2 Coríntios 10

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taꞌná bunách nacaꞌ nöxj ladxiꞌ catiꞌ zóalenaꞌ lbiꞌiliꞌ, san catiꞌ zoaꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaliꞌ rsídxtsquidaꞌ lbiꞌiliꞌ ca ruzujaꞌ lu guich. Le naquëꞌ nöxj ladxiꞌ len dxiꞌi ladxiꞌ Cristo, nedaꞌ, Pablo, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 cui gunliꞌ ga gun bayúdx gsidxdaꞌ lbiꞌiliꞌ catiꞌ gdxinaꞌ ga zoaliꞌ. Chzoa gsidxdaꞌ nup niꞌ taꞌná runtuꞌ dxin ni lu yöl‑laꞌ bunáchz queëtuꞌ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Le nactë nactuꞌ bunách, san clëg racz queëtuꞌ runtuꞌ xchinëꞌ Dios.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Yuguꞌ le rneytuꞌ lu gdil‑l, cutu nacgac ca le taꞌnéy lu gdil‑l bunách yödzlyú ni, san yuguꞌ le rneytuꞌ lu gdil‑l napgac yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios, le ruguntuꞌ dxin rusnittuꞌ le nalgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Rusnittuꞌ yuguꞌ didzaꞌ cunácz tuꞌzxöni ládxiꞌgac bunách len yúguꞌtë le tun ga tun ba zxön cuinquëꞌ len le tun ga cutu lunbëꞌë Dios. Runtuꞌ ga gac laꞌná béꞌinëꞌ yúguꞌtë le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ, lë naꞌ tun ga taꞌdáꞌbaguëꞌë Dios, atiꞌ runtuꞌ caꞌ ga tunëꞌ ca rnëꞌ Cristo.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Töd gunliꞌ le gac bëꞌ nac gdu ca runliꞌ ca rna xtidzëꞌë Cristo, soatuꞌ sinaꞌ guntuꞌ zxguiaꞌ yúguꞌtë nup niꞌ taꞌdáꞌbagaꞌ xtidzëꞌë.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Ruyuliꞌ le naláꞌ lahuiz. Chquiꞌ ráquinëꞌ náquinëꞌ queëꞌ Cristo nu bönniꞌ dzaguëꞌ lbiꞌiliꞌ, ral‑laꞌ gáquibeꞌinëꞌ caꞌ lë ni: Ca naꞌ lëꞌ náquinëꞌ queëꞌ Cristo, lëzcaꞌ cni netuꞌ náquituꞌ queëꞌ Cristo.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Cutu caꞌ rutuiꞌdaꞌ zal‑laꞌ gdöd bëꞌi ben ba zxön cuinaꞌ ca nac yöl‑laꞌ uná bëꞌ budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Xanruꞌ. Lë naꞌ dë lu naꞌtuꞌ nac quië guntuꞌ ga gacr gdu ca réjlëꞌliꞌ Cristo, len clëg quië usnittuꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Cutu rëꞌndaꞌ gáquiliꞌ rëꞌndaꞌ gun gádxidaꞌ lbiꞌiliꞌ niꞌa qui le ruzujaꞌ queëliꞌ lu guich ni.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Nacuáꞌ niꞌ nup laꞌná: “Yuguꞌ le ruzujëꞌ queëruꞌ lu guich Pablo, rsidxnëꞌ len rdínlenëꞌ rëꞌu, san catiꞌ zóalenëꞌ rëꞌu runëꞌ nöxj ladxiꞌ, len didzaꞌ gul‑l ruꞌë.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Nu naꞌ ruiꞌ cni didzaꞌ ral‑laꞌ gáquibeꞌi lë ni: Ca naꞌ nactuꞌ catiꞌ bi ruzujtuꞌ queëliꞌ lu guich tsal ni zoatuꞌ ziꞌtuꞌ ga zoaliꞌ, gactuꞌ caꞌ lu le guntuꞌ catiꞌ niꞌ sóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Le nactë cutu nactuꞌ rugu ladxiꞌ quië gnatuꞌ nactuꞌ tuz ca nacgac nup niꞌ tun ba zxön cuingac. Bunách cunözi nacgac nup niꞌ. Lu le taꞌzáꞌz ládxiꞌquëꞌ tuꞌzóëꞌ ca ral‑laꞌ lac bunách, len taꞌbequi xbeynëꞌ laꞌ légaczëꞌ tsca nac lë naꞌ taꞌzáꞌz ládxiꞌquëꞌ.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Netuꞌ cutu gunr ba zxön cuintuꞌ ca ral‑laꞌ guntuꞌ, san ca nacz dxin budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios, atiꞌ lu dxin ni, ral‑laꞌ guntuꞌ lei ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Chquiꞌ budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios dxin guntuꞌ ga zoaliꞌ, cutu caꞌ gdöd bë́ꞌituꞌ ca bentuꞌ catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ, bentuꞌ lban ga zoaliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Cutu run ba zxön cuintuꞌ ca nac dxin nungac yezicaꞌ bunách, san ca nacz dxin naꞌ budödëꞌ Dios lu naꞌtuꞌ. Runtuꞌ löz gacr gdu ca réjlëꞌliꞌ Cristo quië gac guntuꞌ dxin ga zoaliꞌ le nacr lsacaꞌ, tsca nac le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios guntuꞌ.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Niꞌr gac guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa ga nacuáꞌ yödz dzöꞌ ziꞌtuꞌr ga zoaliꞌ. Cni gac, cutu gun bayúdx gun ba zxön cuintuꞌ niꞌa qui dxin nungac yezicaꞌ bunách, lë naꞌ budödëꞌ Dios lu naꞌgac.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Nayúj lu guich laꞌy le rna:
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Nurujëꞌ dxiꞌa bönniꞌ catiꞌ rnëꞌ Xanruꞌ nurujëꞌ dxiꞌa len clëg catiꞌ ruꞌë cni didzaꞌ qui laꞌ cuinzëꞌ bönniꞌ naꞌ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.