2 Coríntios 10
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Taꞌná bunách nacaꞌ nöxj ladxiꞌ catiꞌ zóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ, san catiꞌ zoaꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaliꞌ rsídxtsquidaꞌ lbiꞌiliꞌ ca ruzujaꞌ lu guich. Le naquëꞌ nöxj ladxiꞌ len dxiꞌi ladxiꞌ Cristo, nedaꞌ, Pablo, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 cui gunliꞌ ga gun bayúdx gsidxdaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ gdxinaꞌ ga zoaliꞌ. Chzoa gsidxdaꞌ nup niꞌ taꞌná runtuꞌ dxin ni lu yöl‑laꞌ bunáchz queëtuꞌ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Le nactë nactuꞌ bunách, san clëg racz queëtuꞌ runtuꞌ xchinëꞌ Dios.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Yuguꞌ le rneytuꞌ lu gdil‑l, cutu nacgac ca le taꞌnéy lu gdil‑l bunách yödzlyú ni, san yuguꞌ le rneytuꞌ lu gdil‑l napgac yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios, le ruguntuꞌ dxin rusnittuꞌ le nalgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Rusnittuꞌ yuguꞌ didzaꞌ cunácz tuꞌzxöni ládxiꞌgac bunách len yúguꞌtë le tun ga tun ba zxön cuinquëꞌ len le tun ga cutu lunbëꞌë Dios. Runtuꞌ ga gac laꞌná béꞌinëꞌ yúguꞌtë le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, lë naꞌ tun ga taꞌdáꞌbaguëꞌë Dios, atiꞌ runtuꞌ caꞌ ga tunëꞌ ca rnëꞌ Cristo.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Töd gunliꞌ le gac bëꞌ nac gdu ca runliꞌ ca rna xtidzëꞌë Cristo, soatuꞌ sinaꞌ guntuꞌ zxguiaꞌ yúguꞌtë nup niꞌ taꞌdáꞌbagaꞌ xtidzëꞌë.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Ruyuliꞌ le naláꞌ lahuiz. Chquiꞌ ráquinëꞌ náquinëꞌ queëꞌ Cristo nu bönniꞌ dzaguëꞌ lbiꞌiliꞌ, ral‑laꞌ gáquibeꞌinëꞌ caꞌ lë ni: Ca naꞌ lëꞌ náquinëꞌ queëꞌ Cristo, lëzcaꞌ cni netuꞌ náquituꞌ queëꞌ Cristo.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Cutu caꞌ rutuiꞌdaꞌ zal‑laꞌ gdöd bëꞌi ben ba zxön cuinaꞌ ca nac yöl‑laꞌ uná bëꞌ budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Xanruꞌ. Lë naꞌ dë lu naꞌtuꞌ nac quië guntuꞌ ga gacr gdu ca réjlëꞌliꞌ Cristo, len clëg quië usnittuꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Cutu rëꞌndaꞌ gáquiliꞌ rëꞌndaꞌ gun gádxidaꞌ lbiꞌiliꞌ niꞌa qui le ruzujaꞌ queëliꞌ lu guich ni.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Nacuáꞌ niꞌ nup laꞌná: “Yuguꞌ le ruzujëꞌ queëruꞌ lu guich Pablo, rsidxnëꞌ len rdínlenëꞌ rëꞌu, san catiꞌ zóalenëꞌ rëꞌu runëꞌ nöxj ladxiꞌ, len didzaꞌ gul‑l ruꞌë.”
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Nu naꞌ ruiꞌ cni didzaꞌ ral‑laꞌ gáquibeꞌi lë ni: Ca naꞌ nactuꞌ catiꞌ bi ruzujtuꞌ queëliꞌ lu guich tsal ni zoatuꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaliꞌ, gactuꞌ caꞌ lu le guntuꞌ catiꞌ niꞌ sóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Le nactë cutu nactuꞌ rugu ladxiꞌ quië gnatuꞌ nactuꞌ tuz ca nacgac nup niꞌ tun ba zxön cuingac. Bunách cunözi nacgac nup niꞌ. Lu le taꞌzáꞌz ládxiꞌquëꞌ tuꞌzóëꞌ ca ral‑laꞌ lac bunách, len taꞌbequi xbeynëꞌ laꞌ légaczëꞌ tsca nac lë naꞌ taꞌzáꞌz ládxiꞌquëꞌ.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Netuꞌ cutu gunr ba zxön cuintuꞌ ca ral‑laꞌ guntuꞌ, san ca nacz dxin budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios, atiꞌ lu dxin ni, ral‑laꞌ guntuꞌ lei ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Chquiꞌ budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios dxin guntuꞌ ga zoaliꞌ, cutu caꞌ gdöd bë́ꞌituꞌ ca bentuꞌ catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ, bentuꞌ lban ga zoaliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Cutu run ba zxön cuintuꞌ ca nac dxin nungac yezicaꞌ bunách, san ca nacz dxin naꞌ budödëꞌ Dios lu naꞌtuꞌ. Runtuꞌ löz gacr gdu ca réjlëꞌliꞌ Cristo quië gac guntuꞌ dxin ga zoaliꞌ le nacr lsacaꞌ, tsca nac le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios guntuꞌ.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Niꞌr gac guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa ga nacuáꞌ yödz dzöꞌ ziꞌtuꞌr ga zoaliꞌ. Cni gac, cutu gun bayúdx gun ba zxön cuintuꞌ niꞌa qui dxin nungac yezicaꞌ bunách, lë naꞌ budödëꞌ Dios lu naꞌgac.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Nayúj lu guich laꞌy le rna:
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Nurujëꞌ dxiꞌa bönniꞌ catiꞌ rnëꞌ Xanruꞌ nurujëꞌ dxiꞌa len clëg catiꞌ ruꞌë cni didzaꞌ qui laꞌ cuinzëꞌ bönniꞌ naꞌ.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.