2 Coríntios 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Le nactë cutu ral‑laꞌ gun ba zxön cuinaꞌ. Zal‑laꞌ cni nac, naꞌa guꞌa didzaꞌ ca nacgac le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ len le buzéjniꞌnëꞌ nedaꞌ.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Núnbëꞌa‑nëꞌ bönniꞌ rejlëꞌë Cristo, chguc chidáꞌ iz zoa nu bchëꞌ lëꞌ yehuaꞌ yubá. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o lu böꞌ nacczëꞌ. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Nözdaꞌ gyaziëꞌ latj lach queëꞌ Dios, nazíꞌ lei paraíso. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o cutu. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Tsal niꞌ zoëꞌ, byönnëꞌ le tun ga nu rubani, yuguꞌ le cudë́ latj nu güiꞌ didzaꞌ qui.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Bönniꞌ ni huac gunaꞌ lëꞌ zxön, san cutu gun ba zxön cuinaꞌ. Tuz gun ba zxön cuinaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Laꞌnaruꞌ guëꞌndaꞌ gun ba zxön cuinaꞌ, cutu gacaꞌ cunözi, le gniaꞌ le nac gdutë li. Naꞌa, cutu gun ba zxön cuinaꞌ le cutu rëꞌndaꞌ nu gunr nedaꞌ ba laꞌn tsca le bleꞌi benaꞌ nedaꞌ, o tsca nac didzaꞌ byöni bëꞌa nedaꞌ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Niꞌr, cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ le bléꞌidaꞌ lë naꞌ tun ga nu rubani, Dios buzóëꞌ lu xpëlaꞌa tu huëꞌ rlatsca ca rla ga rnëꞌ yötsiꞌ. Huëꞌ naꞌ guc ca tu le bugún dxin tuꞌ xöhuiꞌ, busacaꞌ ziꞌ nedaꞌ. Cni guc quiaꞌ cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Tsonn lzu gútaꞌyuaꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ, gnabdaꞌ Lëꞌ ugǘëꞌ xhuëꞌa naꞌ.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nactë quiuꞌ le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ. Uzíꞌtëruꞌ xbey le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ catiꞌ rcuídiꞌnuꞌ.” Qui lë ni naꞌ, rudzíjtsquidaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ. Le rac cni quiaꞌ, ráclentër nedaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Cristo.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Qui lë ni naꞌ, le nadxiꞌidaꞌ‑nëꞌ Cristo, rudzijdaꞌ catiꞌ rcuídiꞌdaꞌ, len catiꞌ nu rulídz nedaꞌ ziꞌ, len catiꞌ bi ryadzj quiaꞌ, len catiꞌ nu rbia ladxiꞌ nedaꞌ, len catiꞌ bi rac quiaꞌ. Catiꞌ nacuídiꞌdaꞌ, náptërczaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Lëꞌ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Nacaꞌ cunözi le bëꞌa didzaꞌ ca nac le dxiꞌa benaꞌ nedaꞌ. Lbiꞌiczliꞌ benliꞌ bayúdx benaꞌ cni. Lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gunliꞌ nedaꞌ ba laꞌn, atiꞌ zal‑laꞌ cutu bi nacaꞌ nedaꞌ, cutu caꞌ nacraꞌ cuidiꞌ ca nacquëꞌ bönniꞌ niꞌ nácgactërëꞌ blau, taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ gbaz queëꞌ Cristo.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Yuguꞌ le benaꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ quiaꞌ ga niꞌ zoaliꞌ nacgac bëꞌ nacaꞌ gbaz queëꞌ Cristo. Bléꞌiliꞌ yuguꞌ le benaꞌ, le nacgac bëꞌ len le tun ga nu rubani, len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön qui yehuaꞌ yubá.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Tuz le cutu benaꞌ ga zoaliꞌ le benaꞌ ga nacuáꞌ yezicaꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo. Cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ bi gunnliꞌ le guiꞌj gahuaꞌ. Gul‑nít lau nedaꞌ le cutu benaꞌ cni queëliꞌ.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Chzoa guidaꞌ ga zoaliꞌ le bunn lzu. Cutu bi gnabaꞌ gunnliꞌ quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunn cuinczliꞌ quiaꞌ len clëg bi dë queëliꞌ. Yuguꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, cutu run bayúdx lugágubiꞌ xuz xnaꞌcbiꞌ. Xuz xnaꞌcbiꞌ naꞌ ral‑laꞌ lugahuëꞌ zxiꞌnquëꞌ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Gdu ladxaꞌa utö́aꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ len udö́d cuinaꞌ niꞌa queëliꞌ quië gac bi uziꞌliꞌ xbey, zal‑laꞌ ráquidaꞌ catiꞌ nadxiꞌirdaꞌ lbiꞌiliꞌ, zeaj rhuechiꞌ yöl‑laꞌ nadxíꞌi queëliꞌ nedaꞌ.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Nö́ziczliꞌ cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ. Naꞌa, laꞌliꞌ gnaliꞌ gucaꞌ sinaꞌ, atiꞌ len didzaꞌ cunácz buziꞌa xbaliꞌ.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yéꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ bsölaꞌa queëliꞌ yuguꞌ gbaz quiaꞌ?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Gútaꞌyuaꞌ laubiꞌ biꞌi Tito guidbiꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ bsölaꞌa‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ. ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ buziꞌbiꞌ xbaliꞌ biꞌi Tito? ¿Naruꞌ cu bentuꞌ laꞌ tuz ca runtuꞌ biꞌi Tito len nedaꞌ, lencaꞌ laꞌ tuz didzaꞌ bëꞌtuꞌ?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rubíj cuintuꞌ dxiꞌa lauliꞌ lbiꞌiliꞌ? Lahuëꞌ Dios ruiꞌtuꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Cristo, atiꞌ yúguꞌtë le runtuꞌ nac quië gacr gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëliꞌ Cristo, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Rádxidaꞌ cutu gacliꞌ ca rëꞌndaꞌ gacliꞌ catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ cutu gacaꞌ ca rë́ꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ gacaꞌ. Rádxidaꞌ rdil‑liꞌ didzaꞌ len ruzxéꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ, len rleyliꞌ lzaꞌliꞌ, len rulídz ditjliꞌ lzaꞌliꞌ, len rnëliꞌ qui lzaꞌliꞌ, len runliꞌ ba zxön len runliꞌ rusbö́.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, chquiꞌ cni rac queëliꞌ, rádxidaꞌ gunëꞌ Dios ga utuiꞌdaꞌ ca nac queëliꞌ, atiꞌ gun bayúdx cödxaꞌ niꞌa quegac zian nup niꞌ glun dul‑laꞌ len cutu gulubíꞌi ládxiꞌgac ca nacgac le cunác dxiꞌa glunëꞌ, len yuguꞌ le gulazë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.