento, o qual foi por Cristo abolido.
15 Ga rdxintë naꞌa dza, catiꞌ tuꞌlabëꞌ guich ga naꞌ nayúj didzaꞌ queëꞌ Moisés, zxoa ca tu láriꞌdauꞌ yöj lauquëꞌ le run ga nachúl nanitquëꞌ.
15 E até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Catiꞌ nu ruhuöác queëꞌ Xanruꞌ, rdua lë naꞌ run ga nachúl nanít nu naꞌ.
16 Mas, quando se converterem ao Senhor, então, o véu se tirará.
17 Catiꞌ ni rnatuꞌ: “Xanruꞌ”, ruiꞌtuꞌ didzaꞌ queëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Ga zoëꞌ Böꞌ Laꞌy queëꞌ Xanruꞌ, niꞌ zoacz yöl‑laꞌ nadzán.
17 Ora, o Senhor é Espírito; e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Yúguꞌtëruꞌ rëꞌu cutu bi nuséyj lauruꞌ, san nacruꞌ ca tu guia dxili ga naláꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ qui lahuëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ naꞌ queëꞌ Xanruꞌ, Nu nac Böꞌ Laꞌy, rutsáꞌ rëꞌu, len run ga zeaj racr‑ruꞌ ca naquëꞌ Cristocz, len rataꞌr queëruꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ.
18 Mas todos nós, com cara descoberta, refletindo, como um espelho, a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória, na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.