2 Coríntios 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Le nactë cutu ral‑laꞌ gun ba zxön cuinaꞌ. Zal‑laꞌ cni nac, naꞌa guꞌa didzaꞌ ca nacgac le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ len le buzéjniꞌnëꞌ nedaꞌ.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Núnbëꞌa‑nëꞌ bönniꞌ rejlëꞌë Cristo, chguc chidáꞌ iz zoa nu bchëꞌ lëꞌ yehuaꞌ yubá. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o lu böꞌ nacczëꞌ. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Nözdaꞌ gyaziëꞌ latj lach queëꞌ Dios, nazíꞌ lei paraíso. Cutu nözdaꞌ chquiꞌ gyijëꞌ niꞌ lu gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ o cutu. Tuzëꞌ Dios nöznëꞌ.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Tsal niꞌ zoëꞌ, byönnëꞌ le tun ga nu rubani, yuguꞌ le cudë́ latj nu güiꞌ didzaꞌ qui.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Bönniꞌ ni huac gunaꞌ lëꞌ zxön, san cutu gun ba zxön cuinaꞌ. Tuz gun ba zxön cuinaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Laꞌnaruꞌ guëꞌndaꞌ gun ba zxön cuinaꞌ, cutu gacaꞌ cunözi, le gniaꞌ le nac gdutë li. Naꞌa, cutu gun ba zxön cuinaꞌ le cutu rëꞌndaꞌ nu gunr nedaꞌ ba laꞌn tsca le bleꞌi benaꞌ nedaꞌ, o tsca nac didzaꞌ byöni bëꞌa nedaꞌ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Niꞌr, cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ le bléꞌidaꞌ lë naꞌ tun ga nu rubani, Dios buzóëꞌ lu xpëlaꞌa tu huëꞌ rlatsca ca rla ga rnëꞌ yötsiꞌ. Huëꞌ naꞌ guc ca tu le bugún dxin tuꞌ xöhuiꞌ, busacaꞌ ziꞌ nedaꞌ. Cni guc quiaꞌ cui töd bëꞌi gun ba zxön cuinaꞌ.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Tsonn lzu gútaꞌyuaꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ, gnabdaꞌ Lëꞌ ugǘëꞌ xhuëꞌa naꞌ.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nactë quiuꞌ le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ. Uzíꞌtëruꞌ xbey le ruzáꞌ ladxaꞌa quiuꞌ catiꞌ rcuídiꞌnuꞌ.” Qui lë ni naꞌ, rudzíjtsquidaꞌ le rcuídiꞌdaꞌ. Le rac cni quiaꞌ, ráclentër nedaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Cristo.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Qui lë ni naꞌ, le nadxiꞌidaꞌ‑nëꞌ Cristo, rudzijdaꞌ catiꞌ rcuídiꞌdaꞌ, len catiꞌ nu rulídz nedaꞌ ziꞌ, len catiꞌ bi ryadzj quiaꞌ, len catiꞌ nu rbia ladxiꞌ nedaꞌ, len catiꞌ bi rac quiaꞌ. Catiꞌ nacuídiꞌdaꞌ, náptërczaꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Lëꞌ.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Nacaꞌ cunözi le bëꞌa didzaꞌ ca nac le dxiꞌa benaꞌ nedaꞌ. Lbiꞌiczliꞌ benliꞌ bayúdx benaꞌ cni. Lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gunliꞌ nedaꞌ ba laꞌn, atiꞌ zal‑laꞌ cutu bi nacaꞌ nedaꞌ, cutu caꞌ nacraꞌ cuidiꞌ ca nacquëꞌ bönniꞌ niꞌ nácgactërëꞌ blau, taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ gbaz queëꞌ Cristo.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Yuguꞌ le benaꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ quiaꞌ ga niꞌ zoaliꞌ nacgac bëꞌ nacaꞌ gbaz queëꞌ Cristo. Bléꞌiliꞌ yuguꞌ le benaꞌ, le nacgac bëꞌ len le tun ga nu rubani, len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön qui yehuaꞌ yubá.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Tuz le cutu benaꞌ ga zoaliꞌ le benaꞌ ga nacuáꞌ yezicaꞌ cöꞌ bunách queëꞌ Cristo. Cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ bi gunnliꞌ le guiꞌj gahuaꞌ. Gul‑nít lau nedaꞌ le cutu benaꞌ cni queëliꞌ.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Chzoa guidaꞌ ga zoaliꞌ le bunn lzu. Cutu bi gnabaꞌ gunnliꞌ quiaꞌ. Rëꞌndaꞌ gunn cuinczliꞌ quiaꞌ len clëg bi dë queëliꞌ. Yuguꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, cutu run bayúdx lugágubiꞌ xuz xnaꞌcbiꞌ. Xuz xnaꞌcbiꞌ naꞌ ral‑laꞌ lugahuëꞌ zxiꞌnquëꞌ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Gdu ladxaꞌa utö́aꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ len udö́d cuinaꞌ niꞌa queëliꞌ quië gac bi uziꞌliꞌ xbey, zal‑laꞌ ráquidaꞌ catiꞌ nadxiꞌirdaꞌ lbiꞌiliꞌ, zeaj rhuechiꞌ yöl‑laꞌ nadxíꞌi queëliꞌ nedaꞌ.
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Nö́ziczliꞌ cutu busacaꞌ ziꞌa lbiꞌiliꞌ. Naꞌa, laꞌliꞌ gnaliꞌ gucaꞌ sinaꞌ, atiꞌ len didzaꞌ cunácz buziꞌa xbaliꞌ.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ gzxiꞌ yéꞌidaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ bsölaꞌa queëliꞌ yuguꞌ gbaz quiaꞌ?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Gútaꞌyuaꞌ laubiꞌ biꞌi Tito guidbiꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ bsölaꞌa‑nëꞌ tsazxö́n len lëbiꞌ bö́chiꞌruꞌ naꞌ. ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ buziꞌbiꞌ xbaliꞌ biꞌi Tito? ¿Naruꞌ cu bentuꞌ laꞌ tuz ca runtuꞌ biꞌi Tito len nedaꞌ, lencaꞌ laꞌ tuz didzaꞌ bëꞌtuꞌ?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rubíj cuintuꞌ dxiꞌa lauliꞌ lbiꞌiliꞌ? Lahuëꞌ Dios ruiꞌtuꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Cristo, atiꞌ yúguꞌtë le runtuꞌ nac quië gacr gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëliꞌ Cristo, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Rádxidaꞌ cutu gacliꞌ ca rëꞌndaꞌ gacliꞌ catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ cutu gacaꞌ ca rë́ꞌniliꞌ lbiꞌiliꞌ gacaꞌ. Rádxidaꞌ rdil‑liꞌ didzaꞌ len ruzxéꞌiliꞌ lzaꞌliꞌ, len rleyliꞌ lzaꞌliꞌ, len rulídz ditjliꞌ lzaꞌliꞌ, len rnëliꞌ qui lzaꞌliꞌ, len runliꞌ ba zxön len runliꞌ rusbö́.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Catiꞌ guidaꞌ ga zoaliꞌ, chquiꞌ cni rac queëliꞌ, rádxidaꞌ gunëꞌ Dios ga utuiꞌdaꞌ ca nac queëliꞌ, atiꞌ gun bayúdx cödxaꞌ niꞌa quegac zian nup niꞌ glun dul‑laꞌ len cutu gulubíꞌi ládxiꞌgac ca nacgac le cunác dxiꞌa glunëꞌ, len yuguꞌ le gulazë́ ládxiꞌquëꞌ le cunác.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.