1 Coríntios 4

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ gáquiliꞌ nactuꞌ netuꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, len dë lu naꞌtuꞌ le nagachiꞌ queëꞌ Dios.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Yuguꞌ bönniꞌ, Dios nudödëꞌ lu naꞌquëꞌ lugunëꞌ dxin le naqui queëꞌ, run bayúdx lunëꞌ gdu dxiꞌa le tunëꞌ.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa chquiꞌ cuequi xbeyliꞌ nedaꞌ, o chquiꞌ laꞌbequi xbey nedaꞌ bunách yödzlyú ni. Cutu caꞌ rbequi xbey cuinaꞌ.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 Cutu ruxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë ni cutu nac bëꞌ cunabagaꞌa zxguiaꞌ. Xanruꞌ naquëꞌ Nu rbequi xbey nedaꞌ.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Qui lë ni naꞌ, nutu nu ral‑laꞌ cuequi xbeyliꞌ ziꞌal ca gdxin dza qui. Gul‑cö́z dza niꞌ huödëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ Lëꞌ ubijëꞌ ga lnaꞌ le nagachiꞌ ga chul, len uluꞌë lahui le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌgac bunách. Niꞌr Dios ubiꞌë qui queëgac bunách le gun ba laꞌn lequëꞌ ca ral‑laꞌ gunëꞌ.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac lë ni, bëꞌa didzaꞌ qui le runtuꞌ netuꞌ, Apolos len nedaꞌ. Huac usëdliꞌ ca runtuꞌ netuꞌ quië gunliꞌ le nayújz lu guich laꞌy, cutu gunliꞌ zxön tu bönniꞌ len cutu uzoaliꞌ tslaꞌl yetúëꞌ.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 ¿Nuzxa caz ben ga nacuꞌ liꞌ blau? ¿Bizxa caz bdél‑liꞌnuꞌ liꞌ le cutu bennëꞌ quiuꞌ Dios? Chquiꞌ Lëꞌ bennzëꞌ quiuꞌ lë naꞌ dë lu naꞌu, ¿bizx quië run ba zxön cuinuꞌ, ráquinuꞌ racz quiuꞌ bdél‑liꞌnuꞌ lë naꞌ?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ nadél‑liꞌtërliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rléꞌiliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rna bëꞌliꞌ, zal‑laꞌ cutu rna bëꞌtuꞌ netuꞌ? Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios rëꞌndaꞌ gna bëꞌliꞌ quië gac gna bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ tsazxö́n.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 Runi nedaꞌ nac queëtuꞌ, bönniꞌ gbaz queëꞌ Dios, ca nuzóëꞌ netuꞌ zeajtuꞌ xbanti ca naꞌ rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ lahuiꞌ laugac bunách. Nactuꞌ ca tu le tuꞌyutsca bunách yödzlyú ni, lencaꞌ ca tu le tuꞌyutsquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Le rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ xchinëꞌ Cristo, ruiꞌtuꞌ bunách latj taqui nactuꞌ cunözi, san lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ racliꞌ szxöni le nacliꞌ queëꞌ Cristo. Lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ chnal‑liꞌ, san taqui bunách nacuídiꞌtuꞌ netuꞌ. Tuꞌzóa netuꞌ tslaꞌl bunách, san tun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Ga rdxintë naꞌa dza, rduntuꞌ len rbidxtuꞌ nis. Cutu dë lariꞌ gácutuꞌ. Tun netuꞌ ziꞌ bunách len cutu zoa lidxtuꞌ.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 Rusacaꞌ ziꞌ cuintuꞌ, laꞌ netuꞌz runtuꞌ dxin. Tuꞌlídz netuꞌ ziꞌ bunách, san netuꞌ rnabtuꞌ le gaclen lequëꞌ. Taꞌbía ládxiꞌgac netuꞌ bunách, san ruaꞌ rlentuꞌ lei.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Taꞌnë́ꞌ queëtuꞌ, san lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ ruíꞌlentuꞌ lequëꞌ didzaꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza nactuꞌ ca bëb qui yödzlyú ni len ca tu le taꞌrúꞌn niꞌl yúguꞌtë bunách.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Ruzujaꞌ queëliꞌ cni lu guich, clëg le rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga utuiꞌliꞌ, san rëꞌndaꞌ uzéjniꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ, runaꞌ ca runëꞌ bönniꞌ ruzéjniꞌnëꞌ yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ nadxiꞌinëꞌ lecbiꞌ.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Zal‑laꞌ gac laꞌcuaꞌlen lbiꞌiliꞌ zian gayuꞌë bönniꞌ lusëdnëꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac queëꞌ Cristo, tuz nu zoa nac ca xuzliꞌ, nu naꞌ ben ga náquiliꞌ queëꞌ Cristo. Lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub napliꞌ le dzagliꞌ Cristo, nédaꞌczaꞌ nacaꞌ ca xuzliꞌ le busyöndaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ dxiꞌa.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca runaꞌ nedaꞌ.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Qui lë ni naꞌ caꞌ rsölaꞌa‑biꞌ queëliꞌ biꞌi Timoteo. Le réjlëꞌbiꞌ Xanruꞌ nacbiꞌ ca zxiꞌnczaꞌ, nacbiꞌ gdu ladxiꞌ, atiꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Gunbiꞌ Timoteo ga tsajneyliꞌ yuguꞌ zxba rusëddaꞌ le náquidaꞌ queëꞌ Cristo, yuguꞌ le rusëddaꞌ yúguꞌtë latj laugac yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Laꞌliꞌ run ba zxön cuinliꞌ le ráquiliꞌ cutur udxinaꞌ ga zoaliꞌ.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Naꞌa, laꞌ udxinteaꞌ ga zoaliꞌ chquiꞌ gunnëꞌ nedaꞌ latj Xanruꞌ. Niꞌr gáquibeꞌidaꞌ, clëg didzaꞌz tuꞌë bönniꞌ tun ba zxön cuinquëꞌ, san gáquibeꞌidaꞌ chquiꞌ zoalen lequëꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 Chquiꞌ nazíꞌ lu naꞌliꞌ rna béꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, cutu nac bëꞌ nac cni le rnazliꞌ caꞌ. Nac bëꞌ nac cni chquiꞌ zoalen lbiꞌiliꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 ¿Bizxal rë́ꞌniliꞌ? ¿Naruꞌ rë́ꞌniliꞌ udxinaꞌ ga zoaliꞌ len gbaꞌy, gut quinaꞌ lbiꞌiliꞌ, o len yöl‑laꞌ nadxíꞌi len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.