2 Coríntios 12

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Le nactë cutu ral‑laꞌ gun ba zxön cuinaꞌ. Zal‑laꞌ cni nac, naꞌa guꞌa didzaꞌ ca nacgac le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ len le buzéjniꞌnëꞌ nedaꞌ.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Núnbëꞌa‑nëꞌ bönniꞌ rejlëꞌë Cristo, chguc chidáꞌ iz zoa nu bchëꞌ lëꞌ yehuaꞌ yubá. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o lu böꞌ nacczëꞌ. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Nözdaꞌ gyaziëꞌ latj lach queëꞌ Dios, nazíꞌ lei paraíso. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o cutu. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Tsal niꞌ zoëꞌ, byönnëꞌ le tun ga nu rubani, yuguꞌ le cudë́ latj nu güiꞌ didzaꞌ qui.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Bönniꞌ ni huac gunaꞌ lëꞌ zxön, san cutu gun ba zxön cuinaꞌ. Tuz gun ba zxön cuinaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Laꞌnaruꞌ guëꞌndaꞌ gun ba zxön cuinaꞌ, cutu gacaꞌ cunözi, le gniaꞌ le nac gdutë li. Naꞌa, cutu gun ba zxön cuinaꞌ le cutu rëꞌndaꞌ nu gunr nedaꞌ ba laꞌn tsca le bleꞌi benaꞌ nedaꞌ, o tsca nac didzaꞌ byöni bëꞌa nedaꞌ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Niꞌr, cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ le bléꞌidaꞌ lë naꞌ tun ga nu rubani, Dios buzóëꞌ lu xpëlaꞌa tu huëꞌ rlatsca ca rla ga rnëꞌ yötsiꞌ. Huëꞌ naꞌ guc ca tu le bugún dxin tuꞌ xöhuiꞌ, busacaꞌ ziꞌ nedaꞌ. Cni guc quiaꞌ cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Tsonn lzu gútaꞌyuaꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ, gnabdaꞌ Lëꞌ ugǘëꞌ xhuëꞌa naꞌ.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nactë quiuꞌ le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ. Uzíꞌtëruꞌ xbey le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ catiꞌ rcuídiꞌnuꞌ.” Qui lë ni naꞌ, rudzíjtsquidaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ. Le rac cni quiaꞌ, ráclentër nedaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Cristo.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Qui lë ni naꞌ, le nadxiꞌidaꞌ‑nëꞌ Cristo, rudzijdaꞌ catiꞌ rcuídiꞌdaꞌ, len catiꞌ nu rulídz nedaꞌ ziꞌ, len catiꞌ bi ryadzj quiaꞌ, len catiꞌ nu rbia ladxiꞌ nedaꞌ, len catiꞌ bi rac quiaꞌ. Catiꞌ nacuídiꞌdaꞌ, náptërczaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Lëꞌ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nacaꞌ cunözi le bëꞌa didzaꞌ ca nac le dxiꞌa benaꞌ nedaꞌ. Lbiꞌiczliꞌ benliꞌ bayúdx benaꞌ cni. Lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gunliꞌ nedaꞌ ba laꞌn, atiꞌ zal‑laꞌ cutu bi nacaꞌ nedaꞌ, cutu caꞌ nacraꞌ cuidiꞌ ca nacquëꞌ bönniꞌ niꞌ nácgactërëꞌ blau, taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ gbaz queëꞌ Cristo.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Yuguꞌ le benaꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ quiaꞌ ga niꞌ zoaliꞌ nacgac bëꞌ nacaꞌ gbaz queëꞌ Cristo. Bléꞌiliꞌ yuguꞌ le benaꞌ, le nacgac bëꞌ len le tun ga nu rubani, len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön qui yehuaꞌ yubá.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Tuz le cutu benaꞌ ga zoaliꞌ le benaꞌ ga nacuáꞌ yezicaꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo. Cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ bi gunnliꞌ le guiꞌj gahuaꞌ. Gul‑nít lau nedaꞌ le cutu benaꞌ cni queëliꞌ.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Chzoa guidaꞌ ga zoaliꞌ le bunn lzu. Cutu bi gnabaꞌ gunnliꞌ quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunn cuinczliꞌ quiaꞌ len clëg bi dë queëliꞌ. Yuguꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, cutu run bayúdx lugágubiꞌ xuz xnaꞌcbiꞌ. Xuz xnaꞌcbiꞌ naꞌ ral‑laꞌ lugahuëꞌ zxiꞌnquëꞌ.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Gdu ladxaꞌa utö́aꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ len udö́d cuinaꞌ niꞌa queëliꞌ quië gac bi uziꞌliꞌ xbey, zal‑laꞌ ráquidaꞌ catiꞌ nadxiꞌirdaꞌ lbiꞌiliꞌ, zeaj rhuechiꞌ yöl‑laꞌ nadxíꞌi queëliꞌ nedaꞌ.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nö́ziczliꞌ cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ. Naꞌa, laꞌliꞌ gnaliꞌ gucaꞌ sinaꞌ, atiꞌ len didzaꞌ cunácz buziꞌa xbaliꞌ.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yéꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ bsölaꞌa queëliꞌ yuguꞌ gbaz quiaꞌ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Gútaꞌyuaꞌ laubiꞌ biꞌi Tito guidbiꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ bsölaꞌa‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ. ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ buziꞌbiꞌ xbaliꞌ biꞌi Tito? ¿Naruꞌ cu bentuꞌ laꞌ tuz ca runtuꞌ biꞌi Tito len nedaꞌ, lencaꞌ laꞌ tuz didzaꞌ bëꞌtuꞌ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rubíj cuintuꞌ dxiꞌa lauliꞌ lbiꞌiliꞌ? Lahuëꞌ Dios ruiꞌtuꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Cristo, atiꞌ yúguꞌtë le runtuꞌ nac quië gacr gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëliꞌ Cristo, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Rádxidaꞌ cutu gacliꞌ ca rëꞌndaꞌ gacliꞌ catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ cutu gacaꞌ ca rë́ꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ gacaꞌ. Rádxidaꞌ rdil‑liꞌ didzaꞌ len ruzxéꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ, len rleyliꞌ lzaꞌliꞌ, len rulídz ditjliꞌ lzaꞌliꞌ, len rnëliꞌ qui lzaꞌliꞌ, len runliꞌ ba zxön len runliꞌ rusbö́.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, chquiꞌ cni rac queëliꞌ, rádxidaꞌ gunëꞌ Dios ga utuiꞌdaꞌ ca nac queëliꞌ, atiꞌ gun bayúdx cödxaꞌ niꞌa quegac zian nup niꞌ glun dul‑laꞌ len cutu gulubíꞌi ládxiꞌgac ca nacgac le cunác dxiꞌa glunëꞌ, len yuguꞌ le gulazë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.