Atos 27
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs VC
1 Biaꞌhan dxyiꞌdxyi raꞌ ba xi dxyih choo nu laꞌn tuhbi barcu para choo nu Italia. Pahblu cun snuhn bwiinn nin ñieꞌw biahca raꞌ ba ntriehgu loh tuhbi capitahn nin biriaꞌhlah Juliu. Rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu, naa raꞌ ba tuhbi batayohn nin laa Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ya bachicaꞌh nu laꞌn barcu xteenn Adramitiu nin guzee para Asia, ya zoozah nu laꞌn barcu tuhsi cun Aristarcu bwiinn guihdxyi Tesalónica xteenn naciohn Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ya chin barah gueꞌla badzihn nu pwertu xteenn guihdxyi Sidohn; riꞌchi bwiꞌhnn Juliu bwen duxa laꞌh Pahblu laasii basaaꞌn ba gwahguiaꞌha Pahblu cuun raꞌ xamihgu ba tin bayihdxyi ba laꞌh raꞌ ba.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Ya chin bariaꞌh nu Sidohn, bachidiiꞌdxi nu isla nin laa Chipre nin biaꞌhan xlahdu rabwehsa nu, pur bwih nin zuu hohra chi guriin zeeꞌhen zeeneeꞌhen barcu niꞌchin ayi chyu gwah lahda derehchu,
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 niꞌchin bachidiiꞌdxi nu gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Cilicia cun Panfilia, ya seguihdu badzihn nu rwaaꞌ guihdxyi Mira xteenn Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Riꞌchi biuuꞌnbwaꞌ capitahn xteenn raꞌ suldahdu tuhbi barcu nin zee nez guihdxyi Alejandria. Barcu chi guzee hasta Italia, chiꞌchi nnah raꞌ ba laꞌn barcu rii guzoo nu.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ziahan dxyih guzahnee barcu laꞌhnu chiꞌlaaꞌdzi, ya trabahjw duxa badzihn nu rwaaꞌ isla Gnidu, laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ nez hasta zoo nu, chiꞌchi bachidiiꞌdxi nu rwaaꞌ guihdxyi Salmohn, biahyinee barcu laꞌnu cweeꞌ isla nin laa Creta.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ya loh trabahjw duxatiiꞌ riiꞌ, badzihnnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ nez cweeꞌ isla Creta, chiꞌchiyi badzihn nu tuhbi hasta laa buenos pwertos, gahxugah guihdxyi Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Riꞌchi guhcataꞌh nu zirooꞌ chieempa laasii badzihn dxyih raꞌ nin rucwaaꞌhan raꞌ bwiinn Israel ziga loh bweꞌhw nahlda, nee zigala rulluꞌhn rriezgu sah raꞌ barcu loh ñihsadoꞌ loh bweꞌhw raꞌ chi, niꞌchin rahbi Pahblu loh raꞌ bwiinn:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Xamihgu raꞌn, rahcabwaꞌn rulluꞌhn rriezgu, ñihchiloh carga xteenn barcu nee ayi niꞌchisidxiꞌh sino que pweda hasta nee xquelnabahan raꞌnuꞌh.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Per capitahn xteenn raꞌ suldahdu mahzi bwiꞌhnn cweenta ba xchiꞌdxyi nin naa xteenn ñiꞌh barcu cun neezaa laꞌh bwiinn nin rusazah barcu chi o sea capitahn xteenn barcu, ya dxiꞌdxyi raꞌ nin guñiꞌ Pahblu ayi gwachii stoꞌ raꞌ ban.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ya pwertu chi ayi xi bwen ñiaꞌhan raꞌ ba loh bweꞌhw raꞌ nin rahca nahlda duxa, ya niꞌchin garaa raꞌ ba bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba mahs chaꞌyi gariaꞌh nu riiꞌ tin para guunn raꞌ ba jweersi guidiaꞌhan zuhnn raꞌ ba gahn gadzihn raꞌ ba guihdxyi Fenice tuhbi pwertu xteenn Creta tin riꞌchi ñutiꞌdxi raꞌ ba bweꞌhw nahlda.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Chiꞌchi guzoꞌbaloh tuhbi bwih biꞌtuꞌhn nez lahdu ñaaꞌ gueeta, niꞌchin bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba nastoꞌ raꞌ ba ayi ru xi rriezgu loh biahja chi, ya cun zee raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Creta,
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 per balaaquiꞌhnsi rahca zoozah nu loh ñihsadoꞌ chin guzohbaloh tuhbi bwih duxa nin laa Euroclidohn nin guluuꞌbiahchi duxa laꞌh barcu nin zoo nu laꞌn ñiꞌh.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Guzaꞌloh gooꞌballehxa bwih duxa chi laꞌh barcu ya coma ayi nuu xa ñidiꞌhnn nu cun bwih duxa chi mejor basaaꞌn nu zenee bwih chi laꞌh barcu.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Bachidiiꞌdxi nu cweeꞌ tuhbi isla biꞌtuꞌhn nin laa Claudia, ya trabahjw duxa bacaꞌh nu canua nin naa salvavida laꞌn barcu,
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 yaque guyaꞌloh bacaꞌh nu canua chi laꞌn barcu chiꞌchi bazuh raꞌ ba duꞌh gaduhbi tihxi barcu tin guhca chihpan tin ayi guibihyin. Ya ziga rdxyihbi raꞌ ba chechuu barcu chi loh yuhlli xteenn isla nin laa Sirte nin nuu loh ñihsadoꞌ, niꞌchin nin batehta raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin caa yihca barcu chi, tin ziꞌchi zalliaꞌyiꞌhn guluuꞌnbwih bwih chi laꞌh barcu.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ya chin barah gueꞌla, mahzi ru zuu bwih duxa chi neezaa mahziru cagariꞌh duxan laꞌh barcu chi loh nin zeezahan, chiꞌchi gucaꞌh raꞌ ba nuhn carga bazaꞌhla raꞌ ban loh ñihsadoꞌ.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ya nin riohnna dxyih cun naa gahca nu bazaꞌhla nu garaa xtraxta barcu loh ñihsadoꞌ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Chin laꞌpaaldaa dxyih guhca ñeꞌw loh gubihdxyi, nin dxih llaaꞌndxibaaꞌ ayi chyu rwaꞌha gueꞌla laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ chi, niꞌchin bidiꞌhnn nu lligaaba zahchi nu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Nee laasii naala xchih rooꞌ ayi chyu rahw, chiꞌchi gwazuꞌnchii Pahblu galaayi raꞌ xcompañehru ba ziga zeꞌ raꞌ ba laꞌn barcu chi rahbi ba:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Per nnah gulcwahchidxyii stoꞌ tu, ayi xi lligaaba guunn ru tu, laasii nin tuhbi nuꞌh ayi chyu gachi nicla laꞌh barcu ñihchiloh,
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 laasii nnagueꞌla baluuꞌyiloh tuhbi xanjla Dxiohs nin naa Xchiohsaꞌhn loon nee ruhnnzahn xtsiꞌn Ñiꞌh,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 chiꞌchi nnah Ñiꞌh loon: “Ayi guidxyihbi luꞌh Pahblu laasii nahpaa chee luꞌh loh rrehyi César, ya pur yiꞌh niꞌchin nin zutaꞌh Dxiohs laꞌh garaa raꞌ nin zeꞌnee luꞌh laꞌn barcu loh guelguhchi.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Niꞌchin nin cañiꞌn loh yuꞌbitu ayi guidxyihbi tu laasii naꞌh riachii stoꞌn xchiꞌdxyi Dxiohs niꞌchin nin naꞌpahn siguhra zizoꞌba xchiꞌdxyi Dxiohs ziga gunnah xaanjla Dxiohs loon.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Per zariaꞌcaa nuꞌh gahxu tuhbi isla.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Nee tuhbi gueꞌla yaque gudiiꞌdxi chiohpa xmahn nin zezahnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ Adria nezii neziꞌchi pur bwih duxa chi, ya mahs garoolda gueꞌlan badiꞌhi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ nin rusazah barcu cweenta laꞌbarcu zalliaaꞌh guilluhbi loh yuh,
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 chiꞌchi badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gu zalliaaꞌ cayaꞌdxyi guilluhbi barcu loh yuh llaaꞌn ñihsadoꞌ riꞌchi badiꞌxi raꞌ ba nuu zigachiꞌh galdabitsiꞌ bixoꞌpa metru, ya mahs delanta badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ hasta llaaꞌn ñihsa za gahldaabigahdzi si metru laꞌh xbarcu raꞌ ba guilluhbi la loh yuh.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ya pur nin bidxyihbi duxa raꞌ ba ñicaꞌnchii barcu yihca dxiah, bacaꞌh raꞌ ba tahpa dxiꞌba rooꞌ nin naa ziga ansuelu cweeꞌhen, ya rdxyihbi duxa raꞌ ba oquisiehra raꞌ ba dxiaꞌñihgah.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ya seguihdu bwiꞌhnn raꞌ bwiinn nin rusazah barcu chi lligaaba ñulluꞌn raꞌ ba, ya guzoꞌbaloh cagateꞌta raꞌ ba canua chi loh ñihsa, ya cayuhnn raꞌ ba zigazi nin guzaguꞌhla dxiꞌba gandxu nin naa ziga ansuelu loh ñihsa.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ya chin guhcabwaꞌ Pahblu ziꞌchi guunn raꞌ ba, chiꞌchi guñiꞌ ba loh capitahn xteenn raꞌ suldahdu cun neezaa loh raꞌ suldahdu guñiꞌ Pahblu rahbi ba:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ya chiꞌchi bachyuuꞌga raꞌ suldahdu duꞌh nin naꞌzu laꞌh canua chi tin biaaban llaaꞌn ñihsadoꞌ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ya natehrun guñiꞌnee Pahblu laꞌh raꞌ ba tin gahw raꞌ ba, rahbi ba:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Nnah gulgahw tin gaca guzoꞌballaa tu loh ñihsadoꞌ ayiru xi lligaaba guunn tu laasii nin tuhbi dxyichyihca tu ayi ñihchiloh.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ya chin guluhlla guñiꞌ Pahblu loh raꞌ ba, chiꞌchi gucaꞌha ba tuhbi pahn, chiꞌchi badiꞌhi ba guel zuxchiilli laꞌh Dxiohs nezloh garaa raꞌ ba, chiꞌchi gutaaꞌha ba pahn chi cayahw ba.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Chiꞌchiyi bieꞌgahn, neezaa raꞌ ba gudahw raꞌ ba.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ya garaa nu naa nu ziga chiohpa gaywaꞌh cun setenta y seis bwiinn.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ya chin guluhlla gudahw raꞌ ba chiꞌchi bazaꞌhla raꞌ ba buhxa trihgu loh ñihsadoꞌ laasii tin basihsi barcu chi.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ya chin biaꞌñih zaꞌca, ayi riuꞌnbwaꞌ raꞌ bwiinn raꞌ nin rusazah barcu yuh raꞌ chi, per bwaꞌha raꞌ ba tuhbi guiꞌw nin naa llehcu ñihsadoꞌ, ya bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba sidela chebiiga ru barcu gahxu riꞌchi zibihyin,
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 niꞌchin bachyuuꞌga raꞌ ba duꞌh raꞌ nin yiꞌbiiduꞌh llaaꞌn raꞌ gaandxu dxiꞌba nin naꞌzu laꞌh barcu, chiꞌchi baxachiza raꞌ ba yahga nin rusazah laꞌh barcu nee cun neezaa bateesa raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin rnaꞌzu bwih, guleeza raꞌ ba lahdu hasta nez naa delanta barcu tin ziꞌchi bacaꞌhnaa bwih laꞌh barcu mahziru serca rwaaꞌ ñihsadoꞌ.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ya gwanee bwih laꞌh barcu chi hasta radxaꞌga chiohpa cwaꞌh ñihsa, ya riꞌchi guzaꞌbiyihca barcu laꞌn yuhlli loh ñihsadoꞌ gahca, ya seguihdu guzaꞌloh cabihyi nez llaaꞌn barcu cun jweersi xteenn ñihsadoꞌ chi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ya guclaaꞌdzi raꞌ suldahdu ñachi raꞌ bwiinn prehsu tin ayi guzoꞌballaa raꞌ ba ñihsa gulluꞌn raꞌ ba.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Per ayi guziꞌguehlda capitahn ñuhnn raꞌ suldahdu ziꞌchi laasii ayi xclaaꞌdzi capitahn chi gachi Pahblu mejor gunabwaꞌ ba galoh raꞌ nin rahca ruzoꞌballaa ñihsa guichiehsa loh ñihsadoꞌ tin gadzihn raꞌ ba loh yuh bihdzi,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 chiꞌchi bariaꞌh raꞌ bwiinn nin ayi nuu guzoꞌballaa ñihsa, chiꞌchi ziaganaꞌhla raꞌ ba laꞌh raꞌ ba cun loh tahblu raꞌ o tuhbi taaꞌha yahga nin gubihyi barcu, ya ziꞌchizi guyaꞌloh bariaꞌcaa raꞌ ba loh yuh bihdzi.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.