1 Coríntios 4

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Qui lë ni naꞌ, ral‑laꞌ gáquiliꞌ nactuꞌ netuꞌ huen dxin queëꞌ Cristo, len dë lu naꞌtuꞌ le nagachiꞌ queëꞌ Dios.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Yuguꞌ bönniꞌ, Dios nudödëꞌ lu naꞌquëꞌ lugunëꞌ dxin le naqui queëꞌ, run bayúdx lunëꞌ gdu dxiꞌa le tunëꞌ.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa chquiꞌ cuequi xbeyliꞌ nedaꞌ, o chquiꞌ laꞌbequi xbey nedaꞌ bunách yödzlyú ni. Cutu caꞌ rbequi xbey cuinaꞌ.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Cutu ruxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Lë ni cutu nac bëꞌ cunabagaꞌa zxguiaꞌ. Xanruꞌ naquëꞌ Nu rbequi xbey nedaꞌ.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Qui lë ni naꞌ, nutu nu ral‑laꞌ cuequi xbeyliꞌ ziꞌal ca gdxin dza qui. Gul‑cö́z dza niꞌ huödëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ Lëꞌ ubijëꞌ ga lnaꞌ le nagachiꞌ ga chul, len uluꞌë lahui le yuꞌu icj ládxiꞌdauꞌgac bunách. Niꞌr Dios ubiꞌë qui queëgac bunách le gun ba laꞌn lequëꞌ ca ral‑laꞌ gunëꞌ.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌadauꞌ, ca nac lë ni, bëꞌa didzaꞌ qui le runtuꞌ netuꞌ, Apolos len nedaꞌ. Huac usëdliꞌ ca runtuꞌ netuꞌ quië gunliꞌ le nayújz lu guich laꞌy, cutu gunliꞌ zxön tu bönniꞌ len cutu uzoaliꞌ tslaꞌl yetúëꞌ.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Nuzxa caz ben ga nacuꞌ liꞌ blau? ¿Bizxa caz bdél‑liꞌnuꞌ liꞌ le cutu bennëꞌ quiuꞌ Dios? Chquiꞌ Lëꞌ bennzëꞌ quiuꞌ lë naꞌ dë lu naꞌu, ¿bizx quië run ba zxön cuinuꞌ, ráquinuꞌ racz quiuꞌ bdél‑liꞌnuꞌ lë naꞌ?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ nadél‑liꞌtërliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rléꞌiliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queëliꞌ? ¿Naruꞌ ráquitsaliꞌ rna bëꞌliꞌ, zal‑laꞌ cutu rna bëꞌtuꞌ netuꞌ? Niꞌa queëꞌ Xanruꞌ Dios rëꞌndaꞌ gna bëꞌliꞌ quië gac gna bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ tsazxö́n.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Runi nedaꞌ nac queëtuꞌ, bönniꞌ gbaz queëꞌ Dios, ca nuzóëꞌ netuꞌ zeajtuꞌ xbanti ca naꞌ rac quequëꞌ bönniꞌ chnarugu quequëꞌ latiëꞌ lahuiꞌ laugac bunách. Nactuꞌ ca tu le tuꞌyutsca bunách yödzlyú ni, lencaꞌ ca tu le tuꞌyutsquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Le rë́ꞌnituꞌ guntuꞌ xchinëꞌ Cristo, ruiꞌtuꞌ bunách latj taqui nactuꞌ cunözi, san lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ racliꞌ szxöni le nacliꞌ queëꞌ Cristo. Lbiꞌiliꞌ ráquiliꞌ chnal‑liꞌ, san taqui bunách nacuídiꞌtuꞌ netuꞌ. Tuꞌzóa netuꞌ tslaꞌl bunách, san tun lbiꞌiliꞌ ba laꞌn.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Ga rdxintë naꞌa dza, rduntuꞌ len rbidxtuꞌ nis. Cutu dë lariꞌ gácutuꞌ. Tun netuꞌ ziꞌ bunách len cutu zoa lidxtuꞌ.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Rusacaꞌ ziꞌ cuintuꞌ, laꞌ netuꞌz runtuꞌ dxin. Tuꞌlídz netuꞌ ziꞌ bunách, san netuꞌ rnabtuꞌ le gaclen lequëꞌ. Taꞌbía ládxiꞌgac netuꞌ bunách, san ruaꞌ rlentuꞌ lei.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Taꞌnë́ꞌ queëtuꞌ, san lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ ruíꞌlentuꞌ lequëꞌ didzaꞌ. Ga rdxintë naꞌa dza nactuꞌ ca bëb qui yödzlyú ni len ca tu le taꞌrúꞌn niꞌl yúguꞌtë bunách.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Ruzujaꞌ queëliꞌ cni lu guich, clëg le rëꞌndaꞌ gunaꞌ ga utuiꞌliꞌ, san rëꞌndaꞌ uzéjniꞌdaꞌ lbiꞌiliꞌ, runaꞌ ca runëꞌ bönniꞌ ruzéjniꞌnëꞌ yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ nadxiꞌinëꞌ lecbiꞌ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Zal‑laꞌ gac laꞌcuaꞌlen lbiꞌiliꞌ zian gayuꞌë bönniꞌ lusëdnëꞌ lbiꞌiliꞌ ca nac queëꞌ Cristo, tuz nu zoa nac ca xuzliꞌ, nu naꞌ ben ga náquiliꞌ queëꞌ Cristo. Lu yöl‑laꞌ naꞌbán cub napliꞌ le dzagliꞌ Cristo, nédaꞌczaꞌ nacaꞌ ca xuzliꞌ le busyöndaꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ dxiꞌa.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca runaꞌ nedaꞌ.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Qui lë ni naꞌ caꞌ rsölaꞌa‑biꞌ queëliꞌ biꞌi Timoteo. Le réjlëꞌbiꞌ Xanruꞌ nacbiꞌ ca zxiꞌnczaꞌ, nacbiꞌ gdu ladxiꞌ, atiꞌ nadxiꞌidaꞌ‑biꞌ. Gunbiꞌ Timoteo ga tsajneyliꞌ yuguꞌ zxba rusëddaꞌ le náquidaꞌ queëꞌ Cristo, yuguꞌ le rusëddaꞌ yúguꞌtë latj laugac yúguꞌtë cöꞌ bunách queëꞌ Cristo.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Laꞌliꞌ run ba zxön cuinliꞌ le ráquiliꞌ cutur udxinaꞌ ga zoaliꞌ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Naꞌa, laꞌ udxinteaꞌ ga zoaliꞌ chquiꞌ gunnëꞌ nedaꞌ latj Xanruꞌ. Niꞌr gáquibeꞌidaꞌ, clëg didzaꞌz tuꞌë bönniꞌ tun ba zxön cuinquëꞌ, san gáquibeꞌidaꞌ chquiꞌ zoalen lequëꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Chquiꞌ nazíꞌ lu naꞌliꞌ rna béꞌinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, cutu nac bëꞌ nac cni le rnazliꞌ caꞌ. Nac bëꞌ nac cni chquiꞌ zoalen lbiꞌiliꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Bizxal rë́ꞌniliꞌ? ¿Naruꞌ rë́ꞌniliꞌ udxinaꞌ ga zoaliꞌ len gbaꞌy, gut quinaꞌ lbiꞌiliꞌ, o len yöl‑laꞌ nadxíꞌi len lu yöl‑laꞌ nöxj ladxiꞌ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.