2 Coríntios 1

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nedaꞌ, Pablo, nacaꞌ gbaz queëꞌ Jesucristo le rëꞌnnëꞌ cni Dios. Runbiꞌ nedaꞌ tsazxö́n biꞌi bö́chiꞌruꞌ Timoteo. Rugapaꞌ Dios lbiꞌiliꞌ, rudubliꞌ queëꞌ Dios lu yödz Corinto, len yúguꞌtëliꞌ náquiliꞌ quizi queëꞌ Dios luyú Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Rnabdaꞌ‑nëꞌ Xuzruꞌ Dios len Xanruꞌ Jesucristo uzáꞌ ladxëꞌë queëliꞌ len gunëꞌ ga soa dxi icj ládxiꞌdauꞌliꞌ.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Yöl‑laꞌ ba Dios, Xuzëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, le naquëꞌ Xuzruꞌ, ruhuechiꞌ ladxëꞌë rëꞌu, len naquëꞌ caꞌ Dios, ruhuíꞌ zxö́nteczëꞌ rëꞌu.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios catiꞌ rac bítiꞌtëz bi rac queëruꞌ, quië gac huiꞌ zxönruꞌ caꞌ nup bi rac quegac. Ruhuíꞌ zxönruꞌ lequëꞌ ca naꞌ ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Tsca taꞌyán le rzacaꞌ rguiꞌruꞌ, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë Cristo, lëzcaꞌ cni taꞌyán le tuꞌhuíꞌ zxön rëꞌu, le nacruꞌ tuz len Cristo.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ bi rzacaꞌ rguiꞌtuꞌ, rac cni queëtuꞌ quië gac huiꞌ zxöntuꞌ lbiꞌiliꞌ len guntuꞌ ga ulaliꞌ. Chquiꞌ Dios ruhuíꞌ zxönëꞌ netuꞌ, rac cni quië gac huiꞌ zxöntuꞌ lbiꞌiliꞌ, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëliꞌ, gac guaꞌ glenliꞌ yuguꞌ le sacaꞌ quiꞌliꞌ, ca naꞌ rac caꞌ queëtuꞌ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ruzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios gúnteczëꞌ ga gac dxiꞌa queëliꞌ, le nö́zituꞌ ca naꞌ rzacaꞌ rguiꞌliꞌ tsazxö́n len netuꞌ, lëzcaꞌ cni ruziꞌliꞌ xbey tsazxö́n len netuꞌ le ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Rë́ꞌnituꞌ gnö́ziliꞌ, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac le zian le glac queëtuꞌ luyú Asia. Gdödti bëꞌi lë naꞌ guc queëtuꞌ, guc ziꞌtër ca le guc guaꞌ glentuꞌ. Caꞌ guc, cutur bentuꞌ löz soatuꞌ gbantuꞌ.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Gúquituꞌ guc queëtuꞌ ca rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ. Guc cni queëtuꞌ cui uzxöni ládxiꞌtuꞌ laꞌ cuinztuꞌ, san uzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios, Nu ruspán nup chnatgac.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Dios buslë́ꞌ netuꞌ lu lë naꞌ ben ga gzoa banádx gattuꞌ, atiꞌ ruslë́ꞌ netuꞌ yuguꞌ dza. Runtuꞌ löz uslë́ꞌ netuꞌ Lëꞌ cni leyúbl
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 chquiꞌ gáclenliꞌ netuꞌ, ulidzliꞌ‑nëꞌ Dios gnábiliꞌ‑nëꞌ gáclenëꞌ netuꞌ. Dios gunëꞌ ca naꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ tsazxö́n len bunách zian, uzáꞌ ladxëꞌë queëtuꞌ, atiꞌ laꞌná xclenëꞌ Dios uláz queëtuꞌ.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Lë ni le run ga rudzíjituꞌ. Böꞌ naccztuꞌ ruluíꞌi netuꞌ, len yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ queëtuꞌ len gdu ládxiꞌtuꞌ runtuꞌ bi runtuꞌ yödzlyú ni, len cni bentuꞌ caꞌ ga niꞌ zoaliꞌ. Cni bentuꞌ, le guclen netuꞌ le buzáꞌ ladxëꞌë queëtuꞌ Dios, len clëg len yöl‑laꞌ rejniꞌi queëztuꞌ bentuꞌ cni.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Ruzujtuꞌ queëliꞌ lu guich tuz le gac ulabliꞌ len le gac tséjniꞌliꞌ. Rac ladxaꞌa tséjniꞌliꞌ gdu
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 lë naꞌ réjniꞌliꞌ latiꞌ. Niꞌr catiꞌ gdxin dza huödëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, gac gunliꞌ netuꞌ zxön ca naꞌ netuꞌ guntuꞌ lbiꞌiliꞌ zxön.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yëꞌa le butsáꞌa ca gunaꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ runaꞌ le rdxinz icjaꞌ, len bëꞌzaꞌ caꞌ didzaꞌ catiꞌ gniaꞌ: Cni gunaꞌ?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios, Nu run gdutë ca rna xtidzëꞌë, cutu bëꞌzaꞌ caꞌ didzaꞌ catiꞌ bë́ꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ xtidzëꞌë Dios.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Jesucristo, Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu naꞌ bentuꞌ lban qui ga zoaliꞌ, nedaꞌ len Silvano len Timoteo, cutu ruiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ. Lëꞌ ruꞌë didzaꞌ gdutë li.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Cristocz runëꞌ ga nac gdutë löz yúguꞌtë le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, atiꞌ niꞌa queëꞌ Lëꞌ gac gnaruꞌ: “Caꞌ gac”, quië gac queëꞌ Dios yöl‑laꞌ ba.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Dioscz runëꞌ ga runtuꞌ löz tsazxö́n len lbiꞌiliꞌ náquiruꞌ queëꞌ Cristo, len budödëꞌ lu naꞌtuꞌ dxin queëꞌ runtuꞌ.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Bennëꞌ queëruꞌ le nac bëꞌ náquiruꞌ queëꞌ, bchiziëꞌ icj ládxiꞌdauꞌruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, Nu nac queëruꞌ le run ga nac löz yúguꞌtë le gunnëꞌ queëruꞌ Dios.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios, Nu nözi le rzaꞌ ladxaꞌa, ruꞌa didzaꞌ gdutë li. Nözcznëꞌ Lëꞌ cutu bidaꞌ ga zoaliꞌ lu yödz Corinto, cui gun bayúdx gunaꞌ ga huíꞌniliꞌ.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Cutu rë́ꞌnituꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ ca réjlëꞌliꞌ Cristo, le chnacliꞌ tsutsu ca réjlëꞌliꞌ Lëꞌ. Rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ le gun ga udziji ládxiꞌliꞌ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.