Atos 27

Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Biaꞌhan dxyiꞌdxyi raꞌ ba xi dxyih choo nu laꞌn tuhbi barcu para choo nu Italia. Pahblu cun snuhn bwiinn nin ñieꞌw biahca raꞌ ba ntriehgu loh tuhbi capitahn nin biriaꞌhlah Juliu. Rnabwaꞌ ba tuhbi gaywaꞌh suldahdu, naa raꞌ ba tuhbi batayohn nin laa Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ya bachicaꞌh nu laꞌn barcu xteenn Adramitiu nin guzee para Asia, ya zoozah nu laꞌn barcu tuhsi cun Aristarcu bwiinn guihdxyi Tesalónica xteenn naciohn Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ya chin barah gueꞌla badzihn nu pwertu xteenn guihdxyi Sidohn; riꞌchi bwiꞌhnn Juliu bwen duxa laꞌh Pahblu laasii basaaꞌn ba gwahguiaꞌha Pahblu cuun raꞌ xamihgu ba tin bayihdxyi ba laꞌh raꞌ ba.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ya chin bariaꞌh nu Sidohn, bachidiiꞌdxi nu isla nin laa Chipre nin biaꞌhan xlahdu rabwehsa nu, pur bwih nin zuu hohra chi guriin zeeꞌhen zeeneeꞌhen barcu niꞌchin ayi chyu gwah lahda derehchu,
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 niꞌchin bachidiiꞌdxi nu gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Cilicia cun Panfilia, ya seguihdu badzihn nu rwaaꞌ guihdxyi Mira xteenn Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Riꞌchi biuuꞌnbwaꞌ capitahn xteenn raꞌ suldahdu tuhbi barcu nin zee nez guihdxyi Alejandria. Barcu chi guzee hasta Italia, chiꞌchi nnah raꞌ ba laꞌn barcu rii guzoo nu.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ziahan dxyih guzahnee barcu laꞌhnu chiꞌlaaꞌdzi, ya trabahjw duxa badzihn nu rwaaꞌ isla Gnidu, laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ nez hasta zoo nu, chiꞌchi bachidiiꞌdxi nu rwaaꞌ guihdxyi Salmohn, biahyinee barcu laꞌnu cweeꞌ isla nin laa Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ya loh trabahjw duxatiiꞌ riiꞌ, badzihnnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ nez cweeꞌ isla Creta, chiꞌchiyi badzihn nu tuhbi hasta laa buenos pwertos, gahxugah guihdxyi Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Riꞌchi guhcataꞌh nu zirooꞌ chieempa laasii badzihn dxyih raꞌ nin rucwaaꞌhan raꞌ bwiinn Israel ziga loh bweꞌhw nahlda, nee zigala rulluꞌhn rriezgu sah raꞌ barcu loh ñihsadoꞌ loh bweꞌhw raꞌ chi, niꞌchin rahbi Pahblu loh raꞌ bwiinn:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ―Xamihgu raꞌn, rahcabwaꞌn rulluꞌhn rriezgu, ñihchiloh carga xteenn barcu nee ayi niꞌchisidxiꞌh sino que pweda hasta nee xquelnabahan raꞌnuꞌh.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Per capitahn xteenn raꞌ suldahdu mahzi bwiꞌhnn cweenta ba xchiꞌdxyi nin naa xteenn ñiꞌh barcu cun neezaa laꞌh bwiinn nin rusazah barcu chi o sea capitahn xteenn barcu, ya dxiꞌdxyi raꞌ nin guñiꞌ Pahblu ayi gwachii stoꞌ raꞌ ban.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ya pwertu chi ayi xi bwen ñiaꞌhan raꞌ ba loh bweꞌhw raꞌ nin rahca nahlda duxa, ya niꞌchin garaa raꞌ ba bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba mahs chaꞌyi gariaꞌh nu riiꞌ tin para guunn raꞌ ba jweersi guidiaꞌhan zuhnn raꞌ ba gahn gadzihn raꞌ ba guihdxyi Fenice tuhbi pwertu xteenn Creta tin riꞌchi ñutiꞌdxi raꞌ ba bweꞌhw nahlda.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Chiꞌchi guzoꞌbaloh tuhbi bwih biꞌtuꞌhn nez lahdu ñaaꞌ gueeta, niꞌchin bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba nastoꞌ raꞌ ba ayi ru xi rriezgu loh biahja chi, ya cun zee raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gahxu cweeꞌ rwaaꞌ ñihsadoꞌ xteenn Creta,
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 per balaaquiꞌhnsi rahca zoozah nu loh ñihsadoꞌ chin guzohbaloh tuhbi bwih duxa nin laa Euroclidohn nin guluuꞌbiahchi duxa laꞌh barcu nin zoo nu laꞌn ñiꞌh.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Guzaꞌloh gooꞌballehxa bwih duxa chi laꞌh barcu ya coma ayi nuu xa ñidiꞌhnn nu cun bwih duxa chi mejor basaaꞌn nu zenee bwih chi laꞌh barcu.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Bachidiiꞌdxi nu cweeꞌ tuhbi isla biꞌtuꞌhn nin laa Claudia, ya trabahjw duxa bacaꞌh nu canua nin naa salvavida laꞌn barcu,
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 yaque guyaꞌloh bacaꞌh nu canua chi laꞌn barcu chiꞌchi bazuh raꞌ ba duꞌh gaduhbi tihxi barcu tin guhca chihpan tin ayi guibihyin. Ya ziga rdxyihbi raꞌ ba chechuu barcu chi loh yuhlli xteenn isla nin laa Sirte nin nuu loh ñihsadoꞌ, niꞌchin nin batehta raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin caa yihca barcu chi, tin ziꞌchi zalliaꞌyiꞌhn guluuꞌnbwih bwih chi laꞌh barcu.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ya chin barah gueꞌla, mahzi ru zuu bwih duxa chi neezaa mahziru cagariꞌh duxan laꞌh barcu chi loh nin zeezahan, chiꞌchi gucaꞌh raꞌ ba nuhn carga bazaꞌhla raꞌ ban loh ñihsadoꞌ.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ya nin riohnna dxyih cun naa gahca nu bazaꞌhla nu garaa xtraxta barcu loh ñihsadoꞌ.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Chin laꞌpaaldaa dxyih guhca ñeꞌw loh gubihdxyi, nin dxih llaaꞌndxibaaꞌ ayi chyu rwaꞌha gueꞌla laasii pur bwih duxa nin zuu loh ñihsadoꞌ chi, niꞌchin bidiꞌhnn nu lligaaba zahchi nu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nee laasii naala xchih rooꞌ ayi chyu rahw, chiꞌchi gwazuꞌnchii Pahblu galaayi raꞌ xcompañehru ba ziga zeꞌ raꞌ ba laꞌn barcu chi rahbi ba:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per nnah gulcwahchidxyii stoꞌ tu, ayi xi lligaaba guunn ru tu, laasii nin tuhbi nuꞌh ayi chyu gachi nicla laꞌh barcu ñihchiloh,
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 laasii nnagueꞌla baluuꞌyiloh tuhbi xanjla Dxiohs nin naa Xchiohsaꞌhn loon nee ruhnnzahn xtsiꞌn Ñiꞌh,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 chiꞌchi nnah Ñiꞌh loon: “Ayi guidxyihbi luꞌh Pahblu laasii nahpaa chee luꞌh loh rrehyi César, ya pur yiꞌh niꞌchin nin zutaꞌh Dxiohs laꞌh garaa raꞌ nin zeꞌnee luꞌh laꞌn barcu loh guelguhchi.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Niꞌchin nin cañiꞌn loh yuꞌbitu ayi guidxyihbi tu laasii naꞌh riachii stoꞌn xchiꞌdxyi Dxiohs niꞌchin nin naꞌpahn siguhra zizoꞌba xchiꞌdxyi Dxiohs ziga gunnah xaanjla Dxiohs loon.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Per zariaꞌcaa nuꞌh gahxu tuhbi isla.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Nee tuhbi gueꞌla yaque gudiiꞌdxi chiohpa xmahn nin zezahnee barcu laꞌhnu loh ñihsadoꞌ Adria nezii neziꞌchi pur bwih duxa chi, ya mahs garoolda gueꞌlan badiꞌhi raꞌ ndxiꞌhw raꞌ nin rusazah barcu cweenta laꞌbarcu zalliaaꞌh guilluhbi loh yuh,
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 chiꞌchi badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ gu zalliaaꞌ cayaꞌdxyi guilluhbi barcu loh yuh llaaꞌn ñihsadoꞌ riꞌchi badiꞌxi raꞌ ba nuu zigachiꞌh galdabitsiꞌ bixoꞌpa metru, ya mahs delanta badiꞌxi raꞌ ba loh ñihsadoꞌ hasta llaaꞌn ñihsa za gahldaabigahdzi si metru laꞌh xbarcu raꞌ ba guilluhbi la loh yuh.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ya pur nin bidxyihbi duxa raꞌ ba ñicaꞌnchii barcu yihca dxiah, bacaꞌh raꞌ ba tahpa dxiꞌba rooꞌ nin naa ziga ansuelu cweeꞌhen, ya rdxyihbi duxa raꞌ ba oquisiehra raꞌ ba dxiaꞌñihgah.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ya seguihdu bwiꞌhnn raꞌ bwiinn nin rusazah barcu chi lligaaba ñulluꞌn raꞌ ba, ya guzoꞌbaloh cagateꞌta raꞌ ba canua chi loh ñihsa, ya cayuhnn raꞌ ba zigazi nin guzaguꞌhla dxiꞌba gandxu nin naa ziga ansuelu loh ñihsa.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ya chin guhcabwaꞌ Pahblu ziꞌchi guunn raꞌ ba, chiꞌchi guñiꞌ ba loh capitahn xteenn raꞌ suldahdu cun neezaa loh raꞌ suldahdu guñiꞌ Pahblu rahbi ba:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ya chiꞌchi bachyuuꞌga raꞌ suldahdu duꞌh nin naꞌzu laꞌh canua chi tin biaaban llaaꞌn ñihsadoꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ya natehrun guñiꞌnee Pahblu laꞌh raꞌ ba tin gahw raꞌ ba, rahbi ba:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nnah gulgahw tin gaca guzoꞌballaa tu loh ñihsadoꞌ ayiru xi lligaaba guunn tu laasii nin tuhbi dxyichyihca tu ayi ñihchiloh.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ya chin guluhlla guñiꞌ Pahblu loh raꞌ ba, chiꞌchi gucaꞌha ba tuhbi pahn, chiꞌchi badiꞌhi ba guel zuxchiilli laꞌh Dxiohs nezloh garaa raꞌ ba, chiꞌchi gutaaꞌha ba pahn chi cayahw ba.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Chiꞌchiyi bieꞌgahn, neezaa raꞌ ba gudahw raꞌ ba.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ya garaa nu naa nu ziga chiohpa gaywaꞌh cun setenta y seis bwiinn.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ya chin guluhlla gudahw raꞌ ba chiꞌchi bazaꞌhla raꞌ ba buhxa trihgu loh ñihsadoꞌ laasii tin basihsi barcu chi.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ya chin biaꞌñih zaꞌca, ayi riuꞌnbwaꞌ raꞌ bwiinn raꞌ nin rusazah barcu yuh raꞌ chi, per bwaꞌha raꞌ ba tuhbi guiꞌw nin naa llehcu ñihsadoꞌ, ya bwiꞌhnn raꞌ ba lligaaba sidela chebiiga ru barcu gahxu riꞌchi zibihyin,
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 niꞌchin bachyuuꞌga raꞌ ba duꞌh raꞌ nin yiꞌbiiduꞌh llaaꞌn raꞌ gaandxu dxiꞌba nin naꞌzu laꞌh barcu, chiꞌchi baxachiza raꞌ ba yahga nin rusazah laꞌh barcu nee cun neezaa bateesa raꞌ ba lahdxi rooꞌ nin rnaꞌzu bwih, guleeza raꞌ ba lahdu hasta nez naa delanta barcu tin ziꞌchi bacaꞌhnaa bwih laꞌh barcu mahziru serca rwaaꞌ ñihsadoꞌ.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ya gwanee bwih laꞌh barcu chi hasta radxaꞌga chiohpa cwaꞌh ñihsa, ya riꞌchi guzaꞌbiyihca barcu laꞌn yuhlli loh ñihsadoꞌ gahca, ya seguihdu guzaꞌloh cabihyi nez llaaꞌn barcu cun jweersi xteenn ñihsadoꞌ chi.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ya guclaaꞌdzi raꞌ suldahdu ñachi raꞌ bwiinn prehsu tin ayi guzoꞌballaa raꞌ ba ñihsa gulluꞌn raꞌ ba.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Per ayi guziꞌguehlda capitahn ñuhnn raꞌ suldahdu ziꞌchi laasii ayi xclaaꞌdzi capitahn chi gachi Pahblu mejor gunabwaꞌ ba galoh raꞌ nin rahca ruzoꞌballaa ñihsa guichiehsa loh ñihsadoꞌ tin gadzihn raꞌ ba loh yuh bihdzi,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 chiꞌchi bariaꞌh raꞌ bwiinn nin ayi nuu guzoꞌballaa ñihsa, chiꞌchi ziaganaꞌhla raꞌ ba laꞌh raꞌ ba cun loh tahblu raꞌ o tuhbi taaꞌha yahga nin gubihyi barcu, ya ziꞌchizi guyaꞌloh bariaꞌcaa raꞌ ba loh yuh bihdzi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.