2 Coríntios 1

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nedaꞌ, Pablo, nacaꞌ gbaz queëꞌ Jesucristo le rëꞌnnëꞌ cni Dios. Runbiꞌ nedaꞌ tsazxö́n biꞌi bö́chiꞌruꞌ Timoteo. Rugapaꞌ Dios lbiꞌiliꞌ, rudubliꞌ queëꞌ Dios lu yödz Corinto, len yúguꞌtëliꞌ náquiliꞌ quizi queëꞌ Dios luyú Acaya.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Rnabdaꞌ‑nëꞌ Xuzruꞌ Dios len Xanruꞌ Jesucristo uzáꞌ ladxëꞌë queëliꞌ len gunëꞌ ga soa dxi icj ládxiꞌdauꞌliꞌ.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Yöl‑laꞌ ba Dios, Xuzëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, le naquëꞌ Xuzruꞌ, ruhuechiꞌ ladxëꞌë rëꞌu, len naquëꞌ caꞌ Dios, ruhuíꞌ zxö́nteczëꞌ rëꞌu.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios catiꞌ rac bítiꞌtëz bi rac queëruꞌ, quië gac huiꞌ zxönruꞌ caꞌ nup bi rac quegac. Ruhuíꞌ zxönruꞌ lequëꞌ ca naꞌ ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Tsca taꞌyán le rzacaꞌ rguiꞌruꞌ, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë Cristo, lëzcaꞌ cni taꞌyán le tuꞌhuíꞌ zxön rëꞌu, le nacruꞌ tuz len Cristo.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ bi rzacaꞌ rguiꞌtuꞌ, rac cni queëtuꞌ quië gac huiꞌ zxöntuꞌ lbiꞌiliꞌ len guntuꞌ ga ulaliꞌ. Chquiꞌ Dios ruhuíꞌ zxönëꞌ netuꞌ, rac cni quië gac huiꞌ zxöntuꞌ lbiꞌiliꞌ, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëliꞌ, gac guaꞌ glenliꞌ yuguꞌ le sacaꞌ quiꞌliꞌ, ca naꞌ rac caꞌ queëtuꞌ.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Ruzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios gúnteczëꞌ ga gac dxiꞌa queëliꞌ, le nö́zituꞌ ca naꞌ rzacaꞌ rguiꞌliꞌ tsazxö́n len netuꞌ, lëzcaꞌ cni ruziꞌliꞌ xbey tsazxö́n len netuꞌ le ruhuíꞌ zxönëꞌ rëꞌu Dios.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Rë́ꞌnituꞌ gnö́ziliꞌ, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac le zian le glac queëtuꞌ luyú Asia. Gdödti bëꞌi lë naꞌ guc queëtuꞌ, guc ziꞌtër ca le guc guaꞌ glentuꞌ. Caꞌ guc, cutur bentuꞌ löz soatuꞌ gbantuꞌ.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Gúquituꞌ guc queëtuꞌ ca rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ. Guc cni queëtuꞌ cui uzxöni ládxiꞌtuꞌ laꞌ cuinztuꞌ, san uzxöni ládxiꞌtuꞌ‑nëꞌ Dios, Nu ruspán nup chnatgac.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Dios buslë́ꞌ netuꞌ lu lë naꞌ ben ga gzoa banádx gattuꞌ, atiꞌ ruslë́ꞌ netuꞌ yuguꞌ dza. Runtuꞌ löz uslë́ꞌ netuꞌ Lëꞌ cni leyúbl
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 chquiꞌ gáclenliꞌ netuꞌ, ulidzliꞌ‑nëꞌ Dios gnábiliꞌ‑nëꞌ gáclenëꞌ netuꞌ. Dios gunëꞌ ca naꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ tsazxö́n len bunách zian, uzáꞌ ladxëꞌë queëtuꞌ, atiꞌ laꞌná xclenëꞌ Dios uláz queëtuꞌ.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Lë ni le run ga rudzíjituꞌ. Böꞌ naccztuꞌ ruluíꞌi netuꞌ, len yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ queëtuꞌ len gdu ládxiꞌtuꞌ runtuꞌ bi runtuꞌ yödzlyú ni, len cni bentuꞌ caꞌ ga niꞌ zoaliꞌ. Cni bentuꞌ, le guclen netuꞌ le buzáꞌ ladxëꞌë queëtuꞌ Dios, len clëg len yöl‑laꞌ rejniꞌi queëztuꞌ bentuꞌ cni.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Ruzujtuꞌ queëliꞌ lu guich tuz le gac ulabliꞌ len le gac tséjniꞌliꞌ. Rac ladxaꞌa tséjniꞌliꞌ gdu
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 lë naꞌ réjniꞌliꞌ latiꞌ. Niꞌr catiꞌ gdxin dza huödëꞌ Xanruꞌ Jesucristo, gac gunliꞌ netuꞌ zxön ca naꞌ netuꞌ guntuꞌ lbiꞌiliꞌ zxön.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 — ausente —
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 — ausente —
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yëꞌa le butsáꞌa ca gunaꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ lu yöl‑laꞌ bunáchz quiaꞌ runaꞌ le rdxinz icjaꞌ, len bëꞌzaꞌ caꞌ didzaꞌ catiꞌ gniaꞌ: Cni gunaꞌ?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios, Nu run gdutë ca rna xtidzëꞌë, cutu bëꞌzaꞌ caꞌ didzaꞌ catiꞌ bë́ꞌlenaꞌ lbiꞌiliꞌ xtidzëꞌë Dios.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Jesucristo, Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu naꞌ bentuꞌ lban qui ga zoaliꞌ, nedaꞌ len Silvano len Timoteo, cutu ruiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ. Lëꞌ ruꞌë didzaꞌ gdutë li.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Cristocz runëꞌ ga nac gdutë löz yúguꞌtë le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, atiꞌ niꞌa queëꞌ Lëꞌ gac gnaruꞌ: “Caꞌ gac”, quië gac queëꞌ Dios yöl‑laꞌ ba.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Dioscz runëꞌ ga runtuꞌ löz tsazxö́n len lbiꞌiliꞌ náquiruꞌ queëꞌ Cristo, len budödëꞌ lu naꞌtuꞌ dxin queëꞌ runtuꞌ.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Bennëꞌ queëruꞌ le nac bëꞌ náquiruꞌ queëꞌ, bchiziëꞌ icj ládxiꞌdauꞌruꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, Nu nac queëruꞌ le run ga nac löz yúguꞌtë le gunnëꞌ queëruꞌ Dios.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios, Nu nözi le rzaꞌ ladxaꞌa, ruꞌa didzaꞌ gdutë li. Nözcznëꞌ Lëꞌ cutu bidaꞌ ga zoaliꞌ lu yödz Corinto, cui gun bayúdx gunaꞌ ga huíꞌniliꞌ.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Cutu rë́ꞌnituꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ ca réjlëꞌliꞌ Cristo, le chnacliꞌ tsutsu ca réjlëꞌliꞌ Lëꞌ. Rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ le gun ga udziji ládxiꞌliꞌ.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.