1 Coríntios 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ gáquiliꞌ nactuꞌ netuꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, len dë lu naꞌtuꞌ le nagachiꞌ queëꞌ Dios.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Yuguꞌ bönniꞌ, Dios nudödëꞌ lu naꞌquëꞌ lugunëꞌ dxin le naqui queëꞌ, run bayúdx lunëꞌ gdu dxiꞌa le tunëꞌ.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa chquiꞌ cuequi xbeyliꞌ nedaꞌ, o chquiꞌ laꞌbequi xbey nedaꞌ bunách yödzlyú ni. Cutu caꞌ rbequi xbey cuinaꞌ.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Cutu ruxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë ni cutu nac bëꞌ cunabagaꞌa zxguiaꞌ. Xanruꞌ naquëꞌ Nu rbequi xbey nedaꞌ.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Qui lë ni naꞌ, nutu nu ral‑laꞌ cuequi xbeyliꞌ ziꞌal ca gdxin dza qui. Gul‑cö́z dza niꞌ huödëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ Lëꞌ ubijëꞌ ga lnaꞌ le nagachiꞌ ga chul, len uluꞌë lahui le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌgac bunách. Niꞌr Dios ubiꞌë qui queëgac bunách le gun ba laꞌn lequëꞌ ca ral‑laꞌ gunëꞌ.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac lë ni, bëꞌa didzaꞌ qui le runtuꞌ netuꞌ, Apolos len nedaꞌ. Huac usëdliꞌ ca runtuꞌ netuꞌ quië gunliꞌ le nayújz lu guich laꞌy, cutu gunliꞌ zxön tu bönniꞌ len cutu uzoaliꞌ tslaꞌl yetúëꞌ.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 ¿Nuzxa caz ben ga nacuꞌ liꞌ blau? ¿Bizxa caz bdél‑liꞌnuꞌ liꞌ le cutu bennëꞌ quiuꞌ Dios? Chquiꞌ Lëꞌ bennzëꞌ quiuꞌ lë naꞌ dë lu naꞌu, ¿bizx quië run ba zxön cuinuꞌ, ráquinuꞌ racz quiuꞌ bdél‑liꞌnuꞌ lë naꞌ?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ nadél‑liꞌtërliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rléꞌiliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rna bëꞌliꞌ, zal‑laꞌ cutu rna bëꞌtuꞌ netuꞌ? Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios rëꞌndaꞌ gna bëꞌliꞌ quië gac gna bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ tsazxö́n.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Runi nedaꞌ nac queëtuꞌ, bönniꞌ gbaz queëꞌ Dios, ca nuzóëꞌ netuꞌ zeajtuꞌ xbanti ca naꞌ rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ lahuiꞌ laugac bunách. Nactuꞌ ca tu le tuꞌyutsca bunách yödzlyú ni, lencaꞌ ca tu le tuꞌyutsquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Le rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ xchinëꞌ Cristo, ruiꞌtuꞌ bunách latj taqui nactuꞌ cunözi, san lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ racliꞌ szxöni le nacliꞌ queëꞌ Cristo. Lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ chnal‑liꞌ, san taqui bunách nacuídiꞌtuꞌ netuꞌ. Tuꞌzóa netuꞌ tslaꞌl bunách, san tun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Ga rdxintë naꞌa dza, rduntuꞌ len rbidxtuꞌ nis. Cutu dë lariꞌ gácutuꞌ. Tun netuꞌ ziꞌ bunách len cutu zoa lidxtuꞌ.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Rusacaꞌ ziꞌ cuintuꞌ, laꞌ netuꞌz runtuꞌ dxin. Tuꞌlídz netuꞌ ziꞌ bunách, san netuꞌ rnabtuꞌ le gaclen lequëꞌ. Taꞌbía ládxiꞌgac netuꞌ bunách, san ruaꞌ rlentuꞌ lei.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Taꞌnë́ꞌ queëtuꞌ, san lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ ruíꞌlentuꞌ lequëꞌ didzaꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza nactuꞌ ca bëb qui yödzlyú ni len ca tu le taꞌrúꞌn niꞌl yúguꞌtë bunách.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Ruzujaꞌ queëliꞌ cni lu guich, clëg le rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga utuiꞌliꞌ, san rëꞌndaꞌ uzéjniꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ, runaꞌ ca runëꞌ bönniꞌ ruzéjniꞌnëꞌ yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ nadxiꞌinëꞌ lecbiꞌ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Zal‑laꞌ gac laꞌcuaꞌlen lbiꞌiliꞌ zian gayuꞌë bönniꞌ lusëdnëꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac queëꞌ Cristo, tuz nu zoa nac ca xuzliꞌ, nu naꞌ ben ga náquiliꞌ queëꞌ Cristo. Lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub napliꞌ le dzagliꞌ Cristo, nédaꞌczaꞌ nacaꞌ ca xuzliꞌ le busyöndaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ dxiꞌa.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca runaꞌ nedaꞌ.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Qui lë ni naꞌ caꞌ rsölaꞌa‑biꞌ queëliꞌ biꞌi Timoteo. Le réjlëꞌbiꞌ Xanruꞌ nacbiꞌ ca zxiꞌnczaꞌ, nacbiꞌ gdu ladxiꞌ, atiꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Gunbiꞌ Timoteo ga tsajneyliꞌ yuguꞌ zxba rusëddaꞌ le náquidaꞌ queëꞌ Cristo, yuguꞌ le rusëddaꞌ yúguꞌtë latj laugac yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Laꞌliꞌ run ba zxön cuinliꞌ le ráquiliꞌ cutur udxinaꞌ ga zoaliꞌ.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Naꞌa, laꞌ udxinteaꞌ ga zoaliꞌ chquiꞌ gunnëꞌ nedaꞌ latj Xanruꞌ. Niꞌr gáquibeꞌidaꞌ, clëg didzaꞌz tuꞌë bönniꞌ tun ba zxön cuinquëꞌ, san gáquibeꞌidaꞌ chquiꞌ zoalen lequëꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Chquiꞌ nazíꞌ lu naꞌliꞌ rna béꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, cutu nac bëꞌ nac cni le rnazliꞌ caꞌ. Nac bëꞌ nac cni chquiꞌ zoalen lbiꞌiliꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 ¿Bizxal rë́ꞌniliꞌ? ¿Naruꞌ rë́ꞌniliꞌ udxinaꞌ ga zoaliꞌ len gbaꞌy, gut quinaꞌ lbiꞌiliꞌ, o len yöl‑laꞌ nadxíꞌi len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.