Lucas 15
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs ARIB
1 Garaa raꞌ bwiinn nin rusadxihlli impweestu neezaa bwiinn raꞌ nin ayi ruhnn cweenta xlehyi Moisehs gwabiiga raꞌ ba loh Jesuhs tin bacaꞌdxiahga raꞌ ba dxyiꞌdxyi nin guñiꞌ Ñiꞌh.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Cun bwiinn fariseu raꞌ neezaa mwehsu raꞌ nin ruluuꞌyi xlehyi Moisehs guzaꞌloh cañiꞌ tohnta raꞌ ba loh Jesuhs, rahbi raꞌ ba:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Chiꞌchi guleꞌhe Jesuhs cweenta nin guluuꞌyi Ñiꞌh laꞌh raꞌ ba, rahbi Ñiꞌh:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Sidela chyuchiꞌhzi tuhbi tu nahpa tuhbi gaywaꞌh lliꞌhyi ya guizaꞌbi tuhbi ma, ¿tayi nahpadxiꞌh cwachigah tu za noventa y nueve ma loh dahan tin chegadxiꞌhyi tu nin bizaꞌbi hastayi gadxeela ma?,
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 ya chin gadxeela ma gudziiꞌba rwaaꞌyahnn tu ma taantu riahxi tu badxeela ma,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ya chin gadzihn tu yihdzi tu, chiꞌchi gutiaaꞌha tu nin ruchaꞌga tu cun xpisihn tu, gahbi tu loh raꞌ ba: “Guldxiahxinee naꞌh tin laꞌnbadxeela xiꞌhyihn nin bizaꞌbi.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ziꞌchi naa ziga rucaꞌstoꞌ bwiinn xquidxaꞌh ba loqui nin naa ma. Ziꞌchi gahcaza rucaꞌstoꞌ Dxiohs nin nuu dxibaaꞌ laꞌh chyuchiꞌhzi bwiinn duhlda. Ya sidela rusaguꞌdzistoꞌ bwiinn chi chezah ba xneziuh Dxiohs, mahziru riahxinee duxa xaanjla raꞌ Ñiꞌh laꞌh bwiinn chi que no za noventa y nueve raꞌ ba nin ya zezah zaꞌca xneziuh Ñiꞌh ya naa bwiinn chi xpwiinn Dxiohs.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Rahbiza Jesuhs:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ya chin gadxeela ban, chiꞌchi gutiaaꞌha ba nin ruchaꞌga ba cun xpisihn ba, gahbi ba loh raꞌ ba: “Guldxiahxinee naꞌh tin laꞌnbadxeeꞌla xmweeꞌyihn nin bizaꞌbi.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Rñaazahn loh tu, ziꞌchi gahcaza riahxinee xaanjla Dxiohs nin rii dxibaaꞌ pur nin rusaguꞌdzistoꞌ tuhbi bwiinn duhlda chezah ba xneziuh Dxiohs.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Bwiiꞌyidxyiꞌdxyiza Jesuhs cweenta riiꞌ loh raꞌ ba, rahbi Ñiꞌh:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 ya guyuuꞌ tuhbi dxyih rahbi tuhbi nin laweelda: “Paah, guniꞌhi luꞌh xpiehn luꞌh nin ruhnn tucahri guicaꞌhahn.” Ya chiꞌchi bwiꞌhnn garoolda xpah raꞌ bi hasta naa xteenn ba tin gucaꞌha raꞌ bi hasta ruhnn tucahri laꞌh raꞌ bi.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ya chin guhca paaldaa dxyih, talguꞌnsi batooꞌ nin laweelda garaa hereensi nin badiꞌhi xpaah bi gucaꞌha bi, ya mweeyi chi nuꞌa bi zee bi zihtu hasta stuhbi nasiohn, ya chin badzihn bi riꞌchi baxiꞌn bi xmweeyi bi chi loh gunnaꞌh dxaaba cun loh raꞌ xica cohsa dxaaba.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ya chin barah mweeyi chi baxiꞌn bi, badzihn tuhbi gubihn duxa guihdxyi ziitu hasta nuu bi guzohbaloh ayi xi gahw bi cachiaꞌhn duxa bi.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Chiꞌchi gwachiꞌhyi bi dziꞌn loh tuhbi bwiinn guihdxyi chi guunn bi, ya bwiinn chi badiꞌhi ba dziꞌn guunn bi guyaꞌn bi xcuuchi ba,
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 ya taantu nin bichiaꞌn duxa bi guclaaꞌdzi bi ñahw bi dxihllilaaꞌ nin cayahw raꞌ cuuchi, laasii ayi guyuuꞌ xi ñahw bi nez chi.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 ’Ya gaduhbi cadiiꞌdxi bi trabahjw chi biaꞌñih loh xigaaba bi bwiꞌhnn bi lligaaba nastoꞌ bi: Bwaꞌha, paaldaaru mooza nahpa xpaaꞌhn ruhnn xtsiꞌn ba, hasta ruhnnsohbra nin rahw raꞌ ba, nen naꞌh nezriiꞌ cayahchigubihnaꞌhn.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mejor guibiaꞌgariin hasta nuu xpaaꞌhn, chin gadzihnaꞌhn gaꞌpihn loh ba: “Paah, bayinnahsihn bañiꞌchihn loh Dxiohs cun loh yuꞌbiluꞌh.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ayiru ruhnn marehsa guiñiꞌ luꞌh loon ziga lliiꞌn luꞌh sino que guunn luꞌh trahtu naꞌh ziga tuhbi xmoozasi luꞌh.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Chiꞌchi banaꞌzu nehza bi ziaa bi yihdzi xpaah bi. Zihturooꞌ ru zegadzihn bi chin bwaꞌha xpaah bi laꞌh bi, balahsastoꞌ ba biaa ba laꞌh bi, chiꞌchi biriaꞌhgalluꞌn ba bagachiꞌloh ba laꞌh bi, chin badzihn ba hasta zieꞌ bi, gudiꞌdzi ba gudahw ba rwaaꞌ bi,
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 chiꞌchi rahbi bi loh ba: “Paah, bayinnahsihn laꞌnbañihchi loh luꞌh; ayiru ruhnn tucahri guiñiꞌ luꞌh naꞌh ziga lliiꞌn luꞌh.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per guñiꞌ xpaah bi loh raꞌ xmooza ba, rahbi ba: “Gulcheteꞌhe lahdxi nin mahzi chuhla gahcu bi, nee ñihyi dxieꞌnee tu cuꞌ tu bacwihnnaa bi dxieꞌnee gahca tu tuhbi nehza gueldxyihdxyi gucaꞌh tu ñaaꞌ bi,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 tin checaꞌha gahca tu tuhbi guunn bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ chiinn tu guidaꞌw nuꞌh tin guidiꞌhnn nuꞌh tuhbi lañihrooꞌ,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 laasii lliiꞌnahn riiꞌ bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba guhchi bi nee nnah gulguiaꞌha laꞌbi bieꞌ; ayi bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba ñwaꞌharuhn loh bi per nnah gulguiaꞌha laꞌbi bieꞌ.”
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ya ziꞌchi cayahca, ya stuhbi lliiꞌngaꞌn ba zeguiꞌhnn dziꞌn loh dahan. Ya chin guhlda gubiaꞌgarii bi ziagadzihn gahxu bi rwaaꞌ yihdzi bi chin bihn bi cayuꞌlda raꞌ muusca rigadxiaꞌha raꞌ ba.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Chiꞌchi gudihdxyi bi tuhbi mooza nin zuu riꞌchi gunabadxyiꞌdxyi bi loh ba, rahbi bi: “¿Xixniꞌca cayahca rwaaꞌ yuuꞌ?”
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chiꞌchi rahbi mooza chi: “¿Tayi rwaꞌha luꞌh bwihtsi luꞌh nin gwarraniichi gubiaꞌgarii? Niꞌchin nin gunabwaꞌ xpaah luꞌh bidxiinn nu tuhbi guun bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ tin gaca tuhbi lañih laasii nazaꞌca bwihtsi luꞌh gubiaꞌgarii.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Chin bihn bi garaa niꞌchi ayi nnaa bi dxiuꞌgarii bi yihdzi bi taantu rdxyiꞌchi bi; chiꞌchi biriaꞌ xpaah bi, rahbi ba loh bi: “Xiiꞌhihn, biuꞌgarii.”
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Chiꞌchi rahbi bi loh xpaah bi: “Bwaꞌha, paaldaala yihza cayuꞌnnahn dziꞌn loh luꞌh ruzoꞌbadxiaagahn garaa dxyiꞌdxyi nin rñiꞌ luꞌh loon nen nin tuhbi chihva biꞌtuꞌhn ayi baniꞌhi luꞌh ñahchi ñahcachaꞌyi tuhbi guelwahw para nin ruchaꞌgaꞌhn;
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 per bayinnahsihn laꞌlliiꞌn luꞌh nin baxiꞌn xmweeyi luꞌh loh raꞌ gunnaꞌh dxaaba bieꞌ yannah gunabwaꞌ luꞌh guhchi tuhbi guun bweezuꞌhn nin mahzi narooꞌ caguihn luꞌh bi.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ’Chiꞌchi rahbi xpaah bi loh bi: “Xiiꞌhihn, loh gahcan zuu luꞌh, nee garaa nin naꞌpahn naa xteenn luꞌh.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Per nnah ruhn marehsa guidiꞌhnn nuꞌh lañih dxiahxi nuꞌh laasii bwaꞌha laꞌbwihtsi luꞌh nin bwiꞌhnnaꞌhn lligaaba guhchi ayiru ñwaꞌhan loh ñiꞌh laꞌbi bieꞌ niꞌchin riahxiꞌhn.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.