Atos 27

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Biaꞌhan dxyiꞌdxyi raꞌ ba xi dxyih choo nu laꞌn tuhbi barcu para choo nu Italia. Pahblu cun snuhn bwiinn nin ñieꞌw biahca raꞌ ba ntriehgu loh tuhbi capitahn nin biriaꞌhlah Juliu. Rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu, naa raꞌ ba tuhbi batayohn nin laa Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ya bachicaꞌh nu laꞌn barcu xteenn Adramitiu nin guzee para Asia, ya zoozah nu laꞌn barcu tuhsi cun Aristarcu bwiinn guihdxyi Tesalónica xteenn naciohn Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ya chin barah gueꞌla badzihn nu pwertu xteenn guihdxyi Sidohn; riꞌchi bwiꞌhnn Juliu bwen duxa laꞌh Pahblu laasii basaaꞌn ba gwahguiaꞌha Pahblu cuun raꞌ xamihgu ba tin bayihdxyi ba laꞌh raꞌ ba.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ya chin bariaꞌh nu Sidohn, bachidiiꞌdxi nu isla nin laa Chipre nin biaꞌhan xlahdu rabwehsa nu, pur bwih nin zuu hohra chi guriin zeeꞌhen zeeneeꞌhen barcu niꞌchin ayi chyu gwah lahda derehchu,
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 niꞌchin bachidiiꞌdxi nu gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Cilicia cun Panfilia, ya seguihdu badzihn nu rwaaꞌ guihdxyi Mira xteenn Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Riꞌchi biuuꞌnbwaꞌ capitahn xteenn raꞌ suldahdu tuhbi barcu nin zee nez guihdxyi Alejandria. Barcu chi guzee hasta Italia, chiꞌchi nnah raꞌ ba laꞌn barcu rii guzoo nu.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ziahan dxyih guzahnee barcu laꞌhnu chiꞌlaaꞌdzi, ya trabahjw duxa badzihn nu rwaaꞌ isla Gnidu, laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ nez hasta zoo nu, chiꞌchi bachidiiꞌdxi nu rwaaꞌ guihdxyi Salmohn, biahyinee barcu laꞌnu cweeꞌ isla nin laa Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ya loh trabahjw duxatiiꞌ riiꞌ, badzihnnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ nez cweeꞌ isla Creta, chiꞌchiyi badzihn nu tuhbi hasta laa buenos pwertos, gahxugah guihdxyi Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Riꞌchi guhcataꞌh nu zirooꞌ chieempa laasii badzihn dxyih raꞌ nin rucwaaꞌhan raꞌ bwiinn Israel ziga loh bweꞌhw nahlda, nee zigala rulluꞌhn rriezgu sah raꞌ barcu loh ñihsadoꞌ loh bweꞌhw raꞌ chi, niꞌchin rahbi Pahblu loh raꞌ bwiinn:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Xamihgu raꞌn, rahcabwaꞌn rulluꞌhn rriezgu, ñihchiloh carga xteenn barcu nee ayi niꞌchisidxiꞌh sino que pweda hasta nee xquelnabahan raꞌnuꞌh.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Per capitahn xteenn raꞌ suldahdu mahzi bwiꞌhnn cweenta ba xchiꞌdxyi nin naa xteenn ñiꞌh barcu cun neezaa laꞌh bwiinn nin rusazah barcu chi o sea capitahn xteenn barcu, ya dxiꞌdxyi raꞌ nin guñiꞌ Pahblu ayi gwachii stoꞌ raꞌ ban.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ya pwertu chi ayi xi bwen ñiaꞌhan raꞌ ba loh bweꞌhw raꞌ nin rahca nahlda duxa, ya niꞌchin garaa raꞌ ba bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba mahs chaꞌyi gariaꞌh nu riiꞌ tin para guunn raꞌ ba jweersi guidiaꞌhan zuhnn raꞌ ba gahn gadzihn raꞌ ba guihdxyi Fenice tuhbi pwertu xteenn Creta tin riꞌchi ñutiꞌdxi raꞌ ba bweꞌhw nahlda.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Chiꞌchi guzoꞌbaloh tuhbi bwih biꞌtuꞌhn nez lahdu ñaaꞌ gueeta, niꞌchin bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba nastoꞌ raꞌ ba ayi ru xi rriezgu loh biahja chi, ya cun zee raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Creta,
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 per balaaquiꞌhnsi rahca zoozah nu loh ñihsadoꞌ chin guzohbaloh tuhbi bwih duxa nin laa Euroclidohn nin guluuꞌbiahchi duxa laꞌh barcu nin zoo nu laꞌn ñiꞌh.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Guzaꞌloh gooꞌballehxa bwih duxa chi laꞌh barcu ya coma ayi nuu xa ñidiꞌhnn nu cun bwih duxa chi mejor basaaꞌn nu zenee bwih chi laꞌh barcu.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Bachidiiꞌdxi nu cweeꞌ tuhbi isla biꞌtuꞌhn nin laa Claudia, ya trabahjw duxa bacaꞌh nu canua nin naa salvavida laꞌn barcu,
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 yaque guyaꞌloh bacaꞌh nu canua chi laꞌn barcu chiꞌchi bazuh raꞌ ba duꞌh gaduhbi tihxi barcu tin guhca chihpan tin ayi guibihyin. Ya ziga rdxyihbi raꞌ ba chechuu barcu chi loh yuhlli xteenn isla nin laa Sirte nin nuu loh ñihsadoꞌ, niꞌchin nin batehta raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin caa yihca barcu chi, tin ziꞌchi zalliaꞌyiꞌhn guluuꞌnbwih bwih chi laꞌh barcu.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ya chin barah gueꞌla, mahzi ru zuu bwih duxa chi neezaa mahziru cagariꞌh duxan laꞌh barcu chi loh nin zeezahan, chiꞌchi gucaꞌh raꞌ ba nuhn carga bazaꞌhla raꞌ ban loh ñihsadoꞌ.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ya nin riohnna dxyih cun naa gahca nu bazaꞌhla nu garaa xtraxta barcu loh ñihsadoꞌ.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Chin laꞌpaaldaa dxyih guhca ñeꞌw loh gubihdxyi, nin dxih llaaꞌndxibaaꞌ ayi chyu rwaꞌha gueꞌla laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ chi, niꞌchin bidiꞌhnn nu lligaaba zahchi nu.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nee laasii naala xchih rooꞌ ayi chyu rahw, chiꞌchi gwazuꞌnchii Pahblu galaayi raꞌ xcompañehru ba ziga zeꞌ raꞌ ba laꞌn barcu chi rahbi ba:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Per nnah gulcwahchidxyii stoꞌ tu, ayi xi lligaaba guunn ru tu, laasii nin tuhbi nuꞌh ayi chyu gachi nicla laꞌh barcu ñihchiloh,
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 laasii nnagueꞌla baluuꞌyiloh tuhbi xanjla Dxiohs nin naa Xchiohsaꞌhn loon nee ruhnnzahn xtsiꞌn Ñiꞌh,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 chiꞌchi nnah Ñiꞌh loon: “Ayi guidxyihbi luꞌh Pahblu laasii nahpaa chee luꞌh loh rrehyi César, ya pur yiꞌh niꞌchin nin zutaꞌh Dxiohs laꞌh garaa raꞌ nin zeꞌnee luꞌh laꞌn barcu loh guelguhchi.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Niꞌchin nin cañiꞌn loh yuꞌbitu ayi guidxyihbi tu laasii naꞌh riachii stoꞌn xchiꞌdxyi Dxiohs niꞌchin nin naꞌpahn siguhra zizoꞌba xchiꞌdxyi Dxiohs ziga gunnah xaanjla Dxiohs loon.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Per zariaꞌcaa nuꞌh gahxu tuhbi isla.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Nee tuhbi gueꞌla yaque gudiiꞌdxi chiohpa xmahn nin zezahnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ Adria nezii neziꞌchi pur bwih duxa chi, ya mahs garoolda gueꞌlan badiꞌhi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ nin rusazah barcu cweenta laꞌbarcu zalliaaꞌh guilluhbi loh yuh,
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 chiꞌchi badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gu zalliaaꞌ cayaꞌdxyi guilluhbi barcu loh yuh llaaꞌn ñihsadoꞌ riꞌchi badiꞌxi raꞌ ba nuu zigachiꞌh galdabitsiꞌ bixoꞌpa metru, ya mahs delanta badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ hasta llaaꞌn ñihsa za gahldaabigahdzi si metru laꞌh xbarcu raꞌ ba guilluhbi la loh yuh.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ya pur nin bidxyihbi duxa raꞌ ba ñicaꞌnchii barcu yihca dxiah, bacaꞌh raꞌ ba tahpa dxiꞌba rooꞌ nin naa ziga ansuelu cweeꞌhen, ya rdxyihbi duxa raꞌ ba oquisiehra raꞌ ba dxiaꞌñihgah.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ya seguihdu bwiꞌhnn raꞌ bwiinn nin rusazah barcu chi lligaaba ñulluꞌn raꞌ ba, ya guzoꞌbaloh cagateꞌta raꞌ ba canua chi loh ñihsa, ya cayuhnn raꞌ ba zigazi nin guzaguꞌhla dxiꞌba gandxu nin naa ziga ansuelu loh ñihsa.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Ya chin guhcabwaꞌ Pahblu ziꞌchi guunn raꞌ ba, chiꞌchi guñiꞌ ba loh capitahn xteenn raꞌ suldahdu cun neezaa loh raꞌ suldahdu guñiꞌ Pahblu rahbi ba:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ya chiꞌchi bachyuuꞌga raꞌ suldahdu duꞌh nin naꞌzu laꞌh canua chi tin biaaban llaaꞌn ñihsadoꞌ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Ya natehrun guñiꞌnee Pahblu laꞌh raꞌ ba tin gahw raꞌ ba, rahbi ba:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Nnah gulgahw tin gaca guzoꞌballaa tu loh ñihsadoꞌ ayiru xi lligaaba guunn tu laasii nin tuhbi dxyichyihca tu ayi ñihchiloh.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ya chin guluhlla guñiꞌ Pahblu loh raꞌ ba, chiꞌchi gucaꞌha ba tuhbi pahn, chiꞌchi badiꞌhi ba guel zuxchiilli laꞌh Dxiohs nezloh garaa raꞌ ba, chiꞌchi gutaaꞌha ba pahn chi cayahw ba.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Chiꞌchiyi bieꞌgahn, neezaa raꞌ ba gudahw raꞌ ba.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ya garaa nu naa nu ziga chiohpa gaywaꞌh cun setenta y seis bwiinn.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ya chin guluhlla gudahw raꞌ ba chiꞌchi bazaꞌhla raꞌ ba buhxa trihgu loh ñihsadoꞌ laasii tin basihsi barcu chi.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ya chin biaꞌñih zaꞌca, ayi riuꞌnbwaꞌ raꞌ bwiinn raꞌ nin rusazah barcu yuh raꞌ chi, per bwaꞌha raꞌ ba tuhbi guiꞌw nin naa llehcu ñihsadoꞌ, ya bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba sidela chebiiga ru barcu gahxu riꞌchi zibihyin,
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 niꞌchin bachyuuꞌga raꞌ ba duꞌh raꞌ nin yiꞌbiiduꞌh llaaꞌn raꞌ gaandxu dxiꞌba nin naꞌzu laꞌh barcu, chiꞌchi baxachiza raꞌ ba yahga nin rusazah laꞌh barcu nee cun neezaa bateesa raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin rnaꞌzu bwih, guleeza raꞌ ba lahdu hasta nez naa delanta barcu tin ziꞌchi bacaꞌhnaa bwih laꞌh barcu mahziru serca rwaaꞌ ñihsadoꞌ.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ya gwanee bwih laꞌh barcu chi hasta radxaꞌga chiohpa cwaꞌh ñihsa, ya riꞌchi guzaꞌbiyihca barcu laꞌn yuhlli loh ñihsadoꞌ gahca, ya seguihdu guzaꞌloh cabihyi nez llaaꞌn barcu cun jweersi xteenn ñihsadoꞌ chi.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ya guclaaꞌdzi raꞌ suldahdu ñachi raꞌ bwiinn prehsu tin ayi guzoꞌballaa raꞌ ba ñihsa gulluꞌn raꞌ ba.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Per ayi guziꞌguehlda capitahn ñuhnn raꞌ suldahdu ziꞌchi laasii ayi xclaaꞌdzi capitahn chi gachi Pahblu mejor gunabwaꞌ ba galoh raꞌ nin rahca ruzoꞌballaa ñihsa guichiehsa loh ñihsadoꞌ tin gadzihn raꞌ ba loh yuh bihdzi,
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 chiꞌchi bariaꞌh raꞌ bwiinn nin ayi nuu guzoꞌballaa ñihsa, chiꞌchi ziaganaꞌhla raꞌ ba laꞌh raꞌ ba cun loh tahblu raꞌ o tuhbi taaꞌha yahga nin gubihyi barcu, ya ziꞌchizi guyaꞌloh bariaꞌcaa raꞌ ba loh yuh bihdzi.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.