Lucas 15

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Garaa raꞌ bwiinn nin rusadxihlli impweestu neezaa bwiinn raꞌ nin ayi ruhnn cweenta xlehyi Moisehs gwabiiga raꞌ ba loh Jesuhs tin bacaꞌdxiahga raꞌ ba dxyiꞌdxyi nin guñiꞌ Ñiꞌh.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Cun bwiinn fariseu raꞌ neezaa mwehsu raꞌ nin ruluuꞌyi xlehyi Moisehs guzaꞌloh cañiꞌ tohnta raꞌ ba loh Jesuhs, rahbi raꞌ ba:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Chiꞌchi guleꞌhe Jesuhs cweenta nin guluuꞌyi Ñiꞌh laꞌh raꞌ ba, rahbi Ñiꞌh:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Sidela chyuchiꞌhzi tuhbi tu nahpa tuhbi gaywaꞌh lliꞌhyi ya guizaꞌbi tuhbi ma, ¿tayi nahpadxiꞌh cwachigah tu za noventa y nueve ma loh dahan tin chegadxiꞌhyi tu nin bizaꞌbi hastayi gadxeela ma?,
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 ya chin gadxeela ma gudziiꞌba rwaaꞌyahnn tu ma taantu riahxi tu badxeela ma,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 ya chin gadzihn tu yihdzi tu, chiꞌchi gutiaaꞌha tu nin ruchaꞌga tu cun xpisihn tu, gahbi tu loh raꞌ ba: “Guldxiahxinee naꞌh tin laꞌnbadxeela xiꞌhyihn nin bizaꞌbi.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ziꞌchi naa ziga rucaꞌstoꞌ bwiinn xquidxaꞌh ba loqui nin naa ma. Ziꞌchi gahcaza rucaꞌstoꞌ Dxiohs nin nuu dxibaaꞌ laꞌh chyuchiꞌhzi bwiinn duhlda. Ya sidela rusaguꞌdzistoꞌ bwiinn chi chezah ba xneziuh Dxiohs, mahziru riahxinee duxa xaanjla raꞌ Ñiꞌh laꞌh bwiinn chi que no za noventa y nueve raꞌ ba nin ya zezah zaꞌca xneziuh Ñiꞌh ya naa bwiinn chi xpwiinn Dxiohs.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Rahbiza Jesuhs:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ya chin gadxeela ban, chiꞌchi gutiaaꞌha ba nin ruchaꞌga ba cun xpisihn ba, gahbi ba loh raꞌ ba: “Guldxiahxinee naꞌh tin laꞌnbadxeeꞌla xmweeꞌyihn nin bizaꞌbi.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Rñaazahn loh tu, ziꞌchi gahcaza riahxinee xaanjla Dxiohs nin rii dxibaaꞌ pur nin rusaguꞌdzistoꞌ tuhbi bwiinn duhlda chezah ba xneziuh Dxiohs.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Bwiiꞌyidxyiꞌdxyiza Jesuhs cweenta riiꞌ loh raꞌ ba, rahbi Ñiꞌh:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 ya guyuuꞌ tuhbi dxyih rahbi tuhbi nin laweelda: “Paah, guniꞌhi luꞌh xpiehn luꞌh nin ruhnn tucahri guicaꞌhahn.” Ya chiꞌchi bwiꞌhnn garoolda xpah raꞌ bi hasta naa xteenn ba tin gucaꞌha raꞌ bi hasta ruhnn tucahri laꞌh raꞌ bi.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ya chin guhca paaldaa dxyih, talguꞌnsi batooꞌ nin laweelda garaa hereensi nin badiꞌhi xpaah bi gucaꞌha bi, ya mweeyi chi nuꞌa bi zee bi zihtu hasta stuhbi nasiohn, ya chin badzihn bi riꞌchi baxiꞌn bi xmweeyi bi chi loh gunnaꞌh dxaaba cun loh raꞌ xica cohsa dxaaba.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ya chin barah mweeyi chi baxiꞌn bi, badzihn tuhbi gubihn duxa guihdxyi ziitu hasta nuu bi guzohbaloh ayi xi gahw bi cachiaꞌhn duxa bi.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Chiꞌchi gwachiꞌhyi bi dziꞌn loh tuhbi bwiinn guihdxyi chi guunn bi, ya bwiinn chi badiꞌhi ba dziꞌn guunn bi guyaꞌn bi xcuuchi ba,
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 ya taantu nin bichiaꞌn duxa bi guclaaꞌdzi bi ñahw bi dxihllilaaꞌ nin cayahw raꞌ cuuchi, laasii ayi guyuuꞌ xi ñahw bi nez chi.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 ’Ya gaduhbi cadiiꞌdxi bi trabahjw chi biaꞌñih loh xigaaba bi bwiꞌhnn bi lligaaba nastoꞌ bi: Bwaꞌha, paaldaaru mooza nahpa xpaaꞌhn ruhnn xtsiꞌn ba, hasta ruhnnsohbra nin rahw raꞌ ba, nen naꞌh nezriiꞌ cayahchigubihnaꞌhn.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mejor guibiaꞌgariin hasta nuu xpaaꞌhn, chin gadzihnaꞌhn gaꞌpihn loh ba: “Paah, bayinnahsihn bañiꞌchihn loh Dxiohs cun loh yuꞌbiluꞌh.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ayiru ruhnn marehsa guiñiꞌ luꞌh loon ziga lliiꞌn luꞌh sino que guunn luꞌh trahtu naꞌh ziga tuhbi xmoozasi luꞌh.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Chiꞌchi banaꞌzu nehza bi ziaa bi yihdzi xpaah bi. Zihturooꞌ ru zegadzihn bi chin bwaꞌha xpaah bi laꞌh bi, balahsastoꞌ ba biaa ba laꞌh bi, chiꞌchi biriaꞌhgalluꞌn ba bagachiꞌloh ba laꞌh bi, chin badzihn ba hasta zieꞌ bi, gudiꞌdzi ba gudahw ba rwaaꞌ bi,
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 chiꞌchi rahbi bi loh ba: “Paah, bayinnahsihn laꞌnbañihchi loh luꞌh; ayiru ruhnn tucahri guiñiꞌ luꞌh naꞌh ziga lliiꞌn luꞌh.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per guñiꞌ xpaah bi loh raꞌ xmooza ba, rahbi ba: “Gulcheteꞌhe lahdxi nin mahzi chuhla gahcu bi, nee ñihyi dxieꞌnee tu cuꞌ tu bacwihnnaa bi dxieꞌnee gahca tu tuhbi nehza gueldxyihdxyi gucaꞌh tu ñaaꞌ bi,
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 tin checaꞌha gahca tu tuhbi guunn bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ chiinn tu guidaꞌw nuꞌh tin guidiꞌhnn nuꞌh tuhbi lañihrooꞌ,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 laasii lliiꞌnahn riiꞌ bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba guhchi bi nee nnah gulguiaꞌha laꞌbi bieꞌ; ayi bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba ñwaꞌharuhn loh bi per nnah gulguiaꞌha laꞌbi bieꞌ.”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ya ziꞌchi cayahca, ya stuhbi lliiꞌngaꞌn ba zeguiꞌhnn dziꞌn loh dahan. Ya chin guhlda gubiaꞌgarii bi ziagadzihn gahxu bi rwaaꞌ yihdzi bi chin bihn bi cayuꞌlda raꞌ muusca rigadxiaꞌha raꞌ ba.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Chiꞌchi gudihdxyi bi tuhbi mooza nin zuu riꞌchi gunabadxyiꞌdxyi bi loh ba, rahbi bi: “¿Xixniꞌca cayahca rwaaꞌ yuuꞌ?”
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chiꞌchi rahbi mooza chi: “¿Tayi rwaꞌha luꞌh bwihtsi luꞌh nin gwarraniichi gubiaꞌgarii? Niꞌchin nin gunabwaꞌ xpaah luꞌh bidxiinn nu tuhbi guun bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ tin gaca tuhbi lañih laasii nazaꞌca bwihtsi luꞌh gubiaꞌgarii.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Chin bihn bi garaa niꞌchi ayi nnaa bi dxiuꞌgarii bi yihdzi bi taantu rdxyiꞌchi bi; chiꞌchi biriaꞌ xpaah bi, rahbi ba loh bi: “Xiiꞌhihn, biuꞌgarii.”
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Chiꞌchi rahbi bi loh xpaah bi: “Bwaꞌha, paaldaala yihza cayuꞌnnahn dziꞌn loh luꞌh ruzoꞌbadxiaagahn garaa dxyiꞌdxyi nin rñiꞌ luꞌh loon nen nin tuhbi chihva biꞌtuꞌhn ayi baniꞌhi luꞌh ñahchi ñahcachaꞌyi tuhbi guelwahw para nin ruchaꞌgaꞌhn;
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 per bayinnahsihn laꞌlliiꞌn luꞌh nin baxiꞌn xmweeyi luꞌh loh raꞌ gunnaꞌh dxaaba bieꞌ yannah gunabwaꞌ luꞌh guhchi tuhbi guun bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ caguihn luꞌh bi.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ’Chiꞌchi rahbi xpaah bi loh bi: “Xiiꞌhihn, loh gahcan zuu luꞌh, nee garaa nin naꞌpahn naa xteenn luꞌh.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Per nnah ruhn marehsa guidiꞌhnn nuꞌh lañih dxiahxi nuꞌh laasii bwaꞌha laꞌbwihtsi luꞌh nin bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba guhchi ayiru ñwaꞌhan loh ñiꞌh laꞌbi bieꞌ niꞌchin riahxiꞌhn.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.