Atos 27

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Biaꞌhan dxyiꞌdxyi raꞌ ba xi dxyih choo nu laꞌn tuhbi barcu para choo nu Italia. Pahblu cun snuhn bwiinn nin ñieꞌw biahca raꞌ ba ntriehgu loh tuhbi capitahn nin biriaꞌhlah Juliu. Rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu, naa raꞌ ba tuhbi batayohn nin laa Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ya bachicaꞌh nu laꞌn barcu xteenn Adramitiu nin guzee para Asia, ya zoozah nu laꞌn barcu tuhsi cun Aristarcu bwiinn guihdxyi Tesalónica xteenn naciohn Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ya chin barah gueꞌla badzihn nu pwertu xteenn guihdxyi Sidohn; riꞌchi bwiꞌhnn Juliu bwen duxa laꞌh Pahblu laasii basaaꞌn ba gwahguiaꞌha Pahblu cuun raꞌ xamihgu ba tin bayihdxyi ba laꞌh raꞌ ba.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ya chin bariaꞌh nu Sidohn, bachidiiꞌdxi nu isla nin laa Chipre nin biaꞌhan xlahdu rabwehsa nu, pur bwih nin zuu hohra chi guriin zeeꞌhen zeeneeꞌhen barcu niꞌchin ayi chyu gwah lahda derehchu,
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 niꞌchin bachidiiꞌdxi nu gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Cilicia cun Panfilia, ya seguihdu badzihn nu rwaaꞌ guihdxyi Mira xteenn Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Riꞌchi biuuꞌnbwaꞌ capitahn xteenn raꞌ suldahdu tuhbi barcu nin zee nez guihdxyi Alejandria. Barcu chi guzee hasta Italia, chiꞌchi nnah raꞌ ba laꞌn barcu rii guzoo nu.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ziahan dxyih guzahnee barcu laꞌhnu chiꞌlaaꞌdzi, ya trabahjw duxa badzihn nu rwaaꞌ isla Gnidu, laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ nez hasta zoo nu, chiꞌchi bachidiiꞌdxi nu rwaaꞌ guihdxyi Salmohn, biahyinee barcu laꞌnu cweeꞌ isla nin laa Creta.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ya loh trabahjw duxatiiꞌ riiꞌ, badzihnnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ nez cweeꞌ isla Creta, chiꞌchiyi badzihn nu tuhbi hasta laa buenos pwertos, gahxugah guihdxyi Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Riꞌchi guhcataꞌh nu zirooꞌ chieempa laasii badzihn dxyih raꞌ nin rucwaaꞌhan raꞌ bwiinn Israel ziga loh bweꞌhw nahlda, nee zigala rulluꞌhn rriezgu sah raꞌ barcu loh ñihsadoꞌ loh bweꞌhw raꞌ chi, niꞌchin rahbi Pahblu loh raꞌ bwiinn:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Xamihgu raꞌn, rahcabwaꞌn rulluꞌhn rriezgu, ñihchiloh carga xteenn barcu nee ayi niꞌchisidxiꞌh sino que pweda hasta nee xquelnabahan raꞌnuꞌh.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Per capitahn xteenn raꞌ suldahdu mahzi bwiꞌhnn cweenta ba xchiꞌdxyi nin naa xteenn ñiꞌh barcu cun neezaa laꞌh bwiinn nin rusazah barcu chi o sea capitahn xteenn barcu, ya dxiꞌdxyi raꞌ nin guñiꞌ Pahblu ayi gwachii stoꞌ raꞌ ban.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ya pwertu chi ayi xi bwen ñiaꞌhan raꞌ ba loh bweꞌhw raꞌ nin rahca nahlda duxa, ya niꞌchin garaa raꞌ ba bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba mahs chaꞌyi gariaꞌh nu riiꞌ tin para guunn raꞌ ba jweersi guidiaꞌhan zuhnn raꞌ ba gahn gadzihn raꞌ ba guihdxyi Fenice tuhbi pwertu xteenn Creta tin riꞌchi ñutiꞌdxi raꞌ ba bweꞌhw nahlda.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Chiꞌchi guzoꞌbaloh tuhbi bwih biꞌtuꞌhn nez lahdu ñaaꞌ gueeta, niꞌchin bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba nastoꞌ raꞌ ba ayi ru xi rriezgu loh biahja chi, ya cun zee raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Creta,
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 per balaaquiꞌhnsi rahca zoozah nu loh ñihsadoꞌ chin guzohbaloh tuhbi bwih duxa nin laa Euroclidohn nin guluuꞌbiahchi duxa laꞌh barcu nin zoo nu laꞌn ñiꞌh.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Guzaꞌloh gooꞌballehxa bwih duxa chi laꞌh barcu ya coma ayi nuu xa ñidiꞌhnn nu cun bwih duxa chi mejor basaaꞌn nu zenee bwih chi laꞌh barcu.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Bachidiiꞌdxi nu cweeꞌ tuhbi isla biꞌtuꞌhn nin laa Claudia, ya trabahjw duxa bacaꞌh nu canua nin naa salvavida laꞌn barcu,
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 yaque guyaꞌloh bacaꞌh nu canua chi laꞌn barcu chiꞌchi bazuh raꞌ ba duꞌh gaduhbi tihxi barcu tin guhca chihpan tin ayi guibihyin. Ya ziga rdxyihbi raꞌ ba chechuu barcu chi loh yuhlli xteenn isla nin laa Sirte nin nuu loh ñihsadoꞌ, niꞌchin nin batehta raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin caa yihca barcu chi, tin ziꞌchi zalliaꞌyiꞌhn guluuꞌnbwih bwih chi laꞌh barcu.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ya chin barah gueꞌla, mahzi ru zuu bwih duxa chi neezaa mahziru cagariꞌh duxan laꞌh barcu chi loh nin zeezahan, chiꞌchi gucaꞌh raꞌ ba nuhn carga bazaꞌhla raꞌ ban loh ñihsadoꞌ.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ya nin riohnna dxyih cun naa gahca nu bazaꞌhla nu garaa xtraxta barcu loh ñihsadoꞌ.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Chin laꞌpaaldaa dxyih guhca ñeꞌw loh gubihdxyi, nin dxih llaaꞌndxibaaꞌ ayi chyu rwaꞌha gueꞌla laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ chi, niꞌchin bidiꞌhnn nu lligaaba zahchi nu.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Nee laasii naala xchih rooꞌ ayi chyu rahw, chiꞌchi gwazuꞌnchii Pahblu galaayi raꞌ xcompañehru ba ziga zeꞌ raꞌ ba laꞌn barcu chi rahbi ba:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Per nnah gulcwahchidxyii stoꞌ tu, ayi xi lligaaba guunn ru tu, laasii nin tuhbi nuꞌh ayi chyu gachi nicla laꞌh barcu ñihchiloh,
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 laasii nnagueꞌla baluuꞌyiloh tuhbi xanjla Dxiohs nin naa Xchiohsaꞌhn loon nee ruhnnzahn xtsiꞌn Ñiꞌh,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 chiꞌchi nnah Ñiꞌh loon: “Ayi guidxyihbi luꞌh Pahblu laasii nahpaa chee luꞌh loh rrehyi César, ya pur yiꞌh niꞌchin nin zutaꞌh Dxiohs laꞌh garaa raꞌ nin zeꞌnee luꞌh laꞌn barcu loh guelguhchi.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Niꞌchin nin cañiꞌn loh yuꞌbitu ayi guidxyihbi tu laasii naꞌh riachii stoꞌn xchiꞌdxyi Dxiohs niꞌchin nin naꞌpahn siguhra zizoꞌba xchiꞌdxyi Dxiohs ziga gunnah xaanjla Dxiohs loon.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Per zariaꞌcaa nuꞌh gahxu tuhbi isla.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Nee tuhbi gueꞌla yaque gudiiꞌdxi chiohpa xmahn nin zezahnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ Adria nezii neziꞌchi pur bwih duxa chi, ya mahs garoolda gueꞌlan badiꞌhi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ nin rusazah barcu cweenta laꞌbarcu zalliaaꞌh guilluhbi loh yuh,
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 chiꞌchi badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gu zalliaaꞌ cayaꞌdxyi guilluhbi barcu loh yuh llaaꞌn ñihsadoꞌ riꞌchi badiꞌxi raꞌ ba nuu zigachiꞌh galdabitsiꞌ bixoꞌpa metru, ya mahs delanta badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ hasta llaaꞌn ñihsa za gahldaabigahdzi si metru laꞌh xbarcu raꞌ ba guilluhbi la loh yuh.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ya pur nin bidxyihbi duxa raꞌ ba ñicaꞌnchii barcu yihca dxiah, bacaꞌh raꞌ ba tahpa dxiꞌba rooꞌ nin naa ziga ansuelu cweeꞌhen, ya rdxyihbi duxa raꞌ ba oquisiehra raꞌ ba dxiaꞌñihgah.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ya seguihdu bwiꞌhnn raꞌ bwiinn nin rusazah barcu chi lligaaba ñulluꞌn raꞌ ba, ya guzoꞌbaloh cagateꞌta raꞌ ba canua chi loh ñihsa, ya cayuhnn raꞌ ba zigazi nin guzaguꞌhla dxiꞌba gandxu nin naa ziga ansuelu loh ñihsa.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ya chin guhcabwaꞌ Pahblu ziꞌchi guunn raꞌ ba, chiꞌchi guñiꞌ ba loh capitahn xteenn raꞌ suldahdu cun neezaa loh raꞌ suldahdu guñiꞌ Pahblu rahbi ba:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ya chiꞌchi bachyuuꞌga raꞌ suldahdu duꞌh nin naꞌzu laꞌh canua chi tin biaaban llaaꞌn ñihsadoꞌ.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ya natehrun guñiꞌnee Pahblu laꞌh raꞌ ba tin gahw raꞌ ba, rahbi ba:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Nnah gulgahw tin gaca guzoꞌballaa tu loh ñihsadoꞌ ayiru xi lligaaba guunn tu laasii nin tuhbi dxyichyihca tu ayi ñihchiloh.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ya chin guluhlla guñiꞌ Pahblu loh raꞌ ba, chiꞌchi gucaꞌha ba tuhbi pahn, chiꞌchi badiꞌhi ba guel zuxchiilli laꞌh Dxiohs nezloh garaa raꞌ ba, chiꞌchi gutaaꞌha ba pahn chi cayahw ba.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Chiꞌchiyi bieꞌgahn, neezaa raꞌ ba gudahw raꞌ ba.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Ya garaa nu naa nu ziga chiohpa gaywaꞌh cun setenta y seis bwiinn.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ya chin guluhlla gudahw raꞌ ba chiꞌchi bazaꞌhla raꞌ ba buhxa trihgu loh ñihsadoꞌ laasii tin basihsi barcu chi.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ya chin biaꞌñih zaꞌca, ayi riuꞌnbwaꞌ raꞌ bwiinn raꞌ nin rusazah barcu yuh raꞌ chi, per bwaꞌha raꞌ ba tuhbi guiꞌw nin naa llehcu ñihsadoꞌ, ya bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba sidela chebiiga ru barcu gahxu riꞌchi zibihyin,
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 niꞌchin bachyuuꞌga raꞌ ba duꞌh raꞌ nin yiꞌbiiduꞌh llaaꞌn raꞌ gaandxu dxiꞌba nin naꞌzu laꞌh barcu, chiꞌchi baxachiza raꞌ ba yahga nin rusazah laꞌh barcu nee cun neezaa bateesa raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin rnaꞌzu bwih, guleeza raꞌ ba lahdu hasta nez naa delanta barcu tin ziꞌchi bacaꞌhnaa bwih laꞌh barcu mahziru serca rwaaꞌ ñihsadoꞌ.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ya gwanee bwih laꞌh barcu chi hasta radxaꞌga chiohpa cwaꞌh ñihsa, ya riꞌchi guzaꞌbiyihca barcu laꞌn yuhlli loh ñihsadoꞌ gahca, ya seguihdu guzaꞌloh cabihyi nez llaaꞌn barcu cun jweersi xteenn ñihsadoꞌ chi.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ya guclaaꞌdzi raꞌ suldahdu ñachi raꞌ bwiinn prehsu tin ayi guzoꞌballaa raꞌ ba ñihsa gulluꞌn raꞌ ba.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Per ayi guziꞌguehlda capitahn ñuhnn raꞌ suldahdu ziꞌchi laasii ayi xclaaꞌdzi capitahn chi gachi Pahblu mejor gunabwaꞌ ba galoh raꞌ nin rahca ruzoꞌballaa ñihsa guichiehsa loh ñihsadoꞌ tin gadzihn raꞌ ba loh yuh bihdzi,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 chiꞌchi bariaꞌh raꞌ bwiinn nin ayi nuu guzoꞌballaa ñihsa, chiꞌchi ziaganaꞌhla raꞌ ba laꞌh raꞌ ba cun loh tahblu raꞌ o tuhbi taaꞌha yahga nin gubihyi barcu, ya ziꞌchizi guyaꞌloh bariaꞌcaa raꞌ ba loh yuh bihdzi.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.