2 Coríntios 12

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Le nactë cutu ral‑laꞌ gun ba zxön cuinaꞌ. Zal‑laꞌ cni nac, naꞌa guꞌa didzaꞌ ca nacgac le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ len le buzéjniꞌnëꞌ nedaꞌ.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Núnbëꞌa‑nëꞌ bönniꞌ rejlëꞌë Cristo, chguc chidáꞌ iz zoa nu bchëꞌ lëꞌ yehuaꞌ yubá. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o lu böꞌ nacczëꞌ. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Nözdaꞌ gyaziëꞌ latj lach queëꞌ Dios, nazíꞌ lei paraíso. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o cutu. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 Tsal niꞌ zoëꞌ, byönnëꞌ le tun ga nu rubani, yuguꞌ le cudë́ latj nu güiꞌ didzaꞌ qui.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Bönniꞌ ni huac gunaꞌ lëꞌ zxön, san cutu gun ba zxön cuinaꞌ. Tuz gun ba zxön cuinaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Laꞌnaruꞌ guëꞌndaꞌ gun ba zxön cuinaꞌ, cutu gacaꞌ cunözi, le gniaꞌ le nac gdutë li. Naꞌa, cutu gun ba zxön cuinaꞌ le cutu rëꞌndaꞌ nu gunr nedaꞌ ba laꞌn tsca le bleꞌi benaꞌ nedaꞌ, o tsca nac didzaꞌ byöni bëꞌa nedaꞌ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Niꞌr, cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ le bléꞌidaꞌ lë naꞌ tun ga nu rubani, Dios buzóëꞌ lu xpëlaꞌa tu huëꞌ rlatsca ca rla ga rnëꞌ yötsiꞌ. Huëꞌ naꞌ guc ca tu le bugún dxin tuꞌ xöhuiꞌ, busacaꞌ ziꞌ nedaꞌ. Cni guc quiaꞌ cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Tsonn lzu gútaꞌyuaꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ, gnabdaꞌ Lëꞌ ugǘëꞌ xhuëꞌa naꞌ.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nactë quiuꞌ le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ. Uzíꞌtëruꞌ xbey le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ catiꞌ rcuídiꞌnuꞌ.” Qui lë ni naꞌ, rudzíjtsquidaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ. Le rac cni quiaꞌ, ráclentër nedaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Cristo.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Qui lë ni naꞌ, le nadxiꞌidaꞌ‑nëꞌ Cristo, rudzijdaꞌ catiꞌ rcuídiꞌdaꞌ, len catiꞌ nu rulídz nedaꞌ ziꞌ, len catiꞌ bi ryadzj quiaꞌ, len catiꞌ nu rbia ladxiꞌ nedaꞌ, len catiꞌ bi rac quiaꞌ. Catiꞌ nacuídiꞌdaꞌ, náptërczaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Lëꞌ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Nacaꞌ cunözi le bëꞌa didzaꞌ ca nac le dxiꞌa benaꞌ nedaꞌ. Lbiꞌiczliꞌ benliꞌ bayúdx benaꞌ cni. Lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gunliꞌ nedaꞌ ba laꞌn, atiꞌ zal‑laꞌ cutu bi nacaꞌ nedaꞌ, cutu caꞌ nacraꞌ cuidiꞌ ca nacquëꞌ bönniꞌ niꞌ nácgactërëꞌ blau, taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ gbaz queëꞌ Cristo.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Yuguꞌ le benaꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ quiaꞌ ga niꞌ zoaliꞌ nacgac bëꞌ nacaꞌ gbaz queëꞌ Cristo. Bléꞌiliꞌ yuguꞌ le benaꞌ, le nacgac bëꞌ len le tun ga nu rubani, len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön qui yehuaꞌ yubá.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Tuz le cutu benaꞌ ga zoaliꞌ le benaꞌ ga nacuáꞌ yezicaꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo. Cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ bi gunnliꞌ le guiꞌj gahuaꞌ. Gul‑nít lau nedaꞌ le cutu benaꞌ cni queëliꞌ.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Chzoa guidaꞌ ga zoaliꞌ le bunn lzu. Cutu bi gnabaꞌ gunnliꞌ quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunn cuinczliꞌ quiaꞌ len clëg bi dë queëliꞌ. Yuguꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, cutu run bayúdx lugágubiꞌ xuz xnaꞌcbiꞌ. Xuz xnaꞌcbiꞌ naꞌ ral‑laꞌ lugahuëꞌ zxiꞌnquëꞌ.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Gdu ladxaꞌa utö́aꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ len udö́d cuinaꞌ niꞌa queëliꞌ quië gac bi uziꞌliꞌ xbey, zal‑laꞌ ráquidaꞌ catiꞌ nadxiꞌirdaꞌ lbiꞌiliꞌ, zeaj rhuechiꞌ yöl‑laꞌ nadxíꞌi queëliꞌ nedaꞌ.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Nö́ziczliꞌ cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ. Naꞌa, laꞌliꞌ gnaliꞌ gucaꞌ sinaꞌ, atiꞌ len didzaꞌ cunácz buziꞌa xbaliꞌ.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yéꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ bsölaꞌa queëliꞌ yuguꞌ gbaz quiaꞌ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Gútaꞌyuaꞌ laubiꞌ biꞌi Tito guidbiꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ bsölaꞌa‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ. ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ buziꞌbiꞌ xbaliꞌ biꞌi Tito? ¿Naruꞌ cu bentuꞌ laꞌ tuz ca runtuꞌ biꞌi Tito len nedaꞌ, lencaꞌ laꞌ tuz didzaꞌ bëꞌtuꞌ?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rubíj cuintuꞌ dxiꞌa lauliꞌ lbiꞌiliꞌ? Lahuëꞌ Dios ruiꞌtuꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Cristo, atiꞌ yúguꞌtë le runtuꞌ nac quië gacr gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëliꞌ Cristo, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Rádxidaꞌ cutu gacliꞌ ca rëꞌndaꞌ gacliꞌ catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ cutu gacaꞌ ca rë́ꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ gacaꞌ. Rádxidaꞌ rdil‑liꞌ didzaꞌ len ruzxéꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ, len rleyliꞌ lzaꞌliꞌ, len rulídz ditjliꞌ lzaꞌliꞌ, len rnëliꞌ qui lzaꞌliꞌ, len runliꞌ ba zxön len runliꞌ rusbö́.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, chquiꞌ cni rac queëliꞌ, rádxidaꞌ gunëꞌ Dios ga utuiꞌdaꞌ ca nac queëliꞌ, atiꞌ gun bayúdx cödxaꞌ niꞌa quegac zian nup niꞌ glun dul‑laꞌ len cutu gulubíꞌi ládxiꞌgac ca nacgac le cunác dxiꞌa glunëꞌ, len yuguꞌ le gulazë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.