1 Coríntios 4

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ gáquiliꞌ nactuꞌ netuꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, len dë lu naꞌtuꞌ le nagachiꞌ queëꞌ Dios.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Yuguꞌ bönniꞌ, Dios nudödëꞌ lu naꞌquëꞌ lugunëꞌ dxin le naqui queëꞌ, run bayúdx lunëꞌ gdu dxiꞌa le tunëꞌ.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa chquiꞌ cuequi xbeyliꞌ nedaꞌ, o chquiꞌ laꞌbequi xbey nedaꞌ bunách yödzlyú ni. Cutu caꞌ rbequi xbey cuinaꞌ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Cutu ruxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë ni cutu nac bëꞌ cunabagaꞌa zxguiaꞌ. Xanruꞌ naquëꞌ Nu rbequi xbey nedaꞌ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Qui lë ni naꞌ, nutu nu ral‑laꞌ cuequi xbeyliꞌ ziꞌal ca gdxin dza qui. Gul‑cö́z dza niꞌ huödëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ Lëꞌ ubijëꞌ ga lnaꞌ le nagachiꞌ ga chul, len uluꞌë lahui le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌgac bunách. Niꞌr Dios ubiꞌë qui queëgac bunách le gun ba laꞌn lequëꞌ ca ral‑laꞌ gunëꞌ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac lë ni, bëꞌa didzaꞌ qui le runtuꞌ netuꞌ, Apolos len nedaꞌ. Huac usëdliꞌ ca runtuꞌ netuꞌ quië gunliꞌ le nayújz lu guich laꞌy, cutu gunliꞌ zxön tu bönniꞌ len cutu uzoaliꞌ tslaꞌl yetúëꞌ.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 ¿Nuzxa caz ben ga nacuꞌ liꞌ blau? ¿Bizxa caz bdél‑liꞌnuꞌ liꞌ le cutu bennëꞌ quiuꞌ Dios? Chquiꞌ Lëꞌ bennzëꞌ quiuꞌ lë naꞌ dë lu naꞌu, ¿bizx quië run ba zxön cuinuꞌ, ráquinuꞌ racz quiuꞌ bdél‑liꞌnuꞌ lë naꞌ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ nadél‑liꞌtërliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rléꞌiliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rna bëꞌliꞌ, zal‑laꞌ cutu rna bëꞌtuꞌ netuꞌ? Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios rëꞌndaꞌ gna bëꞌliꞌ quië gac gna bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ tsazxö́n.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Runi nedaꞌ nac queëtuꞌ, bönniꞌ gbaz queëꞌ Dios, ca nuzóëꞌ netuꞌ zeajtuꞌ xbanti ca naꞌ rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ lahuiꞌ laugac bunách. Nactuꞌ ca tu le tuꞌyutsca bunách yödzlyú ni, lencaꞌ ca tu le tuꞌyutsquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Le rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ xchinëꞌ Cristo, ruiꞌtuꞌ bunách latj taqui nactuꞌ cunözi, san lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ racliꞌ szxöni le nacliꞌ queëꞌ Cristo. Lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ chnal‑liꞌ, san taqui bunách nacuídiꞌtuꞌ netuꞌ. Tuꞌzóa netuꞌ tslaꞌl bunách, san tun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Ga rdxintë naꞌa dza, rduntuꞌ len rbidxtuꞌ nis. Cutu dë lariꞌ gácutuꞌ. Tun netuꞌ ziꞌ bunách len cutu zoa lidxtuꞌ.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Rusacaꞌ ziꞌ cuintuꞌ, laꞌ netuꞌz runtuꞌ dxin. Tuꞌlídz netuꞌ ziꞌ bunách, san netuꞌ rnabtuꞌ le gaclen lequëꞌ. Taꞌbía ládxiꞌgac netuꞌ bunách, san ruaꞌ rlentuꞌ lei.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Taꞌnë́ꞌ queëtuꞌ, san lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ ruíꞌlentuꞌ lequëꞌ didzaꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza nactuꞌ ca bëb qui yödzlyú ni len ca tu le taꞌrúꞌn niꞌl yúguꞌtë bunách.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ruzujaꞌ queëliꞌ cni lu guich, clëg le rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga utuiꞌliꞌ, san rëꞌndaꞌ uzéjniꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ, runaꞌ ca runëꞌ bönniꞌ ruzéjniꞌnëꞌ yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ nadxiꞌinëꞌ lecbiꞌ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Zal‑laꞌ gac laꞌcuaꞌlen lbiꞌiliꞌ zian gayuꞌë bönniꞌ lusëdnëꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac queëꞌ Cristo, tuz nu zoa nac ca xuzliꞌ, nu naꞌ ben ga náquiliꞌ queëꞌ Cristo. Lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub napliꞌ le dzagliꞌ Cristo, nédaꞌczaꞌ nacaꞌ ca xuzliꞌ le busyöndaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ dxiꞌa.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca runaꞌ nedaꞌ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Qui lë ni naꞌ caꞌ rsölaꞌa‑biꞌ queëliꞌ biꞌi Timoteo. Le réjlëꞌbiꞌ Xanruꞌ nacbiꞌ ca zxiꞌnczaꞌ, nacbiꞌ gdu ladxiꞌ, atiꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Gunbiꞌ Timoteo ga tsajneyliꞌ yuguꞌ zxba rusëddaꞌ le náquidaꞌ queëꞌ Cristo, yuguꞌ le rusëddaꞌ yúguꞌtë latj laugac yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Laꞌliꞌ run ba zxön cuinliꞌ le ráquiliꞌ cutur udxinaꞌ ga zoaliꞌ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Naꞌa, laꞌ udxinteaꞌ ga zoaliꞌ chquiꞌ gunnëꞌ nedaꞌ latj Xanruꞌ. Niꞌr gáquibeꞌidaꞌ, clëg didzaꞌz tuꞌë bönniꞌ tun ba zxön cuinquëꞌ, san gáquibeꞌidaꞌ chquiꞌ zoalen lequëꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Chquiꞌ nazíꞌ lu naꞌliꞌ rna béꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, cutu nac bëꞌ nac cni le rnazliꞌ caꞌ. Nac bëꞌ nac cni chquiꞌ zoalen lbiꞌiliꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Bizxal rë́ꞌniliꞌ? ¿Naruꞌ rë́ꞌniliꞌ udxinaꞌ ga zoaliꞌ len gbaꞌy, gut quinaꞌ lbiꞌiliꞌ, o len yöl‑laꞌ nadxíꞌi len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.